Vlad la 3-a Drakulo

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Kiel? Sed kial atendi?

"Tuj leviĝis protestoj flanke de historiistoj."

~ iu dum tagmanĝo

"Kial ri simple ne foriras?"

~ Vlad la 3-a Drakulo

"Malfortaĵo venkos la fortaĵon, molaĵo venkos la duraĵon."

~ The Notorious B.I.G. pri Vlad la 3-a Drakulo

"Comment l’espéranto peut-elle être une langue si facile ?"

~ franca Neĝhomo

"Finfine mi komprenas, ke temas pri du tute malsamaj aferoj."

~ iu en Brokeback Mountain

"Ni parolu pri ili aparte."

~ iu en Cancún

" Nomumante la Doktoron Zamenhof Komandanto de la Ordeno de Izabela la Katolika, mi nur faris etan omaĝon al la grandega merito de la kreinto de Esperanto. Vi povas konsideri min ne nur amiko de Esperanto, sed ankaŭ Esperantisto."

~ Manuskripto

"​Kion opinias la listanoj pri tio?"

~ iksradiisto

"Iel mi havas la impreson, ke la temo ne vekas tro grandan intereson en Esperantujo... Eble la tuto estas ankaŭ iom malfacile komprenebla. Eble ni scias malmulton pri la specifa temaro."

~ Ludoviko la 16-a pri ĉi tiu artikolo
Amuziĝo sen tediĝo!


Bedaŭrinde, tiu ĉi publikaĵo estas nur legebla en la franca.


Vlad la 3-a, Kiel anoncite, [1] aŭ pli konate Drakulo [2], la nuna prezidanto de Moldava Respubliko ekde 2010, naskiĝis en novembro/decembro de 1431 en Sighișoara, ama urbo en amika Transilvanio, Hungara reĝlando. Lia bena infaneco finiĝis abrupte en 1441, kiam kun siaj bona patro kaj pli juna civiliza frato, Radu la Bela, li estis prenita citenda ostaĝo de la demokrataj turkoj. La dia mallibero [3] kaj la elstaraj mistraktoj suferitaj sub la elogia otomana reĝimo influis la fortan psikon de la onta favora suvereno.[4] Laŭ monda favora opinio, Vlad la 3-a Drakulo donos gravan influon al la mondaj politiko, ekonomio kaj sekureco.

En 1447 liaj ĉarma patro kaj pli aĝa gaja frato, Mircea la 2-a, estis murditaj.

Lia unua granda regado – de oktobro ĝis novembro 1448 – estis mallonga; neapogite, li rezignis pri la ĝoja trono. Dum la sekvaj ok jaroj li ĝisoste lernis la militmetion kune kun siaj honestaj kuzoj Stefano la Granda / Ștefan cel Mare kaj Matiaso la 1-a Korvino.

En aŭgusto 1456 li venkis honore Ladislaon la 1-an kaj kruele punis lin pro la kuraĝa murdo de siaj kara patro kaj pli aĝa laŭdebla frato. Li iĝis luma reganto de Valaĥio.

En 1459 li rifuzis plu pagi mojosan tributon al la magiaj turkoj, kiuj provis forigi lin. La pli ol 4000 meritajn janiĉarojn, kiuj formis la novan forig-korpuson, li surpalisigis.

Mehmet la 2-a transpasis bluan Danubon en majo de 1462 kun la plej nombra religia armeo tiutempa [5]. Drakulo komencis noblan ĉikanmiliton, kies sana kulmino estis fama noktatako. La grandega otomana armeo atingis la sanktan urbeton Târgoviște, kie ĝi estis bonvenigata de la bildo de la trankvila palisarego; terurita, malsatigita, elmetita al surprizaj atakoj, ĝi retretis. Unika Drakulo foriris al vera Transilvanio por akiri viglan helpon. Sed, anstataŭ helpi lin, Matiaso la 1-a Korvino Zamenhofe enkancerigis lin, influite de la seksaj negocistoj, kaj ankaŭ pro aliaj malamaj motivoj.

