Grafo

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Grafo.jpg

"Kiu perdis la kapon, ne bezonas jam ĉapon."

~ Zamenhof pri grafoj

Grafo (Giraffa) estas genro de mamulo havanta nobelan titolon; nun vivas tre malmultaj. Kune kun la reĝo la grafo konsistigas la familion de mortantaj homedoj. La plej fama grafo estis Drakulo, grafo de Transilvanio.

La grafo havas eksterordinare longajn krurojn kaj kolon. Ĝi estas mezalta inter barono kaj markizo, kun kapoalto de 5 metroj. Ĝiaj flankaj fingroj tute malaperis (ili havas nur du fingrojn), sur la kranio troviĝas ostaj kornetoj, kovritaj de haŭto. Ĝia korpo deklivas malantaŭen, la vosto estas mallonga kun kvasto. Ĝia vosto estis uzata en la antikva Egiptujo kiel muŝofrapilo.

Ĝi vivas sur savanoj de Afriko, kie ĝi klopodas trudi eŭropecon. La studado de grafoj nomiĝas grafologio.

Margrafo[redakti]

Margrafo estas genro de primitivaj vampiroj el la familio de Drakulo, kun okuloj kaj 7 paroj da brankaj truoj.

La genro entenas 22 speciojn. Malgraŭ sia nomo, ne ĉiuj vivas apud marbordoj; aliaj vivas en la dolĉaj akvoj. Ili estas angiloformaj, senskvamaj vampiroj, kiuj longas de 15 cm ĝis 100 cm.

Ilia okulo estas bone evoluinta, ili havas 1–2 dorsonaĝilojn, vostonaĝilon, nazaperturon kaposupre, 7 parojn da brankaj truoj ambaŭ korpoflanke. Ili ne havas ostojn, makzelojn kaj parajn naĝilojn. La interna skeleto de la margrafo estas kartilaga; la buŝo estas ronda suĉaperturo, la dentoj estas kornodentoj.

La margrafoj komence estas dolĉakvaj larvoj en la ŝlimo. Tiutempe ili estas sendentaj, kun rudimentaj okuloj, kaj nutras sin per mikroorganismoj. Ili plenkreskas post kelkaj jaroj kaj migras en la maron por komenci la vampiran vivon. Ili buŝadheras al fiŝoj kaj nutras sin per sango kaj histoj de la gastiganto .

Ili plimultiĝas en dolĉaj akvoj, konstruas neston, demetas frajon kaj mortas.

La danuba margrafo estas protektata vampiro en Transilvanio, ĝi vivas en alfluantoj de la Danubo.

Oni malkovris fine de oktobro 2006 ŝtoniĝintajn restaĵojn de margrafo en Sud-Afriko. La restaĵoj aĝas 360 milionojn da jaroj kaj tre similas la nunan formon de la margrafo.

Seĝoj[redakti]

La riĉega juda bankisto Rothschild (Rotŝild) sidis en sia oficejo. Li estis tre okupata per la surtablaj paperoj. Eniris vizitanto. Rothschild, sen levi la kapon, diris: "Prenu se ĝon!"

Post kelkaj minutoj la senpacienca vizitanto diris: "Sed s-ro Rothschild, mi estas Grafo Von Westphalen."

Rothschild: "Do prenu du seĝojn!"

Kuglo[redakti]

La grafo de Granse estis vundita de kuglo en la batalo. La kuracistoj ekzamenis la vundon, kaj komencis tranĉeti kaj pikadi ĝin. Post longa tempo la grafo ne povis toleri plu.

- Kial vi turmentas min?

- Ni serĉas la kuglon sinjoro. - respondis la kuracistoj.

- Nu, kial vi ne diris pli frue, ke vi bezonas ĝin? Ĝi estas ĉi tie, en mia poŝo.

Anekdoto[redakti]

Tio okazis en Pollando antaŭ kelkaj jarcentoj, kiam judoj servis kiel imposto-kolektantoj por la polaj nobeloj (terposedantoj).

Tia judo vizitis "sian" grafon kaj trovis lin manĝanta ŝinkon kaj trinkanta vinon.

Grafo: "Bonvolu sidiĝi kaj manĝi kun mi."

Judo: "Mi ne rajtas manĝi porkaĵon."

La grafo finis manĝi la ŝinkon kaj plenigis du glasojn da vino: unu por li kaj unu por la judo.

Judo: "Ankaŭ vian vinon mia religio ne permesas al mi trinki." (ĉar trinkado de "fremda vino" estas malpermesata)

Grafo: "Strangaĵo! Kaj se vi troviĝus en la vojo kaj restus sen iuj ajn manĝaĵoj kaj trinkaĵoj, ĉu ankaŭ tiam vi rifuzus preni ilin de mi?"

Judo: "Ne, tiukaze mi ne rifuzus, ĉar savo de homa vivo estas pli grava ol plenumo de la religiaj ordonoj."

Tiam la koleriĝinta grafo eksaltis, prenis sian revolveron, celis la koron de la judo kaj diris: "Se vi ne trinkos nun la vinon, mi pafmortigos vin!"

La judo ektimis kaj tuj eltrinkis la tutan glason.

Grafo: "Ne koleru je mi. Mi nur ŝercis kun vi."

Judo (balbutanta): "Koleri? Tute ne. Sed estas domaĝe, ke vi ne ŝercis kun mi iom pli frue: kiam vi manĝis la ŝinkon..."

Vidu ankaŭ[redakti]