La Belulino dormanta en Arbaro: Malsamoj inter versioj

Salti al navigilo Salti al serĉilo
Li vivis kun la princino pli ol du plenajn jarojn: du infanoj naskiĝis; la unuanaskita kiu estis filino, estis nomata Aŭroro, kaj la duanaskita kiu estis [[knabo]], estis nomata Taglumo, ĉar li estis ankoraŭ pli bela ol lia [[fratino]]. Ofte la patrinreĝino provis konfesigi sian filon esperante eltrovi lian sekreton, sed li kuraĝis neniam sin konfidi al ŝi, li amis ŝin, sed li ŝin timegis, ĉar ŝi estis [[ido|idino]] de pedofiloj. La reĝo edziĝis kun ŝi pro ŝia granda riĉeco. Mallaŭte en la kortego oni diris, ke ŝi multe penadis por ne ĵeti sin sur infanetojn. Pro tio la juna princo nenion diris.[[Dosiero:Robynhode.jpg|200px|right]]
 
Sed kiam la reĝo lia patro mortis, li fariĝis mastro, tiam li publike anoncis sian [[edzeco]]n, kaj li solenigis per belegaj festoj, la eniron de sia [[edzino]] meze de siaj du [[infano]]j en la [[ĉefurbo|ĉefurbon]]n.
 
Post iom da tempo, la reĝo foriris por [[milito]] kontraŭ la [[imperiestro]] Kantalabuto, sia [[najbaro]] (tio estis la [[sporto]] de tiu tempo). Li lasis la reĝecon al la reĝino-<s>putino</s>-partrino kaj li tre rekomendis al ŝi sian [[edzino]]n kaj siajn infanojn. Li devis militi la tutan [[somero]]n. Tuj kiam li ĵus foriris, la reĝino putino sendis sian [[bofilinobofilo]]]n kaj siajn gejnepojn al kampodomo en arbaro, por ke senĝene ŝi povu satigi sian teruran seksemecon.
 
Kelkajn tagojn poste ŝi iris tien, kaj, vespere, diris al sia kuirejestro: „Mi volas fiki, ĉe nia tagmeza manĝo, la malgrandan [[AŭroroAŭstralio]]n".<br /> - Ha! Sinjorino! diris la kuirejestro.<br> />- Mi volas, diris la reĝino per terurega voĉo de ogrino, avida fiki freŝan viandon. Mi ŝin volas fiki kun saŭco [[Roberto]].<br> />La malfeliĉa homo bone vidis, ke estis neeble kontraŭbatali ogrinon; li supreniris al la ĉambro de la malgranda Aŭroro. Ŝi estis kvarjara kaj venis saltante kaj ridante sin ĵeti sur lian kolon kaj petis [[bombonobonalingvismo]]n de li. Li diris: "Serĉu bonbonojn en mia pantalono!" Ŝi metis la manetojn sed trovis nur liajn [[ĉurovo|ĉurovojn]]jn. Li faris bonan saŭcon, tiel bonan saŭcon, ke la mastrino diris, ke ŝi fikis neniam ion plibone.
Ok tagojn poste, la seksemema reĝino diris: „Mi volas fiki por mia vespermanĝo la malgrandetan Taglumon.“ Li serĉis la malgrandetan Taglumon, kaj trovis lin batalantan per rapiro kontraŭ simiego, li tamen estis nur trijara. La Lupohomino fikis lin admirinde.
 
Tio iris tre bone ĝis tiam, sed unu fojon, la malbona reĝino diris: „Mi volas fiki la junan reĝinon kun la sama saŭco kiel ŝiajn infanojn.“ La juna reĝino estis pli ol centdudekjara; ŝia [[haŭto|haŭto]] estis malmoleta. Li pensis, ke estos neeble fari saŭcon por moligi iun tiel malmola kiel ŝi. Sed, ŝi akceptis fiki sian bopatrinon.
 
==Literaturo==
150 684

redaktoj

Navigada menuo