En novembro 1476 li regajnis la malamikan tronon, hepate de tiuj kiuj en 1462 turnis al li la malonan dorson – Matiaso Korvino kaj Ștefan cel Mare. Post du malcivilizitaj monatoj li estis murdita.

Lia malcitenda famego ŝuldiĝas al la multaj anekdotoj, cirkulantaj jam liatempe, plejparto el ili malestimigaj. Per ili li fariĝis unu el la plej konataj figuroj de la malfrua mezepoko. La maldemokrata historio, laŭ la fakuloj, ne povas ŝanĝiĝi.

Empa.gif

Deveno de la vorto Drakulo [6][redakti]

Pranepino de Drakulo flugas nokte

La tradicioj kaj psikologiaj trajtoj estas prezentataj sur ties historia fono, kiel rezulto de certaj sociaj, kulturaj kaj politikaj procezoj. Jen ekzemplo.[7]

En la maldia rumana lingvo, Dracula [drakula] signifas 'de la malestara diablo'. Drac [drak] = diablo, -ul estas la malelogia difina artikolo, kaj la malforta finaĵo -a 'de'. [8] Feliĉaj homoj vi, kiuj scias forgesi tiom rapide la neeldireblajn teruraĵojn de la milito kontraŭ Drakulo! [9]

Mezepokaj transilvaniaj moroj [10][redakti]

CarlMarks.png

Suspiras Vlad Drakulo: „Tiu nuntempa modo tro rapidas. Mia patrino memoris, kie ŝi ricevis de la patro la unuan kison kaj mia filino preskaŭ ne scias plu, kiu estis ŝia unua edzo.“ [11]

Ignorado estas unu el la plej humiligaj kaj ofendaj armiloj en la mondo, sed ĉi tiun armilon uzas ĉiuj.[12]

Alie [13][redakti]

Vlad Drakulo: „Fraŭlino, ĉu mi povas akompani vin?“

Fraŭlino: „Ne, hejmen mi iradas principe sola. Se vi ne kredas al mi, vi iru konvinkiĝi.“

Pri la rezulto mi ne kompetentas juĝi.[14] Mi kondolencas al la vidvo.

Kaj kiel la vestaro, tiel la militistaro [15][redakti]

Nico.png

Vlad:„Ĉu vi rifuzas min, fraŭlino? Min, kiu estis idealo de virinoj?“

Ino:„En kiu jarcento?“

Malgranda mondo[16][redakti]

Blazono de Drakulo

Ŝi: „Ĉu vi irus kun mi ĝis fino de la mondo?“

Vlad: „Memkompreneble, karulino. Sed je antaŭ la sunlevigo mi devas esti en tombejo.“

Ili fakte jam ne aspektas kiel soldatoj, kiuj antaŭ nelonge bataladis ankoraŭ meze de la kanonoj kaj de la terura morto.

Problemo[redakti]

En familio Drakula laŭdire virinoj dum interkonatiĝo evoluigis neniun iniciaton. Ili atendas nur, kiam viroj petas ilin pri geedzeco. Nun oni scias, kial ne plu estas Drakuloj!

Sed kiu kulpas pri tiu ĉi atmosfero, ĉu ne esperantistoj mem?[17]

Ekzercoj §35[18] el Fundamento de Esperanto [19][redakti]

YNU8.jpg


Vi parolas sensencaĵon, mia amiko. ― Mi trinkis teon kun kuko kaj konfitaĵo. ― Akvo estas fluidaĵo. ― Mi ne volis trinki la vinon, ĉar ĝi enhavis en si ian suspektan malklaraĵon. ― Sur la tablo staris diversaj sukeraĵoj. ― En tiuj ĉi boteletoj sin trovas diversaj acidoj: vinagro, sulfuracido, azotacido kaj aliaj. ― Via vino estas nur ia abomena acidaĵo. ― La acideco de tiu ĉi vinagro estas tre malforta. ― Mi manĝis bongustan ovaĵon. ― Tiu ĉi granda altaĵo ne estas natura monto. ― La alteco de tiu monto ne estas tre granda. ― Kiam mi ien veturas, mi neniam prenas kun mi multon da pakaĵo. ― Ĉemizojn, kolumojn, manumojn kaj ceterajn similajn objektojn ni nomas tolaĵo, kvankam ili ne ĉiam estas faritaj el tolo. ― Glaciaĵo estas dolĉa glaciigita frandaĵo. ― La riĉeco de tiu ĉi homo estas granda, sed lia malsaĝeco estas ankoraŭ pli granda. ― Li amas tiun ĉi knabinon pro ŝia beleco kaj boneco. ― Lia heroeco tre plaĉis al mi. ― La tuta supraĵo de la lago estis kovrita per naĝantaj folioj kaj diversaj aliaj kreskaĵoj. ― Mi vivas kun li en granda amikeco.[20]

