Poŝto

El Neciklopedio
(Alidirektita el Poŝtisto)
Iri al: navigado, serĉi
Atentigo.png
Atentigo.png

Atentu:

ĉi tiu artikolo bezonas citaĵojn
Occu.png

Poŝto estas grava afero.


Ve[redakti]

12651070445.jpg

Maljunulino estas tre malfeliĉa. Ŝi estas malsana, kaj vivas tute sola. Ĉiuj ŝiaj infanoj foriris por vivi eksterlande, ĉiuj ŝiaj geamikoj jam formortis, kaj restas neniu por viziti ŝin. Sed ŝi ekhavas genian ideon: ŝi sendos telegramon al si mem, por rekuraĝigi sin kaj por deziri al si bonan naskiĝtagon.

Du tagojn poste la poŝtisto sonorigas ĉe la pordo. "Bonan tagon, avinjo!" li afable diras kiam ŝi malfermas la pordon. "Mi havas telegramon por vi."

"Jes, mi scias," respondas la tre maljuna virino. "Ĉu vi bonvolus komplezi al mi? Ĉu vi bonvolus kanti la telegramon por mi? Sciu ke hodiaŭ estas mia naskiĝtago, mi estas 82-jara, kaj mi sentas min terure sola."

"Mi ne havas tempon," plendas la poŝtisto. "Mi havas multe da laboro!"

"Nu, kaj se mi donus al vi dek eŭrojn, ĉu vi akceptus?" shi demandas, metante la monon en lian manon.

"Nu, en ordo", diras la poŝtisto.

"Kaj kantinte, ĉu vi bonvolus doni al mi kiseton kaj diri 'bonan naskiĝtagon, avinjo'?"

"Ne, ne, mi ne havas tempon...."

Sed la maljunulino donas al li pliajn dek eŭrojn, kaj li akceptas.

La poŝtisto malfermas la telegramon, kaj ekkantas (melodio: "Happy Birthday to You"): "Paŭlino kaj la tri infanoj estis mortigitaj en automobil-akcidento antaŭ du tagoj...!"

Atentu la hundon![redakti]

La leterportisto sonoras ĉe la ĝardenpordo de domo ĉar li rimarkis ŝildon kun teksto "Atentu la hundon!" Viro malfermas la dompordon, kaj demandas: "Kio estas?"

"Sed kie estas la hundo?" demandas la leterportisto. "Ĉu ĝi estas tiom danĝera?"

Je tiu momento alkuras etega besto kiu bojaĉas kvazaŭ ĝi kredus sin dogo.

"Komprenu, sinjoro poŝtisto mi tiom timas ke iu paŝos sur ĝin!"

Poŝtstampo[redakti]

Dum la UK-j la poŝtoj de la koncernaj landoj lokigas en la Kongresejoj poŝt-oficejon, en kiu la poŝtaĵoj, elirantaj (el tiu oficejo) estas stampataj per speciala stampilo kun teksto dediĉita al la Kongreso.

  • La unua poŝtstampo kun teksto E-a okazis dum la IX. UK en Bern (Svisujo) 1913. Ĝia aspekto: rondo, de radio 14 mm-a; interne de ĝi - dua rondo samcentra de radio 8 mm-a. En la spaco (zono) inter la du rondoj troviĝis (rond-ire) la jena teksto: „IX. Universala Kongreso de Esperanto Bern“. En la interna rondo iras tra la mezo, horizontale du paraleloj, inter kiuj estas spaco de 9 mm kaj troviĝas jena teksto: 29. VIII 13-3. Super tiuj paraleloj, en la segmento, formiĝinta de la supera paralelo kun la interna rondo, ĝuste en la mezo troviĝas E-a stelo, ĉirkaŭita de malgranda rondeto, kiu tuŝas: supre - la internan rondon kaj malsupre - la mezon de la supera paralelo. Ambaŭflanke de tiu steleto (en la supra segmento) troviĝas po kvin vertikalaj malkreskantaj linietoj. En la malsupra segmento (t. e. en la spaco formiĝinta de la malsupra paralelo kun la malsupra parto de la interna rondo) ankaŭ ĝuste en la mezo troviĝas sama rondeto sed en ĝi - la svisa blazono (kruco paralellinia, aŭ, kiel oni nomas en la tipograf-arto: „neon“ linia) ksj ambaŭflanke de tiu blazono samaj vertikalaj linietoj (kiel en la supra segmento).
  • La sekvantan jaron, en 1914 la Pariza Kongreso ankaŭ havis Kongresstampon, sed en franca lingvo. Rondo de radio 13 1/2 mm (nur unu) kaj en ĝi rondtekste: „10-e Congrès Int. Esperanto“ (kaj alidirekte, sed ankaŭ rond-ire): Paris. En la mezo de la stampo - tri linioj horizontalaj, en la unua - steleto; en la dua - 2-8 kaj en la tria - 14.
  • La XI kaj la XII ŝajne ne havis Kongresstampon.
  • La XIII (1921) -havis, la XIV ĝis la XVII (Ĝenevo 1925) ankaŭ havis.
  • La XVIII - ĉu havis - mi ne aŭdis (ŝajne - ne)
  • La XIX ĝis XXII (Oxford 1930) havis E-tekstajn.
  • La XXIII kaj la XXIV havis kun nacilingvaj tekstoj.
  • XXV (jubilea) en Köln - ne havis Kongres-stampon.

