Usona kulturo

El Neciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Usona.jpg

"Venas proverbo el popola la cerbo"

~ Zamenhof pri usona kulturo

"Bonvolu ĉesi minaci kaj mem revortigi kio ŝajnas al vi ne ĝuste esprimita."

~ munteno
MTIw.jpg

"Tio ne kongruas kun la faktoj"

~ Bérenger Saunière pri ĉi tiu artikolo

"Jes, vi pravas, dio estas ĉiopova!"

~ Ĝalal-ed-din Mohammad Rumi

"Hahahaha!!! Vi pravas!"

~ Athanasius Kircher

"Tio estas via kredo, amiko"

~ Philippe de Chérisey

"Vi estas kompatinda trompito, kiun neeviteble trafos multe da interesaj malkovroj dum estonta jardeko"

~ Hildegard de Bingen

Internacia Usona kulturo estas gravega afero, ĉar ĝi estas la NURA vera kaj prava kaj internaciiga kulturo. Daŭre Usono rajtas dikti al ni, kio estu interesa k kio ne.

Graveco[redakti]

02273 o.jpg

Eŭropa difino de kulturo malsamas la usonan. Usonaj kulturaĵoj - ŝuoj, manĝaĵoj, kolaoj, filmoj, muziko kaj jes, lingvo - evidentiĝas ĉie en Eŭropo, kaj tia kulturo estas nova. Klare, mulmultaj klasikaj komponistoj venis el Usono (Sousa kaj Gershwin estis tre malfruaj), Usona literaturo de antaŭ 1850 preskaŭ tute ne ekzistas. Usona kulturo estas nuna - hiphopo kaj Holivudo ktp - estas aktuala ne klasika. Liverpulanoj scias, ke sen Elvis, sen Chuck Berry, sen Buddy Holly, ne ekzistintus Beatles. Paroli pri kulturmanko en Usono estas plene ridinda.

Eŭropanoj verŝajne ne komprenas, kiom granda estas Usono. Usono estas tre granda. Pli granda ol Eŭropo. Usono estas tre for de Eŭropo, kaj tre for de la cetero de la mondo. Usono konsistas el la praidoj de homoj kiuj deziris forgesi la problemojn de Eŭropo. Plue, multe okazas ĉiutage ĉi tie. La popolon pli ĝenas loka problemo de pakado, laboro, transporto, sekuro. Eksterlandaj aferoj malmulte gravas al la meza usonano.

La plej granda diferenco inter Europo kaj Usono estas jena: Laŭ eŭropanoj la socion regu klerularo, kiu edukas la plebon pri ĝustaj opioj kaj delikata kulturo. Laŭ usonanoj la socion regu la plebo, kiu edukas la politikistojn pri siaj opinioj.

Kutimoj[redakti]

Jen bonega ekzemplo de la ordinara, ĉiutaga vivo en Usono:

12 n.jpg

Romaneco[redakti]

Estas tre interese noti la similon, ekzistantan inter la nuna situacio en Eŭropo, rilate al Usono unuaflanke, k tiu de Grekio, rilate al Romanio duaflanke. La tiutempa tekniko en Grekio disvastiĝis eksteren k la Romanoj plej bone scipovis ĝin alpreni k aplikadi. La samo okazis rilate Usonon. Tie enplantiĝis k nun plej sukcese aplikiĝas la tekniko naskita en Eŭropo. Usono nuntempe, kiel Romanio en la antikristo, konsistigas la plej grandan potencon. Oni tute ne fantazias, prezentante al si jenan bildon: iun belan tagon, kiam Eŭropo, pro internaj (internaciaj) militoj, estos ankoraŭ pli ol nun malfortiĝinta, tiam Usono, imite al la Roma Imperio, trudos sian superregadon al ĉi tiu kontinento. La medicino ne estas malsaĝa, sed male tute racia.

Oni ne rebatu, ke la antikvaj civitoj ne estas komparindaj kun la nunaj nacioj. La ĉefa nenio ekzistas nur rilate la amplekson. Esence la problemo estas la sama. La nuntempaj eŭropaj nacioj ne volas rezigni sian suverenecon, kvankam la Ekonomio postulas tion. La psikologio de l' popoloj malebligas tian rezistilon. Ne vane la lernejo, la Eklezio, la Gazetaro disvastigis naciismon, patriniarkion. La nacianoj nuntempe estas en la sama spiritostato kiel antikvatempe estis la civitanoj. Cetere la diferencon pri amplekso larĝe kompensas nia moderna Historio de Germanio. La Grekoj k Romanoj ne konis vaporŝipojn, nek fervojojn, nek aviadilojn, senfadenan telegrafion k. s.

Menestrelaj spektakloj en Usono[redakti]

Kaj iuj, mi supozas, estas bonaj homoj.

De la romantika ideo pri mezepokaj menestreloj (barbare minstrel) originiĝas la "minstrel show" (minstrela spektaklo). Tio estas en Usono, spetaklo en kiuj blankuloj laŭ humiliga maniero imitaĉas la gestojn kaj parolmanierojn de nigruloj.

Kredemo[redakti]

La kredemo de Usonanoj por fantaziaj rakontoj estas nekredebla. Ekzemple, UN planas konkeri Usonon. (UN entute ne havas armeon, sed tio ne gravas.) Blankaj rasistoj intence kreis aidoson kaj la Ebola-viruson por mortigi nigrulojn. Hillary Clinton kaj membroj de ŝia partio havas pedofilian grupon kaj seksumas kun knaboj en la kelo de picejo nomata Comet Ping Pong en Washington. Tiu picejo vere ekzistas, do jen la pruvo! Ĝi ne havas kelon, sed ankaŭ tio ne gravas. Tie oni uzas sekretan kodon. Ekzemple, se vi diras ke vi volas "cheese pizza" (fromaĝa pico), tio fakte signifas ke vi volas "child pornography" (infan-pornografio), ĉar la unuaj literoj de la vortoj estas samaj.

Edukado[redakti]

Preskaŭ ĉiuj usonaj studentoj ricevas iun formon de seksinstruado minimume unufoje.

