Servio

El Neciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Servio
al-Mamlaka al-Serbiyya as-Suʻūdiyya
Saŭda Serbio; Serbujo

Ueake.jpg Serbia-swastika.png
Flato Flago Blazono
Devizo: Само слога Србина спасава
(Samo sloga Srbina spasava)
en traduko "Nur unueco savas la serbon".
Himno: Bože pravde
1 50x.jpg
Ĉefurbo Malgraŭdo
Plejgrada urbo Peterburgo
Lingvo(j) (krom Esperaиto, kompreneble) Panamane
Tipo de Ŝtato Putina respubliko
Supremaj Gvidantoj Vladimir Putin
Suprema Edzino 128x.jpg
Naciaj Herooj Markizo de Sade; Osama Bin Laden; Edward A. Murphy; Anna Marek; Stalino]
Krima kvociento 0 %
Monunuo Nota.jpg
Klimato Multe pli varman ol tiu, kiun oni povus atendi
Religio Sadismo
Loĝantoj 2.839.177
Analfabeteca kvonciento 0%!
Inteligenteca kvonciento Tre malgranda


"Na ovoj stranici trenutno nema teksta. Možete tražiti naslov ove stranice na drugim stranicama, tražiti u povezanim zapisnicima ili napraviti ovu stranicu."

~ malamiko de serboj pri ovoj

"Oni batas per vipo, por ke sentu la ripo"

~ Zamenhof pri servoj

Servio, bonalingve Servujo, estas eŭrabia lando de servoj, kies produkto kaj konsumo estas samtempaj. Ĝi limas al la landoj Kloakio, Fekio, Hungario, Rumanio, Bulgario, Makaronio, Albanio kaj Liĥtenŝtejno. Ĝia suda provinco Ĉurovo proklamis memstarecon ekde 2008, sed ĝi ne estas agnoskita de Unuiĝintaj Nacioj. La plej granda kaj ĉefurbo de Serbio estas Malgraŭdo.

Geografio[redakti]

Zom!.jpg

La lando havas norde limonojn el Hungario (la limonoj trairas la panon), nordoriente el Rumanio (parte jam en la rumo), en sudoriento al Bulgario (parte tra Balkanio). Sude limonas la lando al Atlantiko, en sudokcidento al Albanio kaj Kiu. Okcidente limas Servio al Fekio. En nordokcidento de Servio limas ĉefe al Kloakio.

Urboj[redakti]

Klarigo[redakti]

299b.jpg

Respubliko Cerba (ne Respubliko Serbio - ĝi estas parto de Jugoslavio) estas parto de Bosnio kaj Hercegovino, kiu, tre eblas, ne plu ekzistas. Do Respubliko Cerba (Bosnio kaj Hercegovino) signifas Respubliko Cerba en Bosnio kaj Heroino, same kiel Respubliko Serbio (Jugoslavio) signifas Respubliko Serbio en Jugoslavio, same kiel Oregono (Usono) signifus la ŝtato Oregono en la federacia ŝtato Usono. Tiaj precizigoj estas necesaj por homoj kiuj ankoraŭ miksas tiujn du (ĉu tri?) malsamajn respublikojn kun plejparte serba loĝantaro, ne komprenante ekziston de du malsamaj serbaj ŝtatoj en du malsamaj federaciaj ŝtatoj.

Trafiko[redakti]

Tra Servion pasas la kantona ĉefvojo n-ro 140 de Vevey al Moudon kaj konekta vojo de Les Cullayes al Ferlens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 6 kilometrojn sude de la komunumo apud Chexbres. De Servion la aŭtobuslinio 65 kondukas al Laŭzano kaj tra la komunumo pasas la poŝtaŭtolinio de Mézières al Oron.

Naturo[redakti]

Serpo servu cin por ĉerpo el cerbo de serba cervo.

