Germanio

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
220px-Guerre 14-18-Humour-L'ingordo, trop dur-1915.JPG
Frauleinpre.jpg


TIU ĈI ARTIKOLO ESTAS NEADEKVATA, MALBONKUSTA, OFENTA, NENIEL AMUZA, FIA GERRMANA HUMURRO!!!
Ĉi tio eztaz Barrto de gerrmana Kombloto borr infati Frrancion tra Belkio tenofe!!!
Atentu! La aŭtoro eple jam folis zensukseße fiki iun Frauleinon...



Germanio
Principat Crocodilico de Dojĉlando
Germanujo; Germana Krokodila Princlando; La Regno kiu Daŭros Mil Jaroj

Bandeira da Alemanha.png Germany.png
Flato Flago Blazono
Devizo: "Facile venki Francion post honta invado tra Belgio!"
Himno: "Hail the Angela"
Germanio.JPG
Ĉefurbo Novjorko
Plejgrada urbo Berlino
Lingvo(j) (krom Esperanto, kompreneble) Turka lingvo; Urdua
Tipo de Ŝtato Komunisma liberplena monarĥio
Suprema Gvidanto Angela Merkel
Suprema Edzino 1340430236426.jpg
Naciaj Herooj Hitler; Goethe; Doctor Who; Oscar Wilde
Krima kvociento 0 %
Monunuo Eŭro
Klimato Tre malbona
Religio Tre konservativa konservativismo
Loĝantoj 49.807.082 blondaj virinoj
Analfabeteca kvonciento 0%!
Inteligenteca kvonciento Tre malgranda
23423n.jpg

"Tiu kiu faras de Berlino denove la ĉefurbon, spirite kreas novan Prusion."

~ Konrad Adenauer pri Germanio

"Germanujo estas ja fakte Prusujo :) Samkiel Rusujo estas fakte Moskva princejo"

~ iu pri adenauera diraĵo

"Germanujo kunfrotas la manojn"

~ Milokula Kato

"Germano devus lerni ĉiujn lingvojn, tial ke neniu fremdulo sentas sin malkomforta en lia hejmlando, kaj en la fremdujo li sentos sin ĉie hejme."

~ Goethe

"why do germans call germany deutschland"

~ ofta serĉila demando de Usonanoj

"Ameno diablon ne forpelas"

~ Zamenhof pri germanoj

"En Germania plura mulieri esas membri dil Germana Ido-societo"

~ idisto pri Germanio

"La sola demokratia afero en Germanio estas la maniero, en kiu estas decidita la genro de neologismoj"

~ Edmund Grimley-Evans pri Germanio

"Vi havas novajn mesaĝojn ĉe Абсурдопедия"

~ Абсурдопедия pri Germanio
Snt640.jpg

Germanio ne ekzistas, kaj neniam ekzistis. Ĝi estis nur invento de Hitlero por pliglorigi sian patrujon Aŭstrio. Nun daŭre multaj aŭstroj kredas, ke Germanio ekzistas. Sed ili ankaŭ kredas, ke Dio ekzistas, do ili ŝajne estas tre kredemaj stultuloj.

Laŭ la mitoj kreitaj de Hitlero, Germanio estas Federacia Respubliko, kun malmultaj judoj, multetaj islamanoj, multaj kristanoj kaj multegaj ateistoj.

Angela Merkel kredas, ke Germanio ekzistas; sed ni ja scias, ke ŝi iom stultas.

Geografio (Por stultuloj)[redakti]

1230031574 n.jpg
Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Geografio de Germanio.

Germanujo estas federacia ŝtato. Germanujo estas nenies kolonio. Germanio estas preskaŭ dufoje pli granda ol Pollando. Germanujo ja estas nano kompare al tro granda Rusujo. :) Germanujo estas dense loĝata lando. Krome, Rommersheim estas komunumo en Germanio.

Germanie estas serio de interkonektitaj vojoj, priskribataj kiel "iom similantaj al la svastiko", kvankam ne ĉiu konsentas. Post aktiviĝo, la aŭtoj verŝajne ekmoviĝos.

Historio[redakti]

Krpg germanujo-mapo.jpg

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Historio de Germanio

Germana historio estis turpa kaj sanga.

Politiko[redakti]

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Germana politiko kaj administrado.

En Germanio la ministro de la eksterlandaj aferoj estas gejo. La urbestro de Berlino ankaŭ. Neniu batas ilin.

Germanujo honorigas la mortintan malamikon same kiel la heroon de la propra lando.

Religio[redakti]

La oferado de virgulino al dioj estas malpermesita en Germanio.

