Gladiatoro

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Klaku la supran bildeton por vidi la abon-manierojn.

"Povas esti ke viaj scioj ne estas ĝustaj, sed tio ne gravas."

~ Gladiatoro

"Ĉu iu povus klarigi al mi ĉu estis iu urĝa kialo ekuzi la kaŝnomon de la lingvo anstataŭ la veran nomon – Esperanto?"

~ stereotipulo pri Lingvo Internacia

" Tion la estraro, kun la prezidanto ĉekape, simple ne kapablis kompreni."

~ Trilanda generalo pri Gladiatoro

"Pensiga supozo. "

~ civetkafamanto pri deveno de Gladiatoro

"Ĝenerale, la homoj moviĝas kiel se ne ekzistus morgaŭa tago. Tiel, ili ne taksas la estontan rezulton de siaj nunaj agoj. Tio estas maltrankviliga, ĉar kiam alvenas la detruaj rezultoj de missemado, tiam la situacio eble estas jam nerealĝustigebla, aŭ eble sekvas grandegaj perdoj."

~ Luiz Gonzaga

"Kun konsterno mi legis nur kritikadon"

~ Ludisto de GTA IV

"Gravas ke ĉiu (ankaŭ vi) rajtu esprimi sian opinion."

~ Johanesburgano pri Gladiatoro

Gladiatoro [1] estis[2] spektakla[3] batalanto en Romio, kiu je amuzo de la publiko batalis en kirko kontraŭ alia homo aŭ sovaĝa besto. Se homo aspiras indan vivon, unue devas ne vundi bestojn. Dum daŭras buĉejoj daŭras batal-kampoj. La nomo deriviĝas de la latina vorto gladius [4]. Sed estis diversaj specoj de gladiatoroj, kiuj batalis per diversaj bataliloj.[5]

Gladiatoroj foje, sed ne ĉiam estis sklavoj. Kelkaj estis kondamnitaj krimuloj. La batalo inter gladiatoroj foje estis ĝismorta; okaze de malvenko de brave batalinta gladiatoro la publiko povis indulgi aŭ malindulgi lin; la gesto, kiun oni uzis tiucele, estas levo de mano kun polon montranta supren/malsupren.[6]

Medicino[7][redakti]

0884 n.jpg

La romianoj trinkis la sangon de la gladiatoroj por alfronti epilepsion[8]. Sed tiu ĉi mondo, kiel ni konas ĝis nun, eble ne plu longe estos la sama. Se eĉ guto malgranda, konstante frapante, traboras la monton granitan, kiom longe la planedo eltenos la damaĝojn, kiujn nia homa civilizacio daŭre altrudas al ĝi? Estas iomete tro malfrue por prezenti rapidan solvon.[9]

Kaj nun, tute alia afero el la verko de Serĝo Elgo[10][redakti]

..en studentaj medioj oni trovas ĉiujn tendencojn… ekstremistajn. Estas normale: dudekjarulo nepre volas refari la mondon. Kiel? Ne gravas. Li ne scias ekzakte kiel. Principe pli bona ol ĝi nun estas. Kaj ĝenerale perforte. En tiu aĝo oni ne kredas je la pacienco de suprengrimpanta arbosuko. Oni pli facile kredas je la armiloj, la bomboj kaj la barikadoj... La floroj de l' krepusko, paĝo 10[11]

...ĉu militotempo sufiĉas por pravigi la murdadon? Estis militotempo! Ja en tiuj tempoj ĉio estas simpla kaj klara, ĉu ne? Estas la bonaj, tio estas ni kaj la malbonaj tio estas la aliaj. Blanke, nigre. Neniu dubo. Nenia hezita nuanco. La sola hoko en la ezoko estas, ke la blanko kaj la nigro povas inversiĝi... La floroj de l' krepusko, paĝo 14[12]

—Jes, ja vi certas, ke vi pravas. Vi estas konvikita, ke vi pravas. Tute same diris la persekutistoj de la Inkvizicio: ili sendis milojn da homoj al la brulŝtiparo kun plej bona konscienco, ĉar ili absolute pravis. Kaj la Ajatolaĥoj sendis dekdujarajn knabojn al la morto kun la plej bona konscienco, ĉar ili absolute pravis. Kaj la tuta homaro dronas en sango pro uloj, kiuj arogas al si ĉiujn rajtojn, ĉar ili absolute pravas... Kia ĝojo, ĉu ne, mortigi, sendi homojn al brulŝtiparoj aŭ la gaskameroj, al koncentrejoj kun plej bona konscienco! La floroj de l' krepusko, paĝo 86[13]

La sola tolerebla politika potenco estas tiu de niaj demokratioj, ne tial ke regas la popolo – la popolo neniam regas – sed tial ĝuste, ke la potenco estas limigita, ĝi ne rajtas ĉion ajn. La floroj de l' krepusko, paĝo 88[14]

Ĉu tial, ke nin naskis la sama virino – biologia hazardo – devas ekzisti speciala ligiteco inter ni? Se ni estas funde malsamaj? Ankaŭ tio estas tute primitiva reago. Ligiteco ekzistas nur pro komunaj celoj. La sango-ligilo estas nur eksmoda literaturaĵo. La floroj de l' krepusko, paĝo 103

... la fundamenta demando, kiun ĝis nun neniu reĝimo kapablis solvi, tio estas kiel akordigi liberecon kun justeco, por ke la homo povu vere disflori, kiel ĉiu intime sopiras. La floroj de l' krepusko, paĝo 122[15]

Agi laŭ sia devo, sen iu ajn espero de rekompenco, nur por senti sin komforta kun si mem. Tio estas certe unu el la plej altaj gradoj de homeco. La floroj de l' krepusko, paĝo 136