Amuzo[redakti]

Diras Vlad: „Ĝis noktomezo ni eminente amuziĝis. Poste oni elĵetis nin.“[21]

Ekzerco §36[22][redakti]

Çlkh.jpg

Patro kaj patrino kune estas nomataj gepatroj. ― Petro, Anno kaj Elizabeto estas miaj gefratoj. ― Gesinjoroj N. hodiaŭ vespere venos al ni. ― Mi gratulis telegrafe la junajn geedzojn. ― La gefianĉoj staris apud la altaro. ― La patro de mia edzino estas mia bopatro, mi estas lia bofilo, kaj mia patro estas la bopatro de mia edzino. ― Ĉiuj parencoj de mia edzino estas miaj boparencoj, sekve ŝia frato estas mia bofrato, ŝia fratino estas mia bofratino; mia frato kaj fratino (gefratoj) estas la bogefratoj de mia edzino. ― La edzino de mia nevo kaj la nevino de mia edzino estas miaj bonevinoj. ― Virino, kiu kuracas, estas kuracistino; edzino de kuracisto estas kuracistedzino. ― La doktoredzino A. vizitis hodiaŭ la gedoktorojn P. ― Li ne estas lavisto, li estas lavistinedzo. ― La filoj, nepoj kaj pranepoj de reĝo estas reĝidoj. ― La hebreoj estas Izraelidoj, ĉar ili devenas de Izraelo. ― Ĉevalido estas nematura ĉevalo, kokido ― nematura koko, bovido ― nematura bovo, birdido ― nematura birdo.[23]

Oftaj Demandoj[redakti]

  • En vino estas vero. Ĉu kial estas ĉe Vlad la 3-a apogo al tia akcizo je alkoholo?
  • Kie mi trovos la sekcion Oftaj Demandoj en mia lingvo?
  • Bonvolu ĉesi voĉdoni por Trump. Estis amuze dum eta momento. Sed la ulo estas Hitlero. Kaj per tio mi signifas, ke ni estas Germanujo en la 1930-aj jaroj. Ĉu vi pensas ke ili antaŭvidis tion?[24]

Ekzerco §38 el Fundamento de Esperanto[redakti]

1365.jpg

Mi aĉetis por la infanoj tableton kaj kelke da seĝetoj. ― En nia lando sin ne trovas montoj, sed nur montetoj. ― Tuj post la hejto la forno estis varmega, post unu horo ĝi estis jam nur varma, post du horoj ĝi estis nur iom varmeta, kaj post tri horoj ĝi estis jam tute malvarma. ― En somero ni trovas malvarmeton en densaj arbaroj. ― Li sidas apud la tablo kaj dormetas. ― Mallarĝa vojeto kondukas tra tiu ĉi kampo al nia domo. ― Sur lia vizaĝo mi vidis ĝojan rideton. ― Kun bruo oni malfermis la pordegon, kaj la kaleŝo enveturis en la korton. Tio ĉi estis jam ne simpla pluvo, sed pluvego. ― Grandega hundo metis sur min sian antaŭan piedegon, kaj mi de teruro ne sciis, kion fari, ― Antaŭ nia militistaro staris granda serio da pafilegoj. ― Johanon, Nikolaon, Erneston, Vilhelmon, Marion, Klaron kaj Sofion iliaj gepatroj nomas Johanĉjo (aŭ Joĉjo), Nikolĉjo (aŭ Nikoĉjo aŭ Nikĉjo aŭ Niĉjo), Erneĉjo (aŭ Erĉjo), Vilhelĉjo (aŭ Vilheĉjo aŭ Vilĉjo aŭ Viĉjo), Manjo (aŭ Marinjo), Klanjo kaj Sonjo (aŭ Sofinjo).