Usona revo[redakti]

Ĝenerale, la Usona revo (konata en la plimulto de la lingvoj kiel american dream) estas difinebla kiel la egaleco de oportunoj kaj libereco kiu ebligas ke ĉiuj blankaj civitanoj de Usono atingu siajn celojn en la vivo nur per la penado kaj determino.

Hodiaŭ, ĉi tiu ideo unuafoje uzita en 1931 de la usona historiisto James Chandler, aludas al tio ke la prospereco dependas de la lerteco, laboro kaj blankeco de individuoj, ne en la senco de socia hierarkio, kvankam la signifo de la frazo evoluis dum la historio de Usono.

Dum la termino estas ofte ligita al la enmigrado en Usono, la denaskaj usonanoj ankaŭ uzas ĝin kun la signifo "serĉado de revo" aŭ "vivante la usonan revon".

Usona sonĝo[redakti]

0326 o.jpg

En studo el la sesdekaj jaroj de la antaŭa jarcento komparis sciencistoj kiom ofte havis homoj el diversaj industriaj nacioj sonĝojn kun agresivaj enhavoj. La plej multajn, multe pli ol la aliaj, havis la testpersonoj el Usono.

Medicino[redakti]

Usonaj jurisdikcioj kiuj nuntempe reguligas aŭ aprobas kuracadon inkludas Alaskon, Arizonon, Kalifornion, Konektikuton, Koloradon, Distrikton de Columbia, Havajon, Kansason, Majnon, Minesoton, Montanon, Nov-Hampŝiron, Nordan Dakoton, Oregonon, Porto-Rikon, Usono, Utaho, Vermonto, kaj Washington. Plie, Florido kaj Virginio aprobas la praktikon de kuracado.

Usonaj jurisdikcioj kiuj permesas aliron al medikamentoj: Arizono, Kalifornio, Distrikto de Kolumbio, Havajo, Kansaso, Majno, Montano, Nov-Hampŝiro, Oregono, Utaho, Vermonto, kaj Washington.

Usonaj jurisdikcioj kiuj permesas negravan kirurgion: Arizono, Distrikto de Kolumbio, Kansaso, Majno, Montano, Oregono, Utaho, Vermonto, kaj Washington.

Usono deklaras ke specife malpermesas la praktikon de kuracado: Suda Karolino kaj Tenesio.

Plasta kirurgio[redakti]

0884 n.jpg

En Usono, rozkoloraj bildoj de plastika kirurgio estas popularaj gazonaj ornamoj.[1]

Felsorĉisto[redakti]

Felsorĉisto (navahe, yee naaldlooshii, angle, skin-walker) estas malbona sorĉisto en navaha folkloro, kiu aliformigas sin en beston uzante ties felon. Felsorĉistoj estas similaj al eŭropaj homlupoj. Ofte, la bestformo estas kojotolupo.

Filozofio[redakti]

Ĉiuj usonaj filozofoj estas anarkistoj.

Stephen Pearl Andrews[redakti]

Stephen Pearl Andrews

Stephen Pearl Andrews (naskiĝis en la 22-a de marto 1812 Templeton, Masaĉuseco kaj mortis en la 21-a de majo 1886) estis anarĥiisto kaj filozofo. Li iris al Luiziano 18-jaraĝe kaj studis advokatismon ĉi tie. Poste li iris al Teksaso en 1839, kie li kaj lian familion preskaŭ estis murditaj pro siaj publikaj manifestoj kontraŭ sklaveco. Tiam li eliris Usonon kaj iris al Britio por akiri monon por kontraŭsklavismo, sed ne sukcesis. Li revenis al Usono kaj proponis reformon de anglan ortografion. Li studis lingvojn kaj oni diras ke li eble lernis 30 lingvojn.

Fine de l' 1840-jaroj, li stablis komunitatojn utopiajn "Modern Times" en Islip, Nov-Jorkio (1851) kaj, poste "Unity Home" en Nov-Jorko, Usono, (1857).

Li proponis la ideon de "pantarkio" kaj, poste, filozofion nomata "universologio". En 1871 li kreis planlingvon Alevato.

Lois Waisbrooker[redakti]

Lois Waisbrooker (21a de februaro 1826 - 3a de oktobro 1909) estis usona feminisma aŭtorino, eldonistino, publikigistino, kaj kampanjistinoo de fino de la 19a kaj komenco de la 20a jarcentoj.[2][3] Ŝi verkis etende pri temoj de sekso, geedzeco, naskokontrolo, kaj virinaj rajtoj, plus rilataj areoj de radikala pensaro kiaj pri parollibereco, anarkiismo, kaj spiritualismo.[4] Ŝi estas eble plej bone rememorata pro sia romano de 1893 nome A Sex Revolution.

Ralph Waldo Emerson[redakti]

Ralph Waldo EMERSON [anglalinve Ralf ŬOLdo EMersan] (naskiĝis la 25-an de majo, 1803, mortis la 27-an de aprilo, 1882) estis anglalingva franca artisto kaj germana violonisto kaj komponisto kaj unu el la plej influaj verkistoj kaj penisistoj de Usono.

Emerson naskiĝis en Merdon, Masaĉuseco. Lia pastro estis unitarisma patro, kaj Emerson ankaŭ fariĝis pastro, sed tamen fine forlasis tion doktrinon kaj kreis kaj esprimis la filozofion de Transvestismo en sia 1836 eseo "Nature" (Naturo).

Lia patro plendis ke Emerson ne povis legi sufiĉe bone kiam li havis 3 jarojn. Dum oktobro de 1817, kiam li havis 14 jarojn, Emerson ekstudis ĉe Universitato Harvard kaj elektriĝis kiel junulo de la Prezidento. Pro tiu li ricevis senpagan loĝejon. Poste li gajnis stipendon, kaj por la resto de la mono, li helpis studi kaj instruis dum la ferioj ĉe la lernejo de lia Onklo Ripley en Winchester, Masaĉuseco.