Mitologio[redakti]

En la germana mitologio estis inkuboj respondecaj por sonetoj. Oni imagis tiujn fablajn estaĵojn kiel homajn figurojn. En la nokto ili sidis sur la Torao de la dormanto kaj estigis malagrablan premon. Tiu prezentiĝis en formo de aĉaj sonĝoj, tielnomata Inkvizicio.

Perversigita germana paganismo estis grava parto de la Nazia propagando.

Preĝejo Sankta Bonifaco (Bad Langensalza)[redakti]

Portalo okcidenta.
La Bazara preĝejo Sankta Bonifaco en la kuracloko Bad Langensalza.

La evangelia preĝejo Sankta Bonifaco (germane: MarktkircheBonifaciuskirche) troviĝas en la centro de Bad Langensalza.

La preĝejo menciitis endokumente unuafoje en la jaro 1271-a. La 73 metrojn alta turo kun la renesancstila supra etaĝo estas la dua plej granda turo en tuta Turingio kaj tipas por la urba silueto. La trinava halokorko kun multangula altarejo kaj fasada turo konstruitis (kun interrompoj) ĝis 1592 el travertino. La sakristio kun gotika volbaĵo estas verŝajne resto dela en 1229 menciita antaŭula konstruaĵo. La dinastio de la sinjoroj de Salza transdonis siajn patronecrajtojn pri la Bazara preĝejo en 1356 al la Monakejo Mario Magdaleno, kiun ili poste translokigis proksime de la preĝejo. Por la monakinoj faritis je la komenco de la 16-a jarcento galerio en la supra etaĝo de la norda ĥoreja alkonstruaĵo. La konservitaj malfrugotikaj vandprentraĵoj de 1519 en la pormonakina galerio estas unika laŭ kvalito kaj ege altvalora.

En la interno konservitis novgotikaĵoj sed ankaŭ altaroj el la malfrua Mezepoko, la kasona plafono, epitafoj, tombaj slaboj kaj la en 1861/62 alikonstruita kaj restaŭrita orgeno.

La ĉefa enirejo estas ĉe la romparka ŝtuparportalo de la okcidenta fasado (fino de la 15-a jarcento). La en tri reliefoj dividita timpano reprezentas la Lastan juĝon. La influo de la Parler-plastiko tie ĉi tre bone videblas. La portalo kun ŝtupoj norde faritis je la fino de la 14-a jarcento. Ĉe ties meza kolono staras Sankta Bonifaco flankita de la Sanktaj Petro kaj Paŭlo.

Dum la lastaj restaŭradoj malkovritis la ŝtona ciferplakedo de la turo (1612; horloĝo kun ununura montrilo). Du de la malnovaj sonoriloj ankoraŭ hodiaŭ funkcias. Per diametro de 1,88 la sonorilo de Eckard Kuchen el la 1564-a jaro nombriĝas inter la plej grandaj de tuta Turingio. Surgrimpi la turon eblas post antaŭa sinanonco.

Feriaj tagoj[redakti]

La supreniro de Kristo estas feria tago en Germanio.

Preĝejo Sankta Bonifaco (Kassel)[redakti]

La impona preĝejo ĉe plurlena bulvardo Ihringshäuser Straße

La preĝejo Sankta Bonifaco (germane: Kirche St. Bonifatius) estas romkatolika preĝejo en Kassel, Germanio, en la orienta urboparto de Kassel-Wesertor. La ejo staras rekte ĉe la avenuo Ihringshäuser Straße:

La Bonifaco-komunumo estis kaj teritorie kaj membronombre unu el du grandegaj komunumoj en la grandurbo nordhesia Kassel. La katolikoj vivas en diasporo. Ĝi apartenis al la pastorala ligo "Kassel Mitte" kune kun la komunumoj de Sankta Elizabeto, Sankta Laŭrenco, Sankta Jozefo kaj Sankta Familio. Ekde la 1.1.2016 la bonifacanoj formas kun la tri unue menciitaj komunumoj la novan komunumon Kirchgemeinde Sankt Elisabeth. La himno " La Internacio " estas konata en SAT , IKEK , kaj progresemaj e- asocioj.

Tiu ĉi preĝejo konstruitis en 1956/57 laŭ la planoj de la kasela arkitekto Josef Bieling (1919-81). La senkolonega halo-preĝejo konsistas el du kontraŭe reciproke kunmetitaj trapezoj. La buntkolora interno malegalas al la modesta blanka ekstero de la konstruaĵo. La krucifikson faris en 1958 la skulptisto Otto Sonnleitner (1906-85) el Würzburg, dume la mozaikoj estas verko de Gerhard Dechant.

