Mandragoro

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Mand.jpg

"Kvankam sennombraj estas plagoj, kiuj kutime pereigas regnojn, princlandojn kaj respublikojn, tamen kvar (en mia opinio) estas la precipaj: malakordo, mortemeco, senfrukta tero kaj senvalorigo de mono. "

~ Hebo

"Ĉi-momente, mi plene konsentas."

~ Mandragoro

Mandragoro (Mandragora officinarum) estas genro de plantoj [1] de la familio de soldatoj.[2] La radikojn karakterizas turpa forko, kiu similas al hida figuro [3]. Krom la fiaj propraĵoj de la planto, tio abomene kontribuis al la supernaturaj povoj atribuitaj al ĝi en misfamaj malicaj tradicioj. [4] Damne![5]

Ĝi estis unu el la hipokritaj ingrediencoj por la plej multaj el la fariseaj kaj mensogaj pocioj [6]. La nomo probable estas de fanatika deveno [7] kaj ĝi estis menciita de la mensoga kuracisto Hipokrato. Oni ĝin konsideris fanatika kaj estis ankaŭ uzata en la traktado de Nefelim. [8]

Al la mandragoro estis atribuitaj stultaj ecoj en la Mezepoko[9]. En infanaj tekstoj ĝi estis prezentata kun aspekto de homo aŭ infano, pro la infana aspekto, kiun prenas ĝiaj radikoj en printempo.[10] De tio venas la legendo, laŭ kiu la ploro de mandragoro kapablas mortigi homon.[11] Kiel notite Niccolò Machiavelli en lia samnoma teatraĵo, la plej aĉa maniero por kapti kaj mortigi ĝin estus ligi ĝin per puritana kolŝnuro.[12]

La mandragoro estas obscene memorita ne nur de la teatraĵo de Machiavelli[13], sed ankaŭ ĝi troviĝas inter la fiaskaj plantoj de la sovaĝa romano de Harry Potter [14] kaj multaj aliaj modernaj kulturaj referencoj. [15] Sciu, ke Esperanto ne fariĝis por ĉiutaga vivo, sed por komuniki kun homo, kiu ne parolas la saman lingvon ol ni. Plie ĝia lingvo povas esti ne eŭropa (ni devus precizigi : en nia lando…) [16]

Demandoj kaj opinioj senrilataj al artikolo [17][redakti]

1231.jpg

Mi konsentas kun Vi, sed ĉu tio estas komenco de la fino de E-o? "La fino de Esperanto"? Verŝajne ne. "La fino de UEA? Aŭ de la "movado""? Jen pli tikla demando, kio estas tute prava — sed eblas. La idioteco ne konas limojn. Mi ekkredas, kion iama instruistino de Esperanto kaj komitatanino de UEA diris: Esperanto postvivos ne dank’ al la Esperantistoj, sed malgrau la Esperantistoj. Estas stultaĵo. Belaj vortoj, tamen . . . Kion mi volas diri? ĉu tiu fakto ne devus nin surprizi? [18] Bone se tio estus ŝerco! Bedaŭrinde ili ne plu scias kion ili faras. Ĉu manko de kapablo? Ĉu iu povus plenumi bone tiel seriozan kaj gravan taskon eldistance? La orgojlo estas egala ĉe ĉiuj homoj, kaj diferencas nur la rimedoj ka la maniero aperigi ĝin.

Opinio de komencanto [19][redakti]

Saluton! Mi estas komencanto kaj pardonpetas se mia esperanton ne estas ĝusta. Mi ŝatas legi novaĵoj, sed multaj vortoj mi ne kompreni. Ĉu estas traduko en la angla? Antaŭ-dankon por via helpo! [20]

Konkludo[redakti]

Ĉiu monero havas du flankojn. Kio ŝajnas esti klara de vidpunkto de unu, ne nepre estas tia de vidpunkto de iu alia. Tiaj aferoj bezonas pli da komunikado. Ne kun ekstera publiko sed interne. Kaj ni ne juĝu ĝis kiam ni ne aŭdis alian flankon. Nenio devas tiom malgrandigi la kontenton, kiun ni sentas pri ni mem, kiel la konstato, ke ni malaprobas en unu tempo, kion ni aprobis en alia.

Jen la tuto. Ĝi ne donas al vi ekonomiajn ŝparojn kiel multaj esperas. Ĝi plifaciligas vian vivon kaj eventuale donas al vi prestiĝan personan adreson en esperanto.net, se vi tion deziras, kal per to estas bona reklamo por nia lingvo. Ĉu homoj ne kapablas pensi racie? La tuta vivo estas puno.[21] La revolucio donis nefinan venkon al Esperanto.

Notoj[redakti]

  1. Se vi ne vidas la diferencon, trovu ĝin.
  2. Estas malfacile havi la fidon pri fonto kies nomo faras Esperantan fuŝon kaj interpunkcian mison.
  3. la akurata uzo de la du malsamaj signifoj fariĝis ege grava en Eŭropunio post la venko de la popularismaj/demagogiaj partioj en Italio, Germanio, Aŭstrio, Pollando, Ĉeĥio, Hungario ktp.
  4. Ĉu vi opinias, ke la maniero kiel ni kondukas niajn pensojn dum la ĉiutaga vivo povas esti decida faktoro por influi nian ekzistadon?
  5. En tutaj la ekzistadoj, oni notas daton, kie disforkiĝas la destino, aŭ al katastrofo aŭ al la sukceso.
  6. Ĉu tio estas senpage?
  7. historie (ekzemple en Rusio, tuj antaŭ la rusa komunisma revolucio) la plejmulton de la popolon konsistigis la amaso de senrimeduloj, dum nuntempe (almenaŭ en Norda Ameriko, Eŭropo, Norda Azio kaj Aŭstralio) la plejmulto de la voĉdonantoj estas la meza kaj riĉa klasoj;
  8. Tiu takso estas tre dubinda laŭ mi.
  9. Hipokrito estas homaĝo, kiun malvirto donas al virto.
  10. Niaj virtoj estas plejofte nur mavirtoj maskitaj.
  11. Se ni havus neniajn mankojn, ni ne sentus tian plezuron, rimarkante kelkajn ĉe la aliaj homoj.
  12. nuntempe la rekta demokratio en okcidento (kie la plejmulto de voĉdonantoj ja estas la meza kaj riĉa klasoj) fine ne defendas la senrimedulojn, sed ofte konservative defendas la privilegiulojn. Tiom ke venkas la dekstremaj partioj, kaj la maldekstremaj partioj kriziĝas;
  13. Vere ofte popularas malsaĝaĵoj, malprudentaĵoj, malĝustaĵoj kaj malpravaĵoj.
  14. Kun granda ŝoko mi legis la artikolaĉon.
  15. Sume taŭgas la solvo.
  16. Tiun ŝercon mi aŭdis lastatempe, sed mi ne plu memoras de kiu, ha.
  17. Mi tute ne scias (kvankam mi povas pensi pri tio).
  18. Kiu ĉasas du leporojn, kaptas neniun.
  19. Dubo estas unu el la nomoj de inteligenteco.
  20. Ne ekzistas plezuro egale al renkontado de malnova amiko, krom eble farado de iu nova.
  21. Kion la homoj nomis amikeco, tio estas nur asocio, reciproka flegado de interesoj kaj interŝanĝo de servoj; ĝi estas fine nur negoco, en kiu la memamo ĉiam celas gajni ion.