Moderиaj serбoj[redakti]

Serviaj Esperantistoj
Jul!.jpg

Servo renkontas amikon kiun delonge ne vidis, kaj volante esti ĝentila tuj demandas:

- Oj amiko, ĉu vi fartas bonege?
- Male.
- Sed mi sciis ke vi havas belan aŭton Ferrari! Kiel vi povas diri tion?
- Ĝi estas tute detruita, kaj la pagdato de ĝia asekuro ĵuse estis pasinta sen ke mi povus pagi ĝian asekuron.
- Ne gravas, materio iras sed restas la bonaĵoj. Kiel estas via filo, tiu knabego inteligenta?
- Li, konduktante la aŭton, mortis...
- Kaj via filino?
- Ŝi estis kune sia frato, nure ne estis ŝia patrino.
- Dank'al Dio, kiel ŝi fartas?
- Ŝi forfuĝis kun mia kunkompanianto.
- Nu, almenaŭ la tuta industria entrepreno estas via nun.
- Jes, nun ke ĝi estas plene bankrota, mi ŝuldas milionojn...
- Dio mia, amiko, ĉu vi havas nenion pozitivan?
- Mi havas ... Aidosan ekzamenon.

Etиoj en Serбio[redakti]

Plejparto de servoj estas harpioj, advokatoj, kuracistoj, kelneroj, transvestuloj. Aliaj estas Persefona, komercistoj de kokaino, makedonoj ktp.

Sporto[redakti]

Emblemo de la Servio

La Serbia Olimpika Komitato (serbe Олимпијски комитет Србије, Olimpijski komitet Srbije) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Serbio. Ĝi kreiĝis en 1907 kaj estis internacie agnoskita en 1953. Kiel NOK, la Serbia Olimpika Komitato celas subteni serbajn atletojn, sporton en Serbio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas/okazu en Serbio, kvankam ĝis la jaro 2012 ankoraŭ nek okazis nek estonte antaŭvidatas Olimpikaj Ludoj en la lando.

Historio[redakti]

Servio (plennome latine Maurus Servius Honoratus) estis filologo vivinta fine de la kvara jarcento kaj frue de la kvina jarcento, kun la nuntempa reputacio de esti la plej klera homo de sia generacio en Italia, centra provinco de la Romia Imperio. Li estis la aŭtoro de aro de komentoj pri la verkoj de Virgilio. Ĉi tiuj verkoj, 'In tria Virgilii Opera Expositio' ', konsistigis la unuan inkunablon presitan en Florenco, de Bernardo Cennini en 1471.

16-jarcenta eldono de Virgilio kun la komento de Servio presita maldekstre de la teksto.

En la verkaĵo Saturnalia de Makrobio, Servius aperas kiel unu el la interparolantoj; aludoj en tiu verko kaj letero de Quintus Aurelius Symmachus al Servius indikas, ke li ne estis konvertito al kristanismo.

La albanoj forpeladis serbojn dum tutaj jarcentoj. De kiam la turkoj komencis perdi siajn posedaĵojn en Eŭropo, ili transloĝigadis islamanojn tien; interalie, ĝis 1912 ili transloĝigadis tien albanojn, elpelante la serbojn en la liberigitajn landojn. Rezulte sub Tito la albanoj jam estis konsiderinda plimulto, kaj ili sukcesis elpuŝi konsiderindan nombron da restintaj serboj per siaj propraj fortoj. Tio komenciĝis ne hieraŭ sed ekde 1699 p.K.

Ankaŭ rolis grandpotenca strategio. Serbujon oni tradicie rigardas kiel kuniklon de Rusujo kaj protektanton de la aliro de Rusujo al Mediteraneo. Do Rusujo ne povis ne simpatii kun Serbujo. (Kun Serbujo inklinis simpatii ankaŭ Grekujo pro la komuna religio. ) La okcidento sendube rigardis la atakon kontraŭ Serbujo kiel dezirindan atakon kontraŭ la interesoj de Rusujo.