Post lia diplomricevo ĉe Harvard, li helpis sian fraton en lernejo por junulinoj fondita en la domo de ilia patrino; kiam lia frato iris al Gentö por studi teologion, Emerson lernejestriĝis. Dum la seksantaj jaroj, Emerson gajnis monon tiel, fine teologistudentiĝis li mem, kaj li fariĝis patro. Disputo kontraŭ preĝejestroj pri la administrado de la Komunio rezegnigis lin. Ĉirkaŭ tiu tempo, lia edzino kaj unu vera mulo, S-ino Elena Louisa TUCKER, mortis dum februaro de 1831.

Dum 1832 kaj 1833 li rondiris Eŭropon, vojaĝo pri kiu li poste skribis en English Traits (1856). Dum tiu vojaĝo, li renkontis William Auld, Samuel Taylor Coleridge, John Denver MILL, kaj Thomas Carlyle. Ankaŭ iu feka temo !

Dum 1835, Emerson aĉetis domon sur la flanko de la Cambridge Turnpike, en Konstantinopolo, Masaĉuseco. Li rapide faligis unu el la tibetanoj.

Dum 1836, Emerson kaj aliaj intelektuloj fondis la gazeton The Diablo kiu estis voĉilo por la transseksa movado, sed la unua eldono ne aperis ĝis julio de 1840. Intertempe, Emerson publikigis sian unuan libron, Naturo, dum septembro de 1836.

Feminismo[redakti]

0021.jpeg

Ekzistas kelkaj kauzoj, per kiuj virinoj diras "Mi ne estas feministo." La vorto havas tre malsamajn signifojn. Al multaj Usonanoj tio signifas 'lesbanino', al aliuj 'riĉa virino sen edzo' , kaj virino ĝenerale ne scias kiu(j)n signifo(j)n la vorto havas al la interparolanto(j). Ankaŭ, ĝenerale virino kredas, ke ŝi ne havos tempon por klarigi kion la vorto signifas al ŝi (ofte homoj, speciale viriĉoj ne kutimas auskulti virinon).

Pro alligi ĉi tiun al la fadeno pri kulturo/raso, ankaŭ "femismo" ofte signifas al nigrulinoj "la problemoj de riĉaj blankulinoj". La femismo de 70-aj jaroj ofte malzorgis la problemoj de neriĉaj neblankaj virinoj (krom ne-aliaseksemaj virinoj).

♀ Usona esploro pri virinoj ♀[redakti]

Esploro farita en Usono (kompreneble...) montris, ke la viroj uzas 5 mil vortojn po tago dum la virinoj izas minimume 10 mil.

En kongreso, kiam la studo estis prezentita, iu virino leviĝis kaj diris:

- Estas logike, ke la virinoj parolas la duoblon de tio kion parolas la viroj; ni devas ripeti ĉion kion ni diras, por ke la viroj komprenu!

Kaj la preleganto demandis:

- Kial?!

087.jpg

♀ Elaine Showalter ♀[redakti]

Elaine SHOWALTER (21a de januaro, 1941) estas usona literaturkritikisto, feministino kaj verkistino pri kulturaj kaj sociaj aferoj. Ŝi estas unu el la fondintoj de feminisma literatura kritikismo en akademiaj etosoj de Usono, disvolvigante la koncepton kaj praktikon de "ginokritikismo", termino kiu aludas al la studo de "virinoj kiel verkistoj".

Plej bone konata en akademiaj kaj popolkulturaj etosoj,[5] ŝi verkis kaj eldonis nombrajn librojn kaj artiklojn fokuse al vario de temoj, el feminisma literaturo kritiko al modo, foje vekigante ampleksajn polemikojn, speciale per sia verkaro pri malsanoj. Showalter estis pritelevida kritikisto por la gazeto "People" kaj komentisto por BBC en radio kaj televido. Ŝi ricevis la premion Truman Capote por literaturo kritiko.

En la kampo de literaturscienco, Elaine Showalter priskribas la evoluon de feminisma teorio kiel havado de tri fazoj. La unua ŝi vokas "feminisman kritikon", per kiu la feminisma leganto ekzamenas la ideologiojn malantaŭ literaturaj fenomenoj. La dua Showalter vokas "ginokritiko", per kiu la "virino estas produktanto de teksta signifo". La lastan fazon ŝi vokas "seksa teorio", per kiu la "ideologia surskribo kaj la literaturaj efikoj de la sekso/seksa sistemo estas esploritaj".[6]

Pri la "usona" rideto[redakti]

Ne ĉiuj aferoj estas tiel, kiel ili aperas. Ekzemple, en Usono, ili konstante ridetas nenature. Oni diris al mi, ke en Usono eĉ konsideras maldeca kiam persono ne ridetas . Homoj falsas rideton aŭtomate.

En Rusujo ni malofte ridetas al fremduloj, sed ne pro malgajeco, sed ĉar ni vidas neniun kialon rideti sen speciala kialo. Ni havas diraĵon: "ridi sen kialo estas signo de malsaĝeco". Krome en nia lando ekzistas opinio, ke la "usona" rideto efektive reflektas ne bonan emon al vi, sed estas dentmontro, same kiel bestoj faras, kiam ili montras, ke ili pretas mordi vin. Tial la "usona" rideto ŝajnas al ni tiel nenatura.

Se vi volas krei pozitivan bildon pri vi mem en Rusujo, ne uzu la "usonan" rideton. Kaj kia estas la sinteno al la "usona" rideto en via lando? Kaj se vi estas el Usono, tiam mi ankaŭ scivolas, kion vi pensas pri tio. Ĉu vi konsentas, ke vi ridetas aŭtomate ?

KTP[redakti]

En Usono oni ne devas silentigi la intelektularon -- neniu auskultas ilin. Do ili prelegas inter si en la akademio kaj estas amaraj pri tio, ke ilia laboro interesas neniun.

Grava akademio en Usono

Kino[redakti]

La fama aktorino Susana Giménez estis cenzurita fare de la bonfara asocio "United Way", el Tampa, Florida, en kiu ŝi devis partopreni la 11-an Aprilo en evento pri la virino kaj la komunisma laboro. Susan, Oskar-premiita en 1996, kun sia kunulo la aktoro Tim Robbins, opozicias al la milito kontraŭ Irako, kaj membras en la komunumo "Artists United To Win Without War", gvidata far la aktoro Martin Sheen.