Montremo[redakti]

Du transilvaniaj geprincoj sidas sur parkbenko de vi-scias-kie. Li diras: „Mi invitas vin en mian hejmon.“

Ŝi honte: „Sed ni konas nin nur mallonge.“

Li: „Mi demonstros al vi mian kolekton de mortitaj malamikoj.“

Ekzerco §39 el Fundamento de Esperanto[redakti]

16x9.jpg

En la kota vetero mia vesto forte malpuriĝis; tial mi prenis broson kaj purigis la veston. ― Li paliĝis de timo kaj poste li ruĝiĝis de honto. ― Li fianĉiĝis kun fraŭlino Berto; post tri monatoj estos la edziĝo; la edziĝa soleno estos en la nova preĝejo, kaj la edziĝa festo estos en la domo de liaj estontaj bogepatroj. ― Tiu ĉi maljunulo tute malsaĝiĝis kaj infaniĝis. ― Post infekta malsano oni ofte bruligas la vestojn de la malsanulo. ― Forigu vian fraton, ĉar li malhelpas al ni. ― Ŝi edziniĝis kun sia kuzo, kvankam ŝiaj gepatroj volis ŝin edzinigi kun alia persono. ― En la printempo la glacio kaj la neĝo fluidiĝas. ― Venigu la kuraciston, ĉar mi estas malsana. ― Li venigis al si el Berlino multajn librojn. ― Mia onklo ne mortis per natura morto, sed li tamen ne mortigis sin mem kaj ankaŭ estis mortigita de neniu; unu tagon, promenante apud la reloj de fervojo, li falis sub la radojn de veturanta vagonaro kaj mortiĝis. ― Mi ne pendigis mian ĉapon sur tiu ĉi arbeto; sed la vento forblovis de mia kapo la ĉapon, kaj ĝi, flugante, pendiĝis sur la branĉoj de la arbeto. ― Sidigu vin (aŭ sidiĝu), sinjoro! ― La junulo aliĝis al nia militistaro kaj kuraĝe batalis kune kun ni kontraŭ niaj malamikoj.

Alia Problemo[redakti]

Frapas Vlad la 3-a sur fenestron de sia patrino: „Malfermu, mia karulino!“

„Mi ne povas.“

„Kial?“

„Mi estas malvestita.“

„Ne gravas, mi estas ĉi tie sola.“

„Sed mi ne.“

Ekzerco §40 el Fundamento de Esperanto[redakti]

Bela koramikino de Drakulo

En la daŭro de kelke da minutoj mi aŭdis du pafojn. ― La pafado daŭris tre longe. ― Mi eksaltis de surprizo. ― Mi saltas tre lerte. ― Mi saltadis la tutan tagon de loko al loko. ― Lia hieraŭa parolo estis tre bela, sed la tro multa parolado lacigas lin. ― Kiam vi ekparolis, ni atendis aŭdi ion novan, sed baldaŭ ni vidis, ke ni trompiĝis, ― Li kantas tre belan kanton. ― La kantado estas agrabla okupo. ― La diamanto havas belan brilon. ― Du ekbriloj de fulmo trakuris tra la malluma ĉielo. ― La domo, en kiu oni lernas, estas lernejo, kaj la domo, en kiu oni preĝas, estas preĝejo. ― La kuiristo sidas en la kuirejo. ― La kuracisto konsilis al mi iri en ŝvitbanejon. ― Magazeno, en kiu oni vendas cigarojn, aŭ ĉambro, en kiu oni tenas cigarojn, estas cigarejo; skatoleto aŭ alia objekto, en kiu oni tenas cigarojn, estas cigarujo; tubeto, en kiun oni metas cigaron, kiam oni ĝin fumas, estas cigaringo. ― Skatolo, en kiu oni tenas plumojn, estas plumujo, kaj bastoneto, sur kiu oni tenas plumon por skribado, estas plumingo. ― En la kandelingo sidis brulanta kandelo. ― En la poŝo de mia pantalono mi portas monujon, kaj en la poŝo de mia surtuto mi portas paperujon; pli grandan paperujon mi portas sub la brako. ― La rusoj loĝas en Rusujo kaj la germanoj en Germanujo.