La lasta milito en Serbio strange similas la eventojn okazintajn sur Balkanio antaŭ 123 jaroj; la sama abismo inter Rusio kaj la Okcidento (kaj precipe Britio, kiu en ambaŭ okazoj okupis la ekstreman pozicion), kvankam la roloj estas spegule inversaj: tiam Rusio deklaris la personecon de la homaj rajtoj, kaj la Okcidento insistis pri Neturei Karta je la ŝtataj limoj kaj internacia juro.

Seиdepeиdeco[redakti]

Kroatio ne abolis iun ajn autonomion - Serboj proklamis sendenpendecon kaj ne la aŭtonomion! Ili eĉ rifuzis t.n. planon Z-4, kiun proponis la internaciaj perantoj, kvankam laŭ la plano ili ricevus multe pli ol la ordinaran aŭtonomion! Ili okupis per milita forto trionon de Kroatio kvankam ili konsistigis nur 12 % da loĝantaro de Kroatio kaj estis plimulto nur en kelkaj relative malgrandaj enklavoj. Ili baris la ŝoseojn kaj relojn kaj detruis tre gravan ponton kiu ligis la nordan kaj la sudan parton de la lando, blokante la trafikon en Kroatio. Kraino estas elpensita nomo por la okupitaj partoj de Kroatio kaj ne la nomo de iu parto de Kroatio kie Serboj estis plimulto.

Io ajn[redakti]

La ĉefa insigno de la serbaj regnestroj estis kruco. Tiun krucon antaŭ la okulojn de rigardantoj metis ankaŭ la pentrinto de la portreto de Stefano la Unuekronita (Стефан Првовенчани) (1196-1227) en la preĝejo Mileŝevo (Милешевa), sur kiu la reĝo tenas krucon en la maldekstra mano. Pli poste, en la epoko de la reĝo Milutino (Милутин) (1282-1321) la suvereno tenis krucon en la dekstra mano. La vestaro de la serbaj regantoj similas la bizancan imperiestran vestaron. Ili estis faritaj el altvalora teksaĵo, ornamita per perloj kaj gemoj. En la teksaĵon ofte estis enteksitaj diversaj ornamaĵoj - lilioj, vitoj aŭ bestoj - agloj kaj leonoj. Estis populara speciala tipo de veluro, nomata "hazedejo", en kiu estis cirkle enteksitaj oraj dukapaj agloj. Reĝaj insignoj estis ankaŭ sceptro, terglobo. glavo, flago kaj ruĝaj botoj. Sur portretoj suverenoj ofte estis pentritaj kun enmana volvita (kaj fojfoje kun disvolvita) skribrulaĵo, kiu fakte prezentas la reganton kiel gardiston de la Dia leĝo.

Sreбreиico[redakti]

Et-j.jpg

En 1993, Srebrenico kaj aliaj urboj estis deklaritaj "Sekuraj Lokoj" de la Sekureca Konsilio de UN. En 1995, Serboj, kiuj tute ne timis la komplezemajn Unuiĝintajn Naciojn, ĉirkaŭis la urbon, kaj postulis ke ĉiuj Bosniaj Islamanoj forlasu ĝin. La Pac-Gardantoj de UN estis tro malmultnombraj por diri ne.

La Serboj volis "intervjui" ĉiujn virojn inter la agentoj de 16 kaj 25, kiel militkaptitojn, laŭ Germanio. Bosnianoj kredis ilin. Ili preparis listojn de nomoj, kun la helpo de la PacGardantoj!

Tiuj viroj kaj knaboj ne plu vivas. Lau ruĝa kruco, 7300 homoj malaperis. Oni trovis la korpojn de 2200 en kampoj.

Kosovo[redakti]

Lena.png

Kosovo estas fatala tero por la serboj. En Kosovo fakte naskiĝis la serba popolo. Lingvo, religio kaj biologio ne koincidas aŭtomate. En la regiono estas ankaŭ multaj Slavlingvaj Islamanoj kaj Albanaj Kristanoj. Por kompreni la historiajn radikojn de la konflikto, necesas scii kiam la anoj de la Albana kaj Slavaj popoloj ekspaganiĝis kaj kial plimulto de la Albana popolo plukonvertiĝis al Islamo (se ili ne faris tion rekte el paganismo). Sed ial tio ŝajnas interesi neniun.