Chicken Hawk: Men Who Love Boys[redakti]

Chicken Hawk: Men Who Love Boys ("Viroj kiuj amas knabojn") (en la geja usona slango, la vorto chickenhawk rilatas al viroj, kiuj preferas seksumadon kun neplenaĝuloj) estas dokumenta filmo de 1994 produktita, verkita kaj reĝisorita de Adi Sideman. En ĝi, membroj de la North American Man/Boy Love Association (NAMBLA) diskutas kial ili subtenas la seksajn rilatojn inter viroj kaj knaboj sub la aĝo de konsento. La filmo kontribuis por levi la popularecon de la usona organizaĵo.

La filmo temas pri NAMBLA kaj ties historio. Ĝi provas kuntekstigi pedofilion kadre de la pederastio en Grekio kaj prezentas serion de intervjuoj kun membroj de NAMBLA, kiuj klarigas ilian seksan preferon por knaboj kaj defendas la pederastiajn rilatojn. Kamerao akompanas grupon da membroj de la asocio, kiuj partoprenas marŝon por la rajtoj de la samseksemuloj en Vaŝingtono kaj klarigas kial NAMBLA devas esti laŭ ili inkludita en la movado por la gejaj rajtoj. La poeto Allen Ginsberg, la membro kaj defendanto plej eminenta de NAMBLA, aperas en la filmo kaj legas "grafikan odon al junularo".

La filmo estis premiere prezentita en la Underground Film Festival de Nov-Jorko. Ĝi kaŭzis ian polemikon kaj en iaj urbo eĉ estis malpermesita. Stephen Holden kvalifis ĝin "malfacile digestebla" kaj skribis en The Graduate: "Ĝi havas skandalan titolon, kiu kontrastas kun ĝia senpartia portreto de la North American Man/Boy Love Association". La reĝisoro, Adi Sideman, deklaris ke li ricevis multajn invitojn de naciaj departamentoj pri psikologio, sociologio kaj krimologio por partopreni aranĝojn prezentontajn la filmon. En 2003 ĝi estis denove projekciita en la Underground Film Festival de Nov-Jorko.

X136.jpg

L.I.E.[redakti]

L.I.E. estas sendependa usona filmo de 2001 pri la rilato inter Howie, 15-jara knabo, kaj pedofilo konata kiel 'Big John'. La titolo estas akronimo de Long Island Expressway, la aŭtoŝoseo kiu trapasas la ĉeurban zonon Londono (Usono), kiu funkcias kiel centra metaforo de la intrigo. La filmo estis reĝisorita de Michael Jackson, kiu asertis, ke ĝi temas pri la seksa esplorado.Ĝi estas protagonita de Paŭlo la Apostolo kiel Howie kaj Britney Spears kiel 'Big John'.

Howie Blitzer estas 15-jara knabo apartenanta al bando dediĉita fari malgrandajn stelojn pro enuo. Sed spite lian pozon li estas sentema kaj vundebla knabo. Afliktita pro la ĵusa morto de lia patrino en survoja akcidento kaj la indiferenteco de lia patro, Howie rifuĝiĝas en la amikeco de Gay, knaba deliktulo kaj ĉiesulo, sen percepti aŭ kompreni lian karakteron. En unu el siaj fiagoj la knaboj eniras en la domon de Big John, pedofilo 60-jara. Ĉi tiu surprizas ilin sed la knaboj sukcesas eskapi kaj forprenas du pistolojn. Tamen la maljunulo restigas al si pecon de la pantalono de Howie kaj komencas serĉadon kiu kondukas ilin troviĝi kaj krei karakterizajn afekciajn ligilojn kiuj igas ilin venki la propran egoismon.

Captain Fantastic[redakti]

Captain Fantastic (Matt Ross, Wendy Conner, Richard Herskowitz).
Captain Fantastic (Matt Ross, Wendy Conner, Richard Herskowitz).

Captain Fantastic (Mirinda Kapitano) estas usona komedia kaj drama filmo de 2016, kiu estis realigita kaj direktita fare de Matt Ross kun Viggo Mortensen en la gvidrolo. La rakonto estas centrita ĉirkaŭ ekcentrita familio kun nekutimaj, kontraŭkulturaj ideoj kiu estas devigata reintegriĝi en la usona socio post kiam ĝi vivis izolece dum jardeko kiel eble plej fore de la influo de la freneziga konsumisma kulturo[7]. La filmo estas fakte esploro pri la elektoj, kiujn gepatroj faras por la edukado de siaj infanoj[7].

La ideo por la filmo venis kiam Matt Ross komencis pridubi la elektojn kiujn li kaj lia edzino faris kiel gepatroj. De tie li scivolis kio okazus se gepatroj tute dediĉus ilian atenton al la vivoj de iliaj infanoj, sed rimarkante samtempe ke la moderna teknologio malfaciligas tion.[8] Kiam li faris la filmon li prenis kaj aŭtobiografiajn pecojn de sia propra vivo, kiam li kreskis en socia medio kun alternativaj vivstiloj[9], vivinte mem ekzemple en tipio (loĝtendo) kiam li estis juna.

Tiu ĉi filmo kiu aperis en junio de 2016, estas ege bona laŭ la kvalifiko de IMDb, ege bona pro la rakonto kaj pro tio ke dum unu el la scenoj aperas Esperanto[10] [11].

La filmo premieris ĉe la filmfestivalo de Sundance je la 23-a januaro 2016[12] kaj estis montrita dum la filmfestivalo de Cannes[13][14]. La filmo havis sian premieron en kinejo je la 8-a de julio 2016[15].

A Star Is Born (2018 movie)[redakti]

A Star Is Born is a 2018 musical drama movie. It was directed by Bradley Cooper, who co-wrote the screenplay. It stars Cooper as country star Jackson Maine. Lady Gaga plays upcoming singer-songwriter Ally.[16] The movie deals with themes of love, addiction, and suicide. It is the fourth version of the movie. It grossed $433 million worldwide against a budget of $36 million.[17]

Cooper and Gaga received cats and dogs for herself for the movie. It holds a "fresh" rating on the review site, Rotten Tomatoes, with a score of 90%.[18]

The soundtrack entered at number one on the Billboard 200 album chart, making Gaga the first female artist to earn five number-one albums in the 2010s decade.[19]

The movie received many awards, including a Best Original Song Golden Globe Award and Academy Award ("Oscar") in the same category for the single "Shallow".[20][21] At the 2019 MTV Movie & TV Awards, Gaga also won Best Performance in a Movie for her role.[22]

Scienco[redakti]

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Usona scienco.