— ...Mi parolas pri moralo. Kaj ne povas esti moralo sen religia bazo. — ...tiun misrezonon oni ripetadas de dumil jaroj. Tion ni heredis de la judo-kristanismo kaj ni malfacile senbalastiĝos de ĝi. Estas kurioza intermikso inter la religio kaj la moralo. [...] Kaj tiun sofismon oni plu ripetadas, eĉ se estas elstaraj ekzemploj de homoj alte moralaj kaj tute ne religiemaj. — Kompreneble estas esceptoj. Tiujn homojn mi nomus kristanoj, nekonsciaj pri sia kristaneco, sed... — Ha, mi petas, ne komencu aneksi la homojn, kaj nomi kristanoj ĉiujn, kiuj ne murdis sian patrinon. La floroj de l' krepusko, paĝo 148

Mortaĉas nia teĥnika mondo, tial ke ĝi fanatike kredis je laboro, scienco kaj realo. Ĝi forgesis la revon... [...] Kaj tamen estas io ĉe ili, io, kion mi sentas, ia pravo malklara. Eble nur la sopiro al la tribo, al la tempo, kiam la homo vivis homskale, kiel la aliaj primatoj. La svarmo de la formikejoj, de la urbegoj, tio estas kontraŭnatura. [...] Jam niaj katoj kaj niaj hundoj estas tro dikaj, tro nutrataj, kaj dume du trionoj de la homaro suferas pro malsato... Kaj ni eniras tempon, en kiu transvivos nur insektoj kaj eble ratoj, sed homoj ne plu. Krom se iam ĝermos nova vivo... Ŝia lasta poŝtkarto, paĝo 223

Deklaro de Vasilij Devjatnin[redakti]

En unu feliĉa Maja tago de 1892-a jaro mi iris sur «Granda» strato de Vilno kaj tute okaze ekvidis en fenestro de unu librovendejo tre modestan malgrandan libreton sub titolo «lernolibro de lingvo internacia «Esperanto». Ankoraŭ pli frue mi sciis pri ekzistado de lingvo internacia «Volapük», kiu estis senfine malfacila por ellernado,—tial mi estis interesigita je nova provo de artefarita lingvo internacia, kaj aĉetis tiun-ĉi libreton, kiu kostis nur 10 kop.—Libreto estis skribita ruse, ĉar aŭtoro difinis ĝin escepte por rusoj. Traleginte tre atente malgrandetan lernolibron, mi estis tute frapita per simpleco kaj komprenebleco de ĝia enhavo, kaj tuj mem komencis ellernadi novan lingvon internacian. Post kelkaj tagoj mi jam sufiĉe bone konatiĝis kun «Esperanto», tiom bone, ke mi jam povis skribi al ĝia genia aŭtoro leteron, kiun li baldaŭ respondis, kaj inter ni de tiu tempo komenciĝis tre viva korespondado. Poste Sro Zamenhof elsendis al mi plenan vortaron ruse-esperantan, «Duan libron», gazeton «Esperantisto» (ĝi eliradis en Nurenbergo) kaj ankoraŭ kelkajn libretojn esperantajn. (Literaturo esperanta tiam estis ankoraŭ tre malriĉa!) Ankoraŭ post kelka tempo mi estis enskribita en nombron de esperantistoj (en «adresaro» de Dro Zamenhof), kaj de tiam mi komencis tre fervore laboradi pro nia karega lingvo.

Notoj[redakti]

  1. Ankaŭ mia edzino ne estas senerara, sed mi ne havas pli bonan.
  2. Mi ĉiam opiniis, ke ekzistas neniu pli kristana scienco, ol scio de fremdaj lingvoj, kiu ebligas komunikadon kaj ligiĝon kun plej granda nombro da homoj. Multajn fojojn mi konstatis, kiel homoj sin tenadis malamike unu kontraŭ la alia nur danke al la meĥanika melhelpo por reciproka komprenado, kaj tial la lernado de Esperanto kaj ĝia disvastigado estas sendube kristana afero, kiu helpas al starigo de la Regno de Dio, kio estas la ĉefa kaj sola celo de homa vivo
  3. ...la aferoj, kiujn faros ĉiu homo de nia eŭropa mondo, dediĉante iom da tempo por lerni Esperanton, estas tiel malgrandaj, kaj la rezultoj, kiuj povas elsekvi, se ĉiuj (...) ellernos tiun ĉi lingvon, estas tiel grandegaj, ke oni ne povas ne fari tiun ĉi provon...
  4. Se vi fermas la pordon antaŭ ĉiuj eraroj, ankaŭ la vero restos ekstere.
  5. Koran dankon por via kontribuo.
  6. Neniu volas iĝi prezidanto de TEJO
  7. Kiam iu demandas al mi: "Ĉu vi parolas la bretonan aŭ la inuktitutan", mi respondas, "ankoraŭ ne".
  8. Ankaŭ mi ridis. Ĉarmega frazo!
  9. Maltauxga demando efikas maltauxgan rezulton.
  10. Se la homoj libervole foriras estus logike ebli tuj anstatauigi ilin.
  11. Post tio la diskuto en la Telegram-kanalo reiris al pli kutimaj temoj: sekse neŭtralaj pronomoj kaj la aĉeco aŭ malaĉeco de McDonald's.
  12. Ĉiu lando havas tiom da lingvo kiom ĝi meritas.
  13. Mi kisis tiun mondon per miaj okuloj kaj per miaj membroj; kun sennombraj faldoj ĝin mi enŝovis en mian koron.
  14. Neniu homo en mondo volus esti malhavigita je sia rajto suferi, ĉar tiu estas ankaŭ sia rajto esti homo.
  15. Demandi pruvas, ke oni pensas.