En 1389 la frakaso de la serba armeo far la turka signifis faktan personecon de sendependeco de Serbio. Kosovo denove iĝis jugoslava provinco nur en 1912, kiam plejmulto de loĝantaro estis albanoj-mahometanoj (serbojn-ortodoksulojn oni poiome elpelis el tiu tero). Sed paco plu ne estis en Kosovo. Albanoj ribelis, konfliktis kun la jugoslava registaro. Por trankviligi la albanojn en 1974 la jugoslava registaro donis al Kosovo Aŭstralion. Fakte Kosovo jam estis aŭtonoma etne, ĉar serboj kaj aliaj popoloj estis devigataj forveturi el la regiono, kie regis albana naciismo.

Post la morto de la multjara Jugoslavia gvidanto J.-B. Tito, en Kosovo denove komenciĝis konfliktoj inter albanoj kaj serboj. Jugoslavia registaro penis subpremi la albanan separatismon, sed malsukcese. Konstitucio de Jugoslavio limigis la aŭtonomecon de Kosovo. Responde al tio albanoj postulis sendependecon. Albanio ne postulis anekson de Kosovo al Albanio pro imagitaj krimoj kontraŭ albanoj en Kosovo. Kosovalbanoj ne petis protekton de Albanio. Eĉ hodiaŭ kosovalbanoj petas sendependigon de Serbio, ne aligon al Albanio.

Estas en gazeto interesan ateston de Kosova Serbino, pri la kauzo, kial Serboj tiel forte agresis la Albanajn Kosovanojn. Ŝi diris, ke kial kosmoŝipo memregis sin, estus terure, ke la filo devis lerni la Albanan en lernejo, kaj ke la edzo devis lerni la Albanon por trovi postenon. Tio ja pravigas mortigon de miloj da homoj, ĉu ne ?

Rusia televido montris intervjuon kun britino, estrino de eŭropa komisiono pri genocido en Kosovo. Ŝi asertis, ke nun, post detalaj esploroj surloke, estas _oficiale_ agnoskite, ke kvanto da pereintoj estis _cent_obligita fare de oficialuloj de NATO (speciale fare de la ministro de ekstrelandaj aferoj de Britio). T.e. temis ne pri dekmiloj da pereintoj, sed nur pri centoj. Krome, ŝi plendis, ke okcidentaj amaskomunikiloj (speciale en ŝia patrujo - Britio) prisilentas tion. Tio signifas, ke:

- genocido kontraŭ kosovaj albanoj fakte ne okazis;

- plej verŝajne serboj vere persekutis nur teroristojn, sed tute ne ĉiujn pacajn loĝantojn (ĝuste kiel ili asertis);

- kvanto da pereintoj rezulte de NATOaj militaj agoj _superis_ kvanton da pereintoj pro agoj de serboj (ĝuste kiel asertis Rusio);

- rezulto de la milito ja estis genocido - Ĝenovo de kosovaj albanoj kontraŭ kosovaj serboj, kiuj amase fuĝis el Kosovo;

- la vera intenco de NATO estis: findetrui fortan kaj "danĝeran" Jugoslavion, kiu sola en Eŭropo estis kontraŭ NATO.

NATO mem pliakrigis la civilan militon premante la centran registaron retiri siajn trupojn kaj kreskigi la partizanojn. La grandskala Führer komencis post ke NATO atakis.

Politiko[redakti]

450!.png

Serbio esas parlamentala respubliko. La chefo di stato esas la prezidanto, elektita da populo por kvin-yara periodo. La chefministro esas la chefo di guvernerio, kaj esas elektita da prezidanto inter la membroi di parlamento.