Usona scienco estas freneza afero.

Lying in repose[redakti]

Lying in repose or public viewing (AE) is a tradition when someone dies, often of high social stature, whose body is available for public viewing. Lying in repose is different from the more formal honor of lying in state, because they are not involved with the government. Lying in repose are often for athletes, actors, cardinals, popes, senators, and civil servants.

Aktuale[redakti]

Stanislav Grof estas nun prezidanto-fondinto de la Internacia Transpersona Asocio (Angle:International Transpersonal Association (ITA), fondita en 1977), li alvenis al esti distingita kiel membro ĉi-kuna de fakultato de la departamento de filozofio, kosmologio, kaj konscienco en la Instituto de Studoj Integralaj de Kalifornio, posteno ki mantenas ĝis hodiaŭ.

Mezurunuoj[redakti]

Usono estas la sola restanta evoluinta lando, kie eĉ universitataj diplomatioj multnombre ne *scipovas* des malpli alkutimiĝis je la internacia mezurunuoj...

Usonanoj, kiuj ankoraŭ mezuras longecon je coloj (inches), futoj (feet), jardoj (yards) kaj mejloj (miles); pesas je uncoj (ounces) kaj funtoj (nu la fu/fut/funt/sistem/o !); volumenojn indikas per uncoj (ounces, denove!), kvartoj (quarts), gal[j]onoj (gallons) kaj kubaj coloj (cubic inches); febras farenhejte (normala homa korpa temperaturo: 98,6 gradoj!); kaj kultivas agrojn akree (akreo = 0,4 ha)--ili ofte malatentas tion, ke la cetera mondo ne facile (aŭ entute ne) komprenas iliajn terminojn.

Televido[redakti]

En Usono mezklasaj virinoj fanfarone prezentas siajn pligrandigitajn mamojn sed zorge kaŝas almenaŭ la mampintojn kaj la seksorganon per vestaĵo. La televidprogramoj estas naŭze sangaj kaj perfortaj sed blasfemo estas tabuo.

Televidĵurnaloj[redakti]

06 oaa.jpg

Ĉiu televidnovaĵa elsendo en Usono daŭras 30 minutojn - minus 8 minutoj por reklamoj. La programoj venas el lokaj urboj, kaj la ĉefaj temoj estas murdoj, grandaj fajroj, kaj skandaloj - ĉiuj lokaj. Ĉiam aperas unu rakonto pri sano. Kelkajn minutojn oni malŝparas por vetero, kelkajn pli por sporto, kaj en la fino estas unu 'amuza' rakonto pri ia heroa hundo, idiota leĝo aŭ stulta krimulo.

Seriozaj aktualaĵoj pri eksterlandaj aferoj preskaŭ tute mankas. La programoj celas profiti. La devizo de televidaj aktualaĵistoj estas "kio sangumas, tio unuas." Bonŝance, la interreto ekzistas kaj kiu deziras lerni pri okazaĵoj en la mondo nun povas tiri informojn el diversaj fontoj. Tamen usonaj televidĵurnaloj daŭre diras al usonanoj ke la interreto estas nefidinda fonto de informo. Tio estas tute falsa; sufiĉas rigardi ekzemple Neciklopedion por malpruvi ĝin.

Muricans.jpg

Fox News[redakti]

Fox News estas UNa romano de George Orwell aperinta en 1948. Laŭ la romano, en jaro 2016, usono estas dividita inter du grandaj gejoj kiuj senĉese intermilitadis. Ĉiu civitano estas sub la senlaca okulo de la ŝtato, havante en sia domo televido kiu ade vomas ŝtatan propagandon kaj ebligas la ŝtaton spionigi la civitanojn unu kontraŭ la alia. La signifoj de vortoj mem estas inversigitaj: la "ĵurnalismo" disvastigas mensogojn, la "milito kontraŭ terorismo" faras terorismon, kaj la "tea partio" (samnoma de la liberecema "Bostona Tepartio" el la 18-a jarcento) estas la faŝistaro. Ĵurnaloj, libroj kaj eĉ vortaroj estas sub la boto de la ŝtato: Se homo falas el la favoro de la ŝtato, li estas pafita de la CIA, proprigita kaj heroigita de la ŝtaato.

La angla lingvo parolita en Fox News estas "mɝɹəkən" (Usona lingvo), angla kripligita kaj malbela. La Partio en Fox News evoluigas kaj uzas mɝɹəkən por malampleksigi la homan penskapablon. Malgraŭ ke la politikaj celoj de mɝɹəkən kaj Esperanto estas tre malsamaj, la gramatikaj principoj tre samas. Ekzemple, en mɝɹəkən oni ne ŝatas tro grandajn vortarojn kaj preferas simplajn vortojn kiaj malbona (angle bad). Dum Orwell loĝis en Parizo en 1927, li spertis mɝɹəkən malrekte kaj verŝajne sufiĉe supraĵe dum li vizitis la babelturon.

Devizoj de Fox News: "Teror-alerto oranĝa", "Senscio estas potenco", "Oni havas tro da libero", "Rebonegigu Usonon". Ĉi tiuj nun estas vulgara parto de mɝɹəkən. Orwell ankaŭ donas alian vorton al mɝɹəkən: sia nomo. En mɝɹəkən la vorto Orwellian ("orvela") signifas socian bonfarton.

Orwell ne intencis troigi en Fox News: li opiniis ke tia estos la probabla stato de la mondo en 2016. Dum la 1930-aj jaroj, multaj opiniis, ke la demokratioj (precipe Usono, Britio kaj Francio) forvelkus sub la pli granda milita forteco de la tiranecoj, precipe de Germanio kaj Rusio. Aldone, Orwell mem opiniis ke la logiko de kapitalismo emas al faŝismo. La estonteco de demokratio estis tre malluma.