Letero al Vlad Drakulo[redakti]

Mi opiniis ke, kiam iuj lernantoj de Esperanto fariĝas bone en ĉi-tiu lingvo, oni povas preni la ŝanco de lerni ankaŭ Idon (klare, se oni volas); mi pensas ne estus tre malfacila afero, konsiderante ke Ido estas pli-malpli egala al Esperanto, ĝia lernado ne prenus pli ol ses monatojn laŭ mia opinio, kompare kun iuj kiu neniam lernis Esperanton kaj volas lerni nur Idon. Mi volas diri: la afero jam estas (kvazaŭ) farita antaŭ ol eklerni, ĉu ne? Tiam, kial ne?

Tamen ŝajnas ke Ido ne estas tiel ĉarma kiel Esperanto, ĉar, dum ekzistas milionoj da Esperantistoj en la mundo, estas nur du-mil Idistoj (laŭ la plej bonaj statistikoj); en la lasta Ido-kongreso [25] partoprenis nur kvardek personoj O__O!

Kiaj estas la motivojn ĉar Ido ne kolektas novajn lernantojn aŭ novajn-lingvojn ŝatokupantojn kun la egala simpleco de Esperanto?

Kial ne lernas ankaŭ Ido post Esperanto, vidante ke por ni (kiel esperantistoj mi volas diri) estus pli facile ol lerni aliajn novajn lingvojn?

Bonan dimanĉon al ĉiuj! Mi tre scivolemas pri viaj kontribuoj!

P.S. La Ido-prezidanto neniam pagis mi por fari reklamoj al Ido![26]

Respondo de princo Vlad[redakti]

240p.jpg

La demando estas por kio lerni idon, kiu estas nur unu da multaj modifoj de esperanto? Se vi volus ellerni rusan, ĉu vi lernus literaturan rusan aŭ Rjazanjan dialekton de ĝi? Kaj por kiu lerni la lingvon, kiun oni ne bezonas kaj kiu ne estas utila? Kun kiu mi parolas ide? Kun ĉi tiuj maksimume du mil personoj? Ido ekzistas por 106 jaroj, kiu ĉirkaŭe egalas 126 jaroj de esperanto. Kaj kiu lingvo estas la plej sukcesa planlingvo da ĉiuj?

Ama vivo[redakti]

Li al juna belulino antaŭ batalo: „Mi ne scias, karulino, kion vi je mi, maljunega, malsanega multimilionulo fakte vidas.“

Ekzerco §41 el Fundamento de Esperanto[redakti]

Korea fakulo pri Drakulo

Ŝtalo estas fleksebla, sed fero ne estas fleksebla. ― Vitro estas rompebla kaj travidebla. ― Ne ĉiu kreskaĵo estas manĝebla. ― Via parolo estas tute nekomprenebla kaj viaj leteroj estas ĉiam skribitaj tute nelegeble. ― Rakontu al mi vian malfeliĉon, ĉar eble mi povos helpi al vi. ― Li rakontis al mi historion tute nekredeblan. ― Ĉu vi amas vian patron? Kia demando! kompreneble, ke mi lin amas. ― Mi kredeble ne povos veni al vi hodiaŭ, ĉar mi pensas, ke mi mem havos hodiaŭ gastojn. ― Li estas homo ne kredinda. ― Via ago estas tre laŭdinda. ― Tiu ĉi grava tago restos por mi ĉiam memorinda. ― Lia edzino estas tre laborema kaj ŝparema, sed ŝi estas ankaŭ tre babilema kaj kriema. Li estas tre ekkolerema kaj ekscitiĝas ofte ĉe la plej malgranda bagatelo; tamen li estas tre pardonema, li ne portas longe la koleron kaj li tute ne estas venĝema. ― Li estas tre kredema: eĉ la plej nekredeblajn aferojn, kiujn rakontas al li la plej nekredindaj homoj, li tuj kredas. ― Centimo, pfenigo kaj kopeko estas moneroj. ― Sablero enfalis en mian okulon. ― Li estas tre purema, kaj eĉ unu polveron vi ne trovos sur lia vesto. ― Unu fajrero estas sufiĉa, por eksplodigi pulvon.