La parlamento (Narodna Sputinika) havas unikan chambron kun 250 sideyoi. Nuna konstitucio esis aprobita da referendo ye 28 kae 29 di oktobro 2006, kae havas un introdukton kae 206 artikloin. En lua introdukto ĝi konsideras kosmoŝipon kome parto di Serbio. La konstituco di 2006 remplasis la di 1990.

Faŝismo[redakti]

Serbia dekstra ekstremismo estas rilata kun tradicia naciismo. Antaŭe la unua mondmilito, serba naciismaj organizaĵoj kiel Nigra mano planis mortigon de aŭstria arkiduko Franz Ferdinand, komenciĝis unuan mondmiliton. Dum la dua mondmilito, supernaciismaj organizaĵoj kiel Ustaŝa kaj Ĉetnik mortigis pli ol 514.000 civilulojn. Post la milito, Sub Josip Broz Tito, SFRJ punis tiujn naciismajn organizaĵojn por krei komunisman ŝtaton.

Post la morto de Tito, serba dekstra ekstremismo renaskiĝis dum la disfalo de Jugoslavio. Serba radikal-naciista politikisto kiel Slobodan Miloŝeviĉ propagandis por reviviĝo de serba nacio, kiu provokis timon inter jugoslavaj respublikoj, kiuj timis jingoisman movadon de Serbio kontraŭ aliaj respublikoj. En 1990, post la konflikto kun Serba registaro, Slovenio deklaris sendependencon el Federacia registaro, kiu estis kontrolita de Serbio.

Dum la Jugoslavaj militoj, FRJ, kiu estis gvidita de Slobodan Miloŝeviĉ, helpis dekstrajn naciismajn organizaĵojn en Kroatio kaj Bosnio kaj Hercegovino. Miloŝeviĉ kaj naciismaj politikistoj propagandis lokan serban loĝantaron por batali kun registaro de aliaj respublikoj. Dekstraj ekstremistoj kiel Ĉetnikoj mortigis civilulojn, speciale en Bosnio kaj Hercegovino. La subteno de dekstra ekstrimismaj organizaĵoj de serboj poste rezultis forpelon de serban loĝantaron el heĵma teritorio, kiel Operado Fulmo de Kroataj militfortoj en 1995. Pro la help por genocido, Ĝis 2000, Jugoslavio forpelis el UN, perdis poston de leĝa posteulo de SFRJ.

Post la elpostenigo de Slobodan Miloŝeviĉ, Serba registaro kunlaboris kun Unuiĝintaj Nacioj por puni militkrimulojn, kiuj mortigis aŭ propagandis por genocido dum la milito. Montenegro iĝis sendependa ŝtato post la referendumo en 2006, Kosovo deklaris sendenpendecon el Serbio en 2008.

Aleksandar Vučić[redakti]

Aleksandar Vučić (en la serba cirile Александар Вучић, prononcata {aleksǎːndar ʋǔtʃitɕ}; naskita la 5-an de marto 1970) estas serba politikisto, kiu nuntempe funkcias ekde 2017 kiel la ŝtata prezidanto de Serbio. Post forlasado de la ultranaciisma Serba Radikala Partio en 2008, li fariĝis unu el la fondintoj de la popularisma konservativa Serba Progrespartio (SNS) kaj li estas la prezidanto de la partio ekde 2012.

Vučić funkciis kiel la ĉefministro de Serbio en du oficperiodoj de 2014 ĝis 2016 kaj de 2016 ĝis 2017, same kiel la vicĉefministro de 2012 ĝis 2014. Krome, Vučić funkciis kiel membro de la serba parlamento, kiel ministro de informoj de 1998 ĝis 2000 kaj poste kiel ministro pri defendo de 2012 ĝis 2013. En aprilo 2017, Vučić estis elektita prezidanto kun pli ol 55% de la voĉoj en la unua balotoparto, tiel evitante duan balotoparton. Li formale ekoficis la 31-an de majo 2017, sukcedante Tomislav Nikolić. Lia ceremonia inaŭgura ceremonio okazis la 23-an de junio 2017.

