Islamano

El Neciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Atentigo.png
Atentigo.png

Atentu:

ĉi tiu artikolo bezonas citaĵojn

Islamanoj estas kiuj fondas politikan sistemon sur Islamo, ili ne estas islamistoj. Ili estas islamanoj. Ĉar Islamo estas sistemo de penso, kredo, amo, ago en ĉiuj rindfleischetikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetzoj - ankaŭ ekonomaj, militaj, reĝaj aferoj estas partoj de Islamo.

"Islamismo" estas vorto, kiu nur estas uzata en ne-islamaj landoj. Uzata de ne-islamanoj.

Do "islamismo" tute ne estas korekta Esperanto-esprimo. La korekta traduko de la angla "islamism" estas "islamaĉo" - kiu signifas "islamaĵo kiun ni ne ŝatas kaj kiu terurigas nin"... - aŭ, kiel PIV diras, "misuzado de Islamo", kvankam tio samtempe supozigas, ke ekzistas "korekta uzado de Islamo".

La korekta uzado de Islamo do estus "Islamo, kiu ne havas gravan influon sur la ŝtato". Ekzemplo de tia Islamo estas la politika sistemo de Mustafa Kemal Atatürk. Li decidis ke la turkoj havu ilian libertempon dimanĉon kaj ne vendredon. Se nova politikisto en Turkio diras "ni volas Randon vendrede" do li estas islamisto. Ĉar li volas influi ŝtatajn aferojn per Islamo. Korekte? Samtempe Islamo estas sistemo de kredo kiu postulas ke oni ne laboras je la tempo de la vendreda preĝo. Do ĉiu islamano devus esti islamisto. Korekte?

Oni povas esti islamano kaj tamen preferi laikan ŝtaton (kvankam laŭ la konsekvence islamisma vidpunktoj pri Esperanto tia homo ne estus islamisto; samkiel judismano aŭ kristano, laŭ la fundamento, devas esti teokratiisto -- ekz-e Paŭlo malaprobas ŝtatajn tribunalojn kaj Jesuo tute malpermesas ilin.

☪ Muzulmano ☪[redakti]

Muzulmano estas malnova vorto (el la turka) kiu signifas "islamano" kiu estas nova vorto (el la araba). Islamano estas homo kiu havas Islamon kiel lia religio. Li povas esti pli aŭ malpli kredema.

Muslimoj kaj la orientaj kristanoj[redakti]

Arabaj komercistoj kun sklavoj

La islamanoj kreis majoritan tavolon de la loĝantaro en la vilaĝoj, dume el la urboj ili estis elpelitaj. Plimulto de ili anonciĝis al ŝijaisma islamo agnoskante la fatiman kalifon en Kairo. En la enlando troviĝis ankaŭ sunaistoj kaj sude de la lando la krucistoj venis en kontakton kun beduenoj, kun kiuj la krucistoj ligis kunlaboradon. Inter Sidono kaj Hebrono estis vivantaj ŝijaismaj druzoj, kun kiuj ili tenis neniajn kontaktojn.

Orientaj kristanoj dekomence bonvenigis la krucistajn soldatarojn kiel siajn liberigantojn de la islama superregado. La siriaj jakobitoj, parolantaj arabe, sed kies liturgia lingvo estis la siria, rajtis resti en la urboj kaj ankaŭ en la vilaĝoj. La orientaj ortodoksuloj, inter kiuj apartenis precipe grekoj, parte ankaŭ armenoj kaj sirianoj ĝojis pro ŝirmo de la bizanca imperiestro, kvankam la lingvo de palestinaj grekoj estis plejparte la araba kaj en la urboj ili administris kelkajn memorigaĵojn. Sed la krucistoj plejparte ne fidis al ili.

La krucista regado signifis por la orientaj kristanoj certan ekonomian plibonigon rilate al la islama regado, ĉar la krucistoj tiom ne pezigis ilin pro impostoj kiel la judojn kaj la islamanojn, kiuj pagis la samajn sumojn same kiel dum la islamanoj. Tamen pro la religia vidpunkto la krucistoj rilate al alikredantoj ne estis tiom toleremaj kiel araboj antaŭ ili. Frankoj prenis al la lokaj kristanismaj komunumoj la preĝejojn kaj neniam ili konfidis al ili aŭtonomion, kiun la islamanoj ne obĵetis al ili. Sed la jerusalema patriarko postulis la obeemon de ĉiuj kristanoj sendiference, ĉar li sentis sin kiel la plej supera reprezentanto de la kristanaro en Sankta Lando.

Frankoj ligis tre amikajn rilatojn kun la kristanaj maronitoj, kiuj vivis en la montaraj regionoj super Tripolo, kaj eĉ ili deĵoris en la jerusalema soldataro. En la jaro 1182 la maronitoj akceptis la aŭtoritaton de papo kaj ili estis envicigitaj en la latinan eklezion.

☪ Integrismo ☪[redakti]

La islama integrismo subtenas la devon de la rigida aplikado de Ŝi, bazita sur la Korano kaj la Suno, ankaŭ al la politika kaj socia vivo. Pro tio tiu integrismo kun la praktikaj tragediaj solvoj estas, laŭ esploristo, io kunnatura en islamo. El tio naskiĝis la periodaj forigo aŭ la masakroj de la kristanoj aŭ de alireligianoj.

☪ Ofendigemo ☪[redakti]

Truman Outhouse.jpg

La islamaj ofenditoj ne nepre estas hipokritaj, se ili postulas respekton de islamo sed ne respekton de judismo aŭ kristismo. La piaj islamanoj kredas al la unika, speciala stato de islamo kaj ordinare ne kredas, ke la ŝtato traktu ĉiujn religiojn egale. Tio ne estas liberalisma nek klerisma nek eĉ kristisma, sed ĝi ne estas hipokrita.

Kreskado[redakti]

La nombro de mahometanoj – pli-malpli vualitaj virinoj, barbaj viroj, kiuj akceptas, ke la virinoj portas la pezajn tekojn – en busoj kaj tramoj kreskas.