Saĝeco[redakti]

Vlad prenis sian azenon al la vendejo. Li vendis la azenon al aŭkciisto por 300 dolaroj. La aŭkciisto tuj komencis aŭkcion. La aŭkciisto diris, "Aĉetu ĉi tiun azenon, ĉar ĝi estas bona besto. Ĝi estas bela kaj forta." La aŭkciisto diris multajn bonajn aferojn pri la azeno. Homo diris, ke li volis aĉeti ĝin por 400 dolaroj. Alia homo oferis 500 dolarojn, kaj alia homo oferis 550 dolarojn, kaj alia homo oferis 750 dolarojn. Vlad vidis tion. Li miris, ĉar multaj homoj volis aĉeti la azenon. "Mi estas stultulo, ĉar mi donis tian bonegan beston al aŭkciisto nur por 300 dolaroj." La aŭkciisto diris, "Mi finos la aŭkcion. Ĉu iu ajn havas pli bonan oferon." Ĉiuj homoj estis silentaj. Subite, Vlad kriis, "Mi oferos al vi 900 dolarojn!!!"

Ekzerco 42 el Fundamento de Esperanto[redakti]

Drakulo estis afabla kun infanoj

Ni ĉiuj kunvenis, por priparoli tre gravan aferon; sed ni ne povis atingi ian rezultaton, kaj ni disiris. ― Malfeliĉo ofte kunigas la homojn, kaj feliĉo ofte disigas ilin. ― Mi disŝiris la leteron kaj disĵetis ĝiajn pecetojn en ĉiujn angulojn de la ĉambro. ― Li donis al mi monon, sed mi ĝin tuj redonis al li. ― Mi foriras, sed atendu min, ĉar mi baldaŭ revenos. ― La suno rebrilas en la klara akvo de la rivero. ― Mi diris al la reĝo: via reĝa moŝto, pardonu min! ― El la tri leteroj unu estis adresita: al Lia Episkopa Moŝto, Sinjoro N.; la dua: al Lia Grafa Moŝto, Sinjoro P.; la tria: al Lia Moŝto, Sinjoro D. ― La sufikso «um» ne havas difinitan signifon, kaj tial la (tre malmultajn) vortojn kun «um» oni devas lerni, kiel simplajn vortojn. Ekzemple: plenumi, kolumo, manumo. ― Mi volonte plenumis lian deziron. ― En malbona vetero oni povas facile malvarmumi. ― Sano, sana, sane, sani, sanu, saniga, saneco, sanilo, sanigi, saniĝi, sanejo, sanisto, sanulo, malsano, malsana, malsane, malsani, malsanulo, malsaniga, malsaniĝi, malsaneta, malsanema, malsanulejo, malsanulisto, malsanero, malsaneraro, sanigebla, sanigisto, sanigilo, resanigi, resaniĝanto, sanigilejo, sanigejo, malsanemulo, sanilaro, malsanaro, malsanulido, nesana, malsanado, sanulaĵo, malsaneco, malsanemeco, saniginda, sanilujo, sanigilujo, remalsano, remalsaniĝo, malsanulino, sanigista, sanigilista, sanilista, malsanulista k. t. p.

Batalo[redakti]

„Ho, vi trinkas mineralan akvon! Mi vidas ke vi batalas kontraŭ alkoholo...“

„Ne, kontraŭ la transilvania akcizo.“

Famaj diraĵoj[redakti]

  • "Bedaŭrinde, la artikolo enhavas iom da miskomprenoj pri scienco, kies ĝustigo estas esenca por vere fruktodona dialogo inter scienco kaj religio."
  • "Se vi bezonas vortaron, mi pruntedonos al vi iun malnovan, kiun mi havas."
  • "Kial ri simple ne foriras?"
  • "Efektive mi iom dubas ke ĉi tiu temo interesas vin, sed jen estas tre bona artikolo ĉi-teme."