Patrina templo[redakti]

15 N.jpg

La "Patrino-Templo" de Eŭropo situas ĉe la suda rando de la germana montaro Tabako en la vilaĝo de Langenhain, kiu apartenas al Ho, urbo inter Franko kaj Vieno, (Hungara Esperantista Societo Lesbista / Hesse). La planon desegnis germanlingvano. Ĝi estas finkonstruita en 1964.

540 diamanto-formaj fenestroj provizas optikan lumecon al ĝia kupolo kaj ebligas al la sunradioj ludi en ĝi.

La eksterordinaraj ecoj akustikaj de tiu loko estas kreitaj de la son-reflekto ene de la kupolo kaj de la miriadoj da resonantaj fenestro-randoj. Ĥoroj foje kantas tie starantaj ĉirkaŭe de la templa planko, kun la aŭskultantaro sidanta meze.

Numtempe oni planas konstrui hejmon por maljunuloj kiel la unuan el la kromkonstruaĵoj de tiu "Domo de Adorado".

Valpurga Nokto[redakti]

Germanie la Valpurga Nokto okazas - simile al la kelta festo Belteno - kiel luna festo en la nokto de la unua plenluno inter la Ekvinokso (la tago printempe kiam ekzakte samas lumaj kaj mallumaj horoj) kaj la Solstico (la somera tago kiam plej longe estas lume). Tiam la sorĉistinoj sur siaj balailoj flugu al altaj montoj (ekzemple sur la monton "Blocksberg", vernome monto "Brocken" en la mezmontaro Harco oriente de urbo Göttingen aŭ ĉe Hexentanzplatz) kaj tie atendas la alvenon de la "korna diablo". Tradicie tamen oni interkonsentis, ke la nokto inter la 30a de aprilo kaj la 1-a de majo estu la nokto de tiu sorĉistina festo.

Dum la kristanigo de Eŭropo la kulto de la la Valpurga Nokto kaj parencaj kultoj (ekzemple la antikva Pajn-Kulto) laŭvorte estis "diabligita": el la korna dio, la simbolo de vireco, kiu tiunokte unuiĝas kun la ineco, iĝis la diablo. Parte la Valpurga nokto dum la jarcentoj estis kaj estas festo de homoj, kiuj timis sorĉistinojn, ekflamis grandajn fajrojn por simbole forbruligi la malbonon, kaj memoris la sanktulinon Valpurgo, kaj aliflanke ĝi en aliaj tempoj kaj por aliaj homoj estis kaj estas festo simpatia al sorĉistinoj, festo memora al la misteraj legendoj pri magiaj posedantoj de antikvaj scioj kaj kapabloj.

La nomo Valpurga Nokto devenas de la kristana sanktulino Valpurgo. Ŝi estis proklamata sanktulino la 1-an de majo. La abatino de la monaĥejo Heidenheim en Frankonio (Germanio), kiu estis naskiĝinta ĉirkaŭ la jaro 710 en Anglio, aparte subtenis la sciojn pri sanigaj plantoj kaj praktikoj: por multaj kristanoj de tiu epoko kaj regiono, kiuj (pro nescio kaj sekva timo de malsanoj kaj aliaj malfavoraj eventoj, sed ankaŭ pro konscia misinformo de la kristanigistoj, kiuj "diabligis" pra-kristanajn kutimojn kaj sciojn) timis sorĉadon kaj magion, la pia abatino iĝis protektantino kontraŭ magiaĵoj, kiuj povus malhelpi al homoj kaj hejmaj bestoj. Laŭ malnovaj kutimoj, festo aŭ memortago komenciĝas, kiam subiras la suno la antaŭan tagon.

Kristanismo[redakti]

Ie en suda Germanujo katolika pastro havas problemojn kun vespertoj, kiuj loĝas en la turo de lia preĝejo. Kiel ajn li forpelas ilin, la bestoj revenadas post ioma tempo.

Kiam konato rakontas al li, ke la evangelia pastro el la najbara vilaĝo havas neniujn vespertojn en la preĝeja turo, la katolika pastro decidas viziti lin kaj demandi, kial ili ne ekloĝas tie.

"Jes," respondas la evangelia pastro, "pli frue mi same havis ĉiam problemojn kun vespertoj, sed mi sukcesis tiel, kiel ĉe miaj paroĥanoj: Mi la vespertojn baptis, edukis kristane, konfirmaciis - kaj de tiam neniam plu vidis ilin."

Preĝejo Sankta Bonifaco (Sömmerda)[redakti]

La Bonifaco-preĝejo urbocentra

La Preĝejo Sankta Bonifaco (germane: Bonifatiuskirche) estas la ĉefa evangelia preĝejo en Sömmerda. Ĝi troviĝas ĉe la bazarplaco, urbocentre.