Patra ekzemplo[redakti]

27046889 n.jpg

Georgo, sukcesa kaj riĉa bankisto, fieris pri sia profesio. Pro tio, li kompreneble anticipis ke sia filo ankaŭ estos bankisto. Unu tago li diris al la 4 jaraĝa knabo:

"Kiam vi estos plenkreskulo, mia kara filo, ĉu vi estos bankisto kiel mi?"

"Ho ne, paĉjo, mi ne estos bankisto, mi estos poŝtisto!"

"Kial vi preferas esti poŝtisto anstataŭ bankisto?" respondis la surprizita patro.

"Nu, paĉjo, bankistoj nur skribas sur strangaj paperoj kaj parolas per la telefono tut-tage. Sed kiam mi iĝas poŝtisto, panjo multe kisas min ĉiu matenon, kaj mi resaltas en la lito, kaj poste mi ricevas pecon da kuko! "

Lerteco[redakti]

Du ĉasistoj sidas en la ĉasgvatejo. Unu el ili esploras la regionon per teleskopo:

-- Diru, ĉu tiu domo apud la vojo, estas la via?
-- Jes.
-- Vidu jen, tiu biciklo, apogita al la barilo, ĉu ne estas tiu de la leterportisto?
-- Sed jes.
-- Vidu jen, ĉu tiuj ne estas via edzino kaj la poŝtisto?

Rigardas-rigardas la alia ĉasisto:

-- Ho, diable, sed jes, tiuj estas nepre ili. Vi estas tre bona celpafisto, ĉu vi farus, se mi bele petas vin, ke vi pafus la kapon de mia edzino kaj la kojonon de la poŝtisto?

La alia enrigardas en la teleskopon de la pafilo kaj ekparolas:

-- Se mi bone vidas, ŝajnas, ke nun mi sukcesos per unusola pafo...

Taŭga klarigo[redakti]

Knabeto promenas en la strato kun sia patro, kiam li ekvidas hundon kiu seksumas hundinon.

"Paĉjo," diras la knabeto, "kion faras tiuj hundoj?"

"Nu," diras embarasite patro, "la hundino ne volas iri hejmen, do la hundo puŝas ŝin."

"Ho, estas ekzakte kiel panjo hieraŭ matene!" diras knabeto. "Sed feliĉe ke ŝi forte tenis la lavkuvon, kaj la poŝtisto ne povis puŝi shin ĝis la poŝtejo."

Alie[redakti]

Eblus malsamopinie diskuti, ĉu la esperantlingva Neciklopedio bezonus (aŭ rajtus permesi) apartan artikolon pri Poŝto aŭ ĉu tio estas nenecesa detalemo, respektive "tro-movademo". Tamen laŭ la nuna stato estas pli ol 15 ruĝaj ligiloj nur al la ekzakta vortumo "Poŝto", kaj multaj pliaj mencioj de tiu fenomeno de la Esperanto-movado en diversaj artikoloj. Laŭ la ĝenerale sekvinda ideo malpliigi ruĝajn ligilojn, do indikilojn pri artikoloj kies manko estas videbligata en niaj tekstoj, ŝajnas pli utile krei etan tekston pri Poŝto ol ne permesi tiun informon. Jen do ĝi.

Pakaĵo[redakti]

Leterportisto sonorigas ĉe la pordo. Alfenestriĝas sinjorino, kiu demandas:

- Kio estas?

- Ĝi estas pakaĵo por sinjorino Maria la 1-a.

- Ĉu ĝi estas peza?

- Ne, nur duon-kilogramon.

- De kie ĝi venas?

- El poŝtoficejo de Romo.

- Kiu sendis ĝin?

- Sendis la Vatikana Librejo.

- Kion ĝi entenas?

- Mi ne scias; bonvolu veni por akcepti ĝin kaj subskribi la ricevateston.

- Mi bedaŭras, sed mi ne povas.

- Kial?

- Mi ne estas tiu sinjorino, ŝi loĝas en la apuda domo.