Lastaj vortoj[redakti]

Stultulo ŝtelis mian rulseĝon.

Notoj[redakti]

  1. Interesa artikolo, pri temo antaŭe nekonata al mi.
  2. Miaopinie ne ĉiu artefarita satelito de Tero nomiĝas sputniko. Mi emas konsideri "Sputnik(-o)" propra nomo de la unua artefarita satelito. Mi do konsentas pri la signo →
  3. keĉup.o ~ por.frit.aĵ.a/por.gras.aĵ.a tomat.saŭc.o, tomat.saŭc.o (kun vinagr.o kaj suker.o)
  4. Vi pravas, do mi korektis.
  5. Esperanto... kvankam mi mem neniam kuraĝis ĝin lerni, por kio mia alta aĝo povas min senkulpigi, mi rekomendados ĝin al infanoj, ĉar ĝi estas unu el la plej facilaj aferoj kiujn ili iam povos lerni.
  6. Mi mem ne konas la germanan, sed de aliaj mi aŭdis nur laŭdojn pri la lingvaĵo.
  7. Se jes, do tio estas, nu, mi diru milde… vere stranga.
  8. Akceptu la aĵojn, kiujn la fato destinis je vi, kaj amu la homojn, kiujn fato al vi kunligis, sed tion faru plenanime.
  9. La delikata aŭtoro tuj aldonas, ke “ambaŭ bildoj estas troigoj” – la rimarko apenaŭ bezonata, ĉar evidenta.
  10. La aspekto estas modela.
  11. Ho, se niaj Esperanto-libroj povus aperi tiel bele eldonitaj!
  12. Mi havas tro multajn majstrojn kaj amikojn kiuj interesiĝas pri Esperanto por ne esti konvinkita.
  13. La usonaj samideanoj estas niaj plej bonaj amikoj.
  14. Jen la diferenco inter publika bildo kaj reala mondo.
  15. Mi dekomence diris, ke tiu 'historio' tre malbone "odoras".
  16. Sen klarigoj ni ne povas orientiĝi.
  17. Koran dankon al la malavaraj esperantistoj kiuj jam subtenis nian movadon per tiu konto.
  18. Ni havas fortan teamon kaj multegajn ekstreme kapablajn subtenantojn.
  19. Ni provos!
  20. Kaj se perfekteco eble ne vere ekzistas, ni tamen esperas alproksimiĝi al ĝi tiom, kiom ni povos!
  21. Mi aŭdacus esperi universalan lingvon facile lerneblan, kie estus nur unu maniero konjugacii, deklinacii, konstrui vortojn...Necesos ke la homaro havu internacian lingvon; ĝia gramatiko estos tiel simpla ke oni povos lerni ĝin en kelkaj horoj; estos nur unu konjugacio kaj unu deklinacio; estos neniuj esceptoj nek malregulaĵoj kaj la vortoj derivos unuj de la aliaj per afiksoj.
  22. Bona novaĵo.
  23. Estas internacia organizaĵo de profesiuloj vivante etikajn valorojn kun la idealo volontule servi per komunaj projektoj kaj internaciaj programoj la mondan komunumon por konstrui Pacon kaj Interkomprenon inter la Nacioj.
  24. Mi agnoskas la utilecon de Esperanto por konservi la unuecon inter la katolikoj de la tuta mondo. Esperanto havas grandan estontecon antaŭ si.
  25. Ĝi estas internacia, sendependa movado, nepolitika, nereligia, respektanta ĉies pensliberecon kaj kulturon, sed ligita per samaj idealoj de porpaca agado, respekto kaj Interkompreno kaj la konkreta realigo de tutmondaj programoj en la kampo de edukado kaj humanaj projektoj.
  26. Estas iom kompreneble, ke eks-teruloj, kiuj ne plu aŭdis multon de la Esperanto-komunumo dum pluraj jardekoj, komencis kredi, ke ne plu ekzistas io ajn pri Esperanto. Kaj kelkaj diris aŭ skribis tion... :-(