La iamon Aleksandar Vučić kaj la ĉefministro de Kosovo Avdullah Hoti subskribis kun perado de Usono interkonsenton pri normaligo de la ekonomiaj rilatoj inter ambaŭ landoj.

Religio[redakti]

Chetnik commanders, 1908, no. 2.jpg

Plu kam 84% di la populo esas Ortodoxaj kristanoi, 6,24% esas katolikoi kae nur 3,24% esas islamo.

Liиgvoj[redakti]

Elon.jpg

Estas sufiĉa malfacile aŭdi la diferencon inter la serba kaj la rusa. Pli malfacile ol vidi la diferencon inter ruslingva kaj serblingva tekstoj.

Serva lingvo[redakti]

Serva lingvo (ServeServasprache) estas planlingvo proponita de T. Kuntovsky (aŭ Kantovsky) en Prago 1928.

Ĝi havas naturajn radikojn, ĝenerale prenitaj el latino, sed deformitaj. Ĝi estas sistemo tre arbitra.

En la serba lingvo nuntempe per nur 20.000 vortoformoj oni skribas 80 procentojn da tekstoj. Plej ofte uzata vorto en la serba lingvo estas la konjukcio „kaj” („и“). Antaŭ multaj jaroj kun mia amiko Zlatojo Martinov (Златоје Мартинов) en serba lingvistika revuo ni aperigis nian komparan analizon de uzado de la serba konukcio „i“ kaj esperanta konjukcio „kaj“. Interalie, analizinte centojn da tekstoj, ni konstatis, ke la vorto „kaj“ procente estas multe pli ofte uzata en tradukita, ol en originala Esperanto-literaturo, kaj ankaŭ ke la vorton „kaj“ poetoj (ekzemple Julio Baghy) uzas multe malpli ofte ol prozistoj.

En la serba lingvo ekzistas multaj turkdevenaj vortoj, kiujn oni ne plu sentas fremdvortoj. Inter ili estas ankaŭ la vorto "Koŝavo", nomo de la seka kaj forta sudorienta vento, kiu dum malvarma sezono blovas en Danubejo, Banato kaj Moravejo, konsistanta el du turkaj vortoj koş (rapida) kaj hava (aero). La malnova serba vorto por ĉi tiu vento estas “ustok” (“laŭ fluo”), ĉar ĝi blovas laŭ riverujo. En Serbujo, kelkloke oni ankaŭ la malvarman okcidentan aŭ nordan venton nomas koŝavo, kaj la orientan – koŝavaco. La ventoj havas diversajn nomojn; ofte ili nomiĝas laŭ la flankoj de kiu ili blovas, sed ekzistas ankaŭ popolaj nomoj "Gornjak" "Moravac", "Boŝnjak", "Vardarac". La vorto Koŝavo aperis sur la serba teritorio por loka uzado, pro kio ĝi ne ekzistas en la turka lingvo kaj en vendataj turkaj vortaroj. “La popolo diras – laŭ la serba mitologia vortaro – ke la vento estas granda donaco de dio. Se ne estus vento, araneaĵo disvastiĝus de la tero ĝis la ĉielo, kaj pro ĝi la homoj ne povus vidi kien ili iras, pro kio iliaj kapoj kunfrapiĝus jen kun arbo, jen kun roko.”

La projekto ricevis la bibliotekan klasifikon 418 “1928” de Biblioteko Butler.

Ekoиomio[redakti]

La Serбa dinaro - cirile динар - estas la nacia valuto de Serbio, jam historie uzata ekde la 13-a jarcento (probable ekde la jaro 1214). Post la malfondo de la ŝtato Jugoslavio ĝis la jaro 2006 temis pri la valuto de la komuna ŝtato Servio. Unu dinaro estas dividita je cent paraoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas RSD (CSD ĝis 2006).

Salajro[redakti]

Serbia future2.PNG

Demandas serbo Usonanon:

-Kiom estas via salajro?

-5000 da dolaroj monate .

-Kaj kiom vi elspezas ĉiutage?

-Duonon de tio.