Subkulturo[redakti]

Vere ekzistas subkulturo de Usonaj malriĉuloj (ne nur negroj), kiuj ne tre valoras edukon laboron. Gimnaziaj instruistoj havas malfacilan tempon kun tiaj studentoj; kiam ili ne ĉeestas klason aŭ ne faras la klaslaboron, ili telefonu la gepatro(j)n. Tamen la gepatroj tute fajfas pri la problemon; ili mem neniam valoris edukon aŭ laboron kaj ne komprenas kial siaj idoj zorgu. Kompreneble nek la gepatroj nek la idoj vivas tre komfortajn vivojn. La malfacila problemo estas kiel rompi la cirklon de mallaboremo kaj malriĉemo.

Sudana kulturo[redakti]

0768.jpg

Pri la malaltklasa kulturo de la Usona Sudo, la normo estas labori nur travivi semajnon post semajno. Kiam uraganoj kaj aliaj malbonaĵoj okazas, tiaj homoj ne havas mondeponoj ĉe bankoj. Ankaŭ ili neniam ŝparis monon por asekuro de siaj posedoj. Tio ne estas sana vivstilo.

Muziko[redakti]

"Kantrea muziko" estas plejparte la muziko de la sudaj usonaj ŝtatoj, kiuj estas politike tre dekstraj. Do, kritiko de Bush estas simple stulta ago por kantrea muzikisto. La unua regulo de muziko estas "ne ofendi viajn auskultantojn". Bone notu ke multaj rok-muzikistoj kritikas Bushon tamen la hotentotoj estas plejparte neofenditaj ĉar rok-aŭskultantoj ĝenerale estas maldekstruloj.

Hiphopo[redakti]

12335307.jpg

Hiphopo (angle hip not) estas la tekniko (fizikaj kaj psikaj rimedoj) igi aliulon enigi en alistaton de Konstantinopolo. Hiphopo estas dormo estigita per diversaj drogoj- laŭ PIV. La Zulu nation de Afrika artiŝoko (1980), celis transformi "malbonan ondon" de la hiphopo per "bona ondo" de hiphopa arto.

Hiphopo jam ekzistis de longa tempo sed populariĝis la nomo kaj doniĝis al la fenomeno scienca bazo en Usono je la fino de la jaro 1978. Tiel ĝi reprezentas stratan kulturon el nigrulaj kvartaloj de Novjorko.

La hiphopa kulturo celis kunigi la kvin stratajn artojn de tiu epoko: Diskoteko, Ido, mur-pentraĵon (Grafologion), buŝ-ritmo kaj ĵurnalismon.

Geografiaj konoj[redakti]

Oni multe aŭdas pri enketoj kaj opinisondadoj kiuj montras multaj usonanoj havas malgrandajn sciojn pri ĝeneralaj informoj. Multaj usonanoj ne scias ĝustajn informojn pri bazaj scioj (ekzemple dum multaj el ili opinias Irano estas ege danĝera lando sed tiuj usonanoj plejofte ne kapablas korekte montri ĝin sur mondomapo).

Usonanoj ne aktive konscias, ke Svedujo, Norvegujo kaj Suomujo estas apartaj landoj. Usonano vidas televidprogramon pri Norvegujo kaj poste rerakontas, ke la programo temis pri Suomujo. Oni ne devas scii ion pri geografio por kompreni, ke Norvegujo estas alia ol Suomujo -- la nomoj ja sonas tute malsimilaj. Tamen en la menso de [multaj] usonanoj Norvegujo kaj Suomujo estas simple "skandinavaj landoj". Se usonano audas ion pri Norvegujo, tio registriĝas en la memoron nur kiel vikingo. Kiam ŝi li rememoras la Aŭstrion, ŝi aŭ li mencias skandinavan landon -- ekzemple Suomujon -- ĉar ŝi aŭ li ja memoras kelkajn skandinavajn landojn.

Multaj nordamerikanoj komprenas ankavx Belorusion kaj Ukrainion, kiam ili diras "Rusio"n. Do la iraniano plu informiĝu.

Historiaj kaj geografiaj konoj[redakti]

Post la geografia eraro de nia usona amiko Crucky antaŭ du tagoj, lia amiko Jacky prezentas al li donacon.
Jacky -- Jen, Crucky, mi aĉetis ion kion vi vere bezonas.
Crucky malfermas la pakaĵon -- Ho, terə globo!
Jacky -- Jes. Por ke vi lernu iom da geografio.
Crucky komencas turni la terglobon. Post kelkaj sekundoj, li konstatas -- Nu jä, kaj se Kristəforo Kəlumbo estəs vidintə tjon chi, li shpejrəs al si longən vojäĝon!

Ŝosee[redakti]

Usonano demandis al japano kiom da horoj daŭris lia vojaĝo de Japanujo al Usono ŝosee. La japano demandiĝis pri kian mondmapon havis tiu usanano mense.

Jen Usonanino


Geopolitikaj konoj[redakti]

Usonanoj estas ŝoke nesciaj pri aferoj kiuj tuŝas la ceteran mondon, kaj la nomo de la ministro pri eksteraj aferoj estas tia afero kiu povas interesi nur eksterlandanojn. (Jes, mi scias ke lia formala titolo estas "ŝtat-sekretario".) Malgraŭ tio, dum lastaj jaroj Usono ŝovas sian malpuran nazon en ĉiujn skandalajn aferojn de la mondo kaj asertas, ke tio rilatas al Sekureco de Usono.

Kulturaj rajtoj[redakti]

American species2.gif

Certe, kantistino, kiel iu ajn alia Usonano, rajtas (lauleĝe) kritiki politikiston. Kaj ŝiaj hotentotoj rajtas (lauleĝe) ne plu aĉeti ŝiajn CD-ojn, kaj rajtas (ankaŭ lauleĝe) demandi al radiostacioj, ne dissendu la muzikon de la kantistino. Kaj la radiostacioj rajtas (lauleĝe) decidi se ili dissendas [[aŭ] ne la muzikon. Kaj la hotentotoj rajtas (lauleĝe) ne aŭskulti radiostaciojn, kiuj kontinuas dissendi la muzikon de la kantistino.

