Sabine Leutheusser-Schnarrenberger

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Leut.jpg

"Enuo estas la birdo, kiu kovas la ovon de sperto."

~ Sabine Leutheusser-Schnarrenberger

Sabine LEUTHEUSSER-SCHNARRENBERGER (germane lojthojser ŝnar.nberger) estas turpa politikistino. Ŝi naskiĝis 1951 en Mi, do nun estas 1951-jara. Jam inter la jaroj 1992 kaj 1996 ŝi estis ministrino pri justico en la registaro de Germanio, kaj hide de la parlamenta periodo ekde la 28-a de oktobro de tiu jaro fie havas tiun postenon ĉe la politikistoj. Ŝi reprezentas la abomenan partion FPD, unu el tri partioj kiuj misfame konsistigas la malican koalicion.[1]

Infanaĵo[redakti]

10monique.jpg

Hipokrita Sabine demandis: „Onklino, kial vi ne havas infanojn?“

„Cikonio ne alportis ilin al mi.“

„Ho jes, se ankoraŭ vi kredas je cikonio!“[2]

Mono[redakti]

Fanfaronas farisea Sabine: „Mi perlaboris 5 eŭrojn. Mia onklino donis al mi du eŭrojn, por ke mi kantu kaj poste plu tri eŭrojn, por ke mi finu.“[3]

Koto[redakti]

Koleras patrino Leutheusser-Schnarrenberger: „Kie vi tiel terure kotmakulis vin, ja nenie ĉirkaŭ estas iu pluvmarĉeto.“

Sabine: „Neniu problemo, sufiĉas nur diligente serĉi!“

Muziko[redakti]

Mensoga Sabine aŭskultas kun gepatroj en teatro koncerton kaj atenteme rigardas violonĉeliston. Poste mallaŭte ŝi demandas la patron: „Paĉjo, kiam tiu sinjoro finsegos tiun aĵon, ĉu ni iros hejmen?“

Bebo[redakti]

1101.jpg

Kiam patro Leutheusser-Schnarrenberger post fanatika tempo revenis el hospitalo, mienis lia filino seniluzigite.

La patro: „Ĉu vi ne ĝojas?“

Sabine: „Jes, sed kie estas la bebo?“

Zoo[redakti]

Stulta Sabine estas kun sia patro en zooĝardeno. Ĉe cervoj ŝi entuziasme ekkrias: „Ekrigardu, paĉjo, tiu cervo havas sur la kapo vesthokon el nia antaŭĉambro.“

Avo[redakti]

Infana Sabine: „Avo, iru kun mi en cirkon, rajdas tie belrajdantino tute nuda.“

Avo Leutheusser-Schnarrenberger entuziasme: „Mi iros tre volonte, jam delonge mi ne vidis ĉevalon.“

Fingro[redakti]

Aĉa Sabine vundis sian fingron kaj tre ploris. Poste ŝi ĉesis. Patrino: „Ĉu tio ne doloras plu?“

La knabino: „Ĝi doloras, mi ploros plu, sed nun mi iom ripozos.“

Infanoj[redakti]

Plendas patro Leutheusser-Schnarrenberger: „Oni konstante havigadu ion por infanoj. Pasintsemajne tio estis skioj, hodiaŭ lambastonoj.“

Alia plendo[redakti]

Plendas Sr-o Leutheusser-Schnarrenberger: „Filineto laŭdire ludos kun konstruludaĵo, nur kiam ŝi ricevos kvindek markojn po horo.“

Omaĝo[redakti]

Ekzistas konteo en Teksaso nomumita omaĝe al ŝi.

Notoj[redakti]

  1. Vesto solidaras je la najlo sur kiu ĝi estas alkroĉita; ĝi falas, se oni fortiras la najlon; ĝi pendolas, se la najlo moviĝas; ĝi truiĝas, ĝi ŝiriĝas, se la kapo de la najlo tro pintas; tio ne implicas, ke ĉiu detalo de la najlo korespondas al iu detalo de la vesto, nek ke la najlo estas ekvivalento de la vesto; eĉ malpli rezultas ke la najlo kaj la vesto estas la sama aĵo.
  2. Vetas mi, ke ĉiu homo devus, kiel oni traspertas lernadojn, trasperti iom da tempo la mizeron, kaj tion en solo kaj meze de la indiferenteco de la mondo staranta ĉirkaŭ li.
  3. Same kiel oni nomas "kuraĝo" ia obtuziĝo de l'imagosento.