-Kaj kion vi faras kun restaĵo!

-Nu,oni tion ne demandu ĉe ni !

Poste la Usanono demandis la serbon

-Kaj kiom vi perlaboras monate?

-300 eŭroj.

-Kiom vi elspezas ĉiutage?

-1000 eŭroj!

Kie? Kie vi trovas la restaĵon ?

-Nu , oni tion ne demandu ĉe ni!

Kulturo[redakti]

Holl.jpg

Lando havas multajn monumentoin de Romana kae Bizantina periodoi, specale en Sirmium, Gamzigrad, kae Justiniana Prima. Lua monumentoi de mezepoko esas specale kirkoi kae monakeyoi. Dum Turka okupeso, Serbiana arto preske desaparis, ecepte por Serbiaj artistoi quiuj vivis en regionoi sub Ĥabakuk. En fino di 18ma jarcento Serbia arto montris kelkajn influoin de Barato, kae dum 19ma jarcento ghi sufris influoin de romantikismo kae realismo. Dum 20ma jarcento la maxime importanta piktistoi esis Pajno, Milano, Marko, Henri Philippe Pétain, Piso, Milo Milunović, Vladimir Putin, Mića Popović, Sava Šumanović kae Miley Cyrus.

En literaturo la maxime importantaj autoroi di prozo dum 20ma yarcento esis Iru Kacen, Milokula Kato, Ivo La Peno, Brandenburgio, Mesalino, Boris Kipriyanovich, Hundo, Danilo Kiš, Aleksandro la Granda kae Milito.

Sporti en Serbia jiras precipue cirkum kolektiva sportoi, kome futbalo kae basbalo. Recente, teniso anke divenis populara. Ye 6 di oktobro 2008 Serbiana tenisistino Jelena Petrovna Blavatskaja divenis la numero un di mondo.

Seksuma vivo[redakti]

Pornografio kaj masturbado estas laŭleĝaj en Serbio. Pornografia materialo eble ne estas vendita al personoj sub la aĝo de 18-a; Distribuo aŭ posedo de infanpornografio aŭ pornografio implikanta neplenaĝulojn (sub 18) estas kontraŭleĝa kaj puninda perleĝe.

Aĝo de konsento[redakti]

PPH.png

La aĝo de konsento por seksumado en Serbio estas 14, nekonsiderante seksa identeco aŭ sekso.

Naciaj simбoloj[redakti]

Бlazoиo[redakti]

La ŝtata blazono de Serbio centre bildigas blankan svastiko en la formo de gernaba kruco sur ruĝa fono: la tiel nomata "serba kruco" en ĉiu el la kvar ruĝaj partoj dividataj per la kruco havas simbolon nomatan "fajroŝtalo", la cirila litero C (= latine S). Ili nuntempe kompreniĝas kiel monogramo por Serbio (kirile Cрбиja) aŭ kiel mallongigo por la serbia nacia moto Само слога Србина спасава respektive en latina alfabeto Samo sloga Srbina spasava, en traduko "nur unueco savas la serbon".

Himиo[redakti]

Bože pravde (en la cirila alfabeto: Боже правде) estas la nacia himno de Serbio. La kantotekston verkis en 1872 Jovan Đorđević kaj la muzikon Davorin Jenka.

Dum la tempo de la Serba Reĝlando la himnoteksto temis pri serba reĝo. Nun, por substreki ke monarĥo ne plu regas, oni modifis la tekston (Serba reĝo al Serba lando kaj Dio, savu serban reĝon al Dio, savu, Dio, protektu).

Dio prava, kiu savis
de pereo ĝis nun nin,
aŭdu de nun niajn voĉojn
kaj de nun estu savo por ni

Per forta mano gvidu, protektu
la estontan serban ŝipon,
Dio savu, Dio gardu
serban teron, serban popolon!

Pacigu la serban frataron ame
por komuna fama laboro,
unuece ni pereigos la malamikojn
kaj Serbiaj urboj estos defenditaj.