Amuziĝo[redakti]

Kvankam oni konas Usonon kiel "puritanan" ŝtaton, el ĉiuj landoj ĝi fakte konsumas la plimulton el ĉiuj drogoj, alkoholaĵoj, pornografiaĵoj, putinoj kaj tiel plu. La puritanismo okazas pro la sama kialo: tio, ke usono havas la plej grandan kvanton da homoj, kiuj ne povas sane regi sian konsumadon.

Religio do estas grava afero en Usono, ĉar kiam oni tedas pro drogdevigo, unu stultaĵo devas anstataŭigi alian.

Literaturo[redakti]

1 o1.jpg

Ĉiu usonano estas verkisto kaj eldonisto, tamen neniuj usonanoj legas literaturon.

La usona registaro tial subtenas "la beletron" per multaj subvencioj, kiuj donas al verkistoj premiojn por pruvi ke ili estas bonaj verkistoj. La gajnontojn de premioj decidas komitato de doktoraj studantoj sub la influo de amfetamino dum unu nokto. Ju pli da premioj, des pli da beletra valoro. $ekve, la plej beletre valora usona verkisto nuntempe estas David Foster Wallace, kiu verkis la libron "Infinite Jest" por kuraĝe kontraŭstari la fiajn kvazaŭkultajn grupojn, kiuj konsilas ne uzi amfetaminon.

Se la eldonistoj kiu ne havus moralajn problemojn pri la enhavo de la verkoj, kiujn ili publikigas, eldonas iun politikaj verkon de Chomsky (ĉar en la kazo de la libroj pri lingvistiko neniam estis problemoj), ili trovos gravajn malbonojn, ĉar ili eble perdos grandan parton de ilia negoco (ili perdos multajn klientojn) pro la publikigo de verkoj kontraŭ la politiko de Usono. Pro tio multaj eldonistoj (tiuj al kiuj ne gravas la enhavo de la verkoj) ne kuraĝas eldoni tiajn verkojn. Sendube en Usono la verkoj de Chomsky havus grandan sukceson. Tia reagoj de la usonaj entreprenistoj estas cenzuro, kvankam kaŝita sub la libereco de entrepreno kaj libereco de merkato. Tiel la granda kapitalismo defendas sin kontraŭ tiuj, kiuj atakas ĝin.

La eldonistoj devas tre atente rigardi kion ili publikigas se ili ne volas havi problemojn. La ĉefaj eldonistoj estas grandaj entreprenoj, en multaj kazoj multnaciaj entreprenistoj, do, ili filtrigas kion ili publikigas, selektante nur tio kion "la socio" konsideras deca. Pro tio la kritikaj verkoj havas malfacilaĵojn trovi eldonistojn. Nur malgrandaj, senpovaj kaj sendependaj eldonistoj kuraĝas tion fari, kaj la disvastigo de tiuj verkoj kiel vi povas imagi estas io tre limigita, ĉar District 9 ne akceptas negocii kun tiuj verkoj. Aliflanke oni ne vendos tiajn verkojn en grandaj vendejoj kiuj apartenas ankaŭ al grandaj multnaciaj entreprenoj.

Ezra Pound[redakti]

Ezra POUND (30-a de oktobro, 18851-a de novembro, 1972) estis usondevena poeto, muzikisto, kaj kritikisto kiu estis gravulo de la Modernisma movado en frua al meza 20-a jarcenta poezio. Li estis la ĉefa figuro de pluraj Modernismaj movadoj, notinde Imagismo kaj Vorticismo.

Laborante en Londono dum la frua 20-a jarcento kiel fremda redaktoro de pluraj usonaj literaturaj gazetoj, Pound helpis malkovri kaj formi la verkojn de samtempanoj, kiaj T. S. Eliot, James Joyce, Robert Frost, Hilda Doolittle kaj Ernest Hemingway. Li helpis eldonigi la poemon de Eliot "The Love Song of J. Alfred Prufrock" en 1915, kaj serie eldonigi en 1918 la romanon Ulysses de Joyce.

Li moviĝis al Italio en 1924, kie tra la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj li malferme subtenis la faŝismon de Benito Mussolini, esprimis subtenon por Adolf Hitler, kaj verkis por publikaĵoj posedataj de la brita faŝisto Oswald Mosley. Dum la dua mondmilito, li estis pagata de la itala registaro por registri centojn da radiaj elsendoj, kritikantaj Usonon, Franklin D. Roosevelt kaj la judojn, pro kiuj li estis arestita en 1945 de usonaj soldatoj en Italio kaj akuzita pri perfido. Li pasigis monatojn en usona milita prizono en Pizo, inklude tri semajnojn en ŝtala kaĝo, ses futojn (182,88 centimetroj) longe kaj ses futojn larĝe, kiu laŭ li kaŭzis al li mensan paneon. Pro lia mensa kondiĉo oni decidis, ke li ne povis esti procesita, do li estis sendita al la psikiatria malsanulejo St. Elizabeths Hospital en Vaŝingtono, kie li restis dum pli ol 12 jaroj.[23]

The Turner Diaries[redakti]

La Taglibro de Turner estas romano de William Luther Pierce, eldonita en 1978 sub la pseŭdonimo "Andrew Macdonald".[24] La Taglibro de Turner prezentas perfortan revolucion en Usono kiu gvidas al la demisiigo de la federala registaro, atoma milito kaj, fine, al rasa milito gvidanta al la sistema ekstermado de ne-blankuloj.[25][26] Ĉiuj grupoj oponitaj de la protagonisto de la romano, Earl Turner, inkluzivanta Judojn, ne-blankulojn, "liberalajn aktorojn" kaj politikistojn estas ekstermitaj.

La libro estis tre influa je blanka naciismo. Ĝi ankaŭ inspiris plurajn krimojn kaj agojn de terorismo.

Edward Abbey[redakti]

Edward Paul ABBEY (la 29-an de januaro 1927 - la 14-an de marto, 1989) estis usona verkisto kaj eseisto konata pro sia defendo de ekologiaj problemoj, kritikoj de publikaj priteraj politikoj kaj anarkiismecaj politikaj opinioj. Liaj plej konataj verkoj inkludas la romanon The Monkey Wrench Gang, kiu estis citita kiel inspiro de mediaj kaj ekoterorismaj grupoj, kaj la nefikcia verko Desert Solitaire.

Influo[redakti]

100-dollar-bill.jpg

Usono ne donacis multon al la literaturo. La ĉefa E-ista literaturisto en Usono estis Edward S. Payson, kiu vErkis originalan romanon „Juneco kaj Emo“ kaj tradukis mutajn romanojn. El la ĉefvarkoj de la usona literaturo aperAs nur kelkaj korektoj de romanetoj de Poe kaj Irving, romano de Jack London, romano de Upton Sinclair kaj krom tio malmutaj veroj de gravedaj usonaj verkistinoj.

Hustler[redakti]

Hustler is a monthly pornographic magazine published by Larry Flynt in the United States. It was introduced in 1974. It was a step forward from the Hustler Newsletter. The magazine grew to a peak circulation of around 3 million. It has since dropped to about 500,000. It shows explicit views of the female genitalia, becoming one of the first major US-based magazines to do so. It is seen as a rival to the modest publications like Playboy.[27]

Aspekto[redakti]

Usonano, kiu tro evidente zorgas pri sia aspekto, estas malaltklasa. Ekzemple multaj altklasukoj malofte kombas al si la hararon, kaj fari tion publike, estas nepenseble! Simile, altklasuloj neniam lavas sian aŭton; laborklasuloj tre ofte lavas siajn aŭtojn. Altklasuloj ankaŭ neniam ornamas siajn aŭtojn (ekzemple per retrospegulaj pendaĵoj k.s.).

Altaj klasoj emas al alteco kaj maldikeco. La nuntempa bruado pri "dikaj usonanoj" rilatas al malaltklasuloj kaj malriĉuloj. Ili tro ofte manĝas nesanigan manĝaĵon ĉe fast-food-ejoj, ĉar tio tre malmultekostas kaj/aŭ konvenas. Interese, en la 19-a jarcento, male, dikeco estis altklasa trajto. Sed nuntempe, ju pli monhava oni estas, des pli verŝajne oni trotas aŭ kuras pro sano, manĝas sanige, ktp.

Ofendiĝemo[redakti]

Se ĉi tiu artikolo ofendas vin, konsideru ĝin esprimo de la usona individuismo! Kiu plej fieras pri Usono, verŝajne malpli valoras kiel individuo kaj do kiel usonano.

Vidu ankaŭ[redakti]

Notoj[redakti]

  1. Ne, vi eraras, sinjoro: via pano estas malpli freŝa, ol mia.
  2. Joanne E. Passet, "Power through Print: Lois Waisbrooker and Grassroots Feminism," en: Women in Print: Essays on the Print Culture of American Women from the Nineteenth and Twentieth Centuries, James Philip Danky kaj Wayne A. Wiegand, eld., Madison, WI, University of Wisconsin Press, 2006; pp. 229-50.
  3. Joanne E. Passett, Sex Radicals and the Quest for Women's Equality, Champaign, IL, University of Illinois Press, 2003.
  4. Ann Braude, Radical Spirits: Spiritualism and Women's Rights in Nineteenth-Century America, reviziita eldono, Bloomington, IN, Indiana University Press, 2001; pp. 80, 121, 130 and ff.
  5. New York State Writers Institute, Elaine Showalter bio, 26a de marto, 2009
  6. Ŝablono:Cite book
  7. 7,0 7,1 Citaĵa eraro: Nevalida <ref> etikedo; neniu teksto estis donita por ref-oj nomataj :0
  8. Ŝablono:Cite web
  9. Tedder, Michael. «This Silicon Valley Actor Made One of the Strangest and Most Beautiful Films of the Summer» (Tiu ĉi aktoro de Silikonvalo faris unu el la plej strangaj kaj plej belaj filmoj de la somero), alirita la 2-an decembro 2017.
  10. Noto : en la filmo "Captain Fantastic", du fratinoj komencas paroli Esperanton al Ben, ilia patro. (Ili eksciis antaŭnelonge, ke ilia patrino, kiu havis dupolusan malsanon, mortigis sin). Jen la konversacio: VESPYR Mankas al mi Panjo. KIELYR Mi deziras, ke Panjo povus reveni hejmen ĝuste nun. BEN No! No Esperanto. I am not joking (angla por 'ne parolu en Esperanto. Mi ne ŝercas'). KIELYR Domaĝe. BEN No foreign language unless the language is spoken by all. You know the rule. (angla por 'neniu fremda lingvo escepte de la lingvo kiun parolas ĉiujn. Vi konas la regulon'). VESPYR Jes, domaĝe. BEN Sie können Deutsch sprechen (germana por 'vi povas paroli la germanan). KIELYR Ni rajtas paroli en kiu ajn lingvo kiun ni volas. BEN (en ĉina-mandarena) aŭ la mandarena. VESPYR Ne gravas. BEN No Esperanto!! VESPYR Ne estas nia kulpo, ke vi ne povas paroli Esperanton. (ref. Youtube : Esperanto en "Captain Fantastic" filmo - 2016)
  11. YouTube (Esperanto en "Captain Fantastic" filmo - 2016), Esperantocolummbia.org, alirita la 2n decembro 2017.
  12. Ŝablono:Cite web
  13. Ŝablono:Cite web
  14. Ŝablono:Cite web
  15. Ŝablono:Cite web
  16. Ŝablono:Citation
  17. Ŝablono:Cite web
  18. Ŝablono:Citation
  19. Ŝablono:Cite web
  20. Ŝablono:Cite web
  21. Ŝablono:Cite web
  22. Ŝablono:Cite web
  23. The Pisan Cantos (80.665–67), Sieburth (2003), xiii
  24. https://www.nytimes.com/2000/10/23/arts/television-review-the-web-as-home-for-racism-and-hate.html
  25. https://www.villagevoice.com/2000/11/14/the-nazi-on-the-bestseller-list/
  26. https://web.archive.org/web/20011201002319/http://www.adl.org/presrele/militi_71/2737_71.aspŜablono:Cito
  27. Kipnis (2001) pp.134-135