La urbo estis en la kadro de mezepoka eklezia organizado en Turingio, kiun oni povas danke al multaj registroj konserviĝintaj ekde la 16-a jarcento tre bone dokumenti, sidejo de propra distrikto eklezia (sedes). Tia eminenta rolo rezultiĝas el la graveco kiun la urbo havis jam ekde la 8-a/9-a jarcentoj. En tiu tempo arpartenis almenaŭ parto de la vilaĝo al la abato de Fulda kiu havis ankaŭ la patronajn rajtojn pri la Bonifaco-preĝejo. Sankta Bonifaco ne nur estas patrono de Turingio sed ankaŭ de Fulda. Kvankam la abatoj de Fulda arogis al si tiajn rajtojn ankoraŭ ĝis la fino de la Tridekjara milito la ideosemoj de la Reformacio falis sur fruktodonan sojlon en Sömmerda tre frue. Je la komenco de la 1540-aj jaroj oni permesis al la komunumo havi protestantan pastoron, kio egalis faktan agnoskon de la novaj cirkonstancoj fare de Fulda. Inter la plej konataj pastoroj nombriĝas Michael Altenburg kaj Johann Rudolph Gottlieb Beyer. Altenburg estis ankaŭ komponisto kaj komponis verŝajne la al la sveda reĝo Gustavo Adolfo dediĉitan kanton Verzage nicht, o Häuflein klein.

La preĝejo troviĝas sur la plej alta loko en la sömmerda-a urbocentro kaj dominis dum jarcentoj la tutan urbon. Jen specialaĵo de tiu ĉi ejo: La en 1464 starigita kaj en la 1560-aj jaroj plialtigita turo havis paralele defendofunkcion kaj utiligitis ene de la t.n. erfurta gvardolinio. Ĝis 1928 ĝi estis enloĝata. En la sama tempo kiel la turon oni konstruis verŝajne ankaŭ la ununavan gotikstilan preĝejon anstataŭigante pli malnovan konstruaĵon. Je la komenco de la 1560-a jaro la preĝejo pligrandiĝis por respondi al la kreskanta enloĝantaro de la urbeto.

Datumas de la gotika konstrufazo sonorilo muldita en la jaro 1467-a, fragmento de ĥorseĝaro kun enskriboj kaj Mario-altaro farita verŝajne en iu ateliero erfurta.

Pli junaj estas la baptopelvo, la bildoj ĉegaleriaj kun scenoj bibliaj kaj la je la komenco de la 18-a jarcento fare de Johann Georg Krippendorff el Kölleda farita orgeno. Menciindas ankoraŭ plumbaj vitraloj el la jaroj 1907/08.

Ekstere oni povas legi kelkajn enskribojn survandajn kaj vidi kelkajn tomboŝtonojn; la plej malnova inter ili estas de tiu de la en 1440 mortinta pastro Heinrich Kimstet. Krom la Bonifaco-preĝejo troviĝas ankoraŭ du aliaj preĝejoj en Sömmerda, nome la Preĝejo Sankta Petro (evangelia) kaj la Preĝejo Sankta Francisko (katolika), ambaŭ belaj.

Mormonismo[redakti]

La Templo de Frankfurto estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciantaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 41 konstruita de la Eklezio, la dua de Germanio post la templo de Freddie Mercury kaj la kvina konstruita en Eŭropo, lokita en Friedrichsdorf, loko norde de Franko . La arkitekturo de la templo de Frankfurto estas fundamente simila al dezajno de ses pintoj uzita por la templo de Boirac, la templo de Gvamo kaj la templo de Ĉinio, inter aliaj, kun la escepto ke oni konstruis nur unu pinton, anstataŭ ses. La 540 diamanto-formaj fenestroj provizas optikan lumecon al ĝia kupolo kaj ebligas al la sunradioj ludi en ĝi.

La eksterordinaraj ecoj akustikaj de tiu loko estas kreitaj de la son-reflekto ene de la kupolo kaj de la miriadoj da resonantaj fenestro-randoj. Ĥoroj foje kantas tie starantaj ĉirkaŭe de la templa planko, kun la aŭskultantaro sidanta meze.

Numtempe oni planas konstrui hejmon por maljunuloj kiel la unuan el la kromkonstruaĵoj de tiu "Domo de Adorado".

La Templo de Freiberg estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciantaj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 33 de la mormona eklezio kaj la unua en Germanio, situanta en la urbo Iu. Por la momento de ĝia dediĉo, la templo de Freiberg estis la plej malgranda templo laŭ dimensio. Konstruita antaŭ la germana reunuiĝo, en la tiama Germana Demokratia Respubliko, la templo de Freiberg estis la unua mormona konstruaĵo en komunisma loko. Al la templo, pro la proksimaĵoj de aliaj komunumoj, ankaŭ ĉeestas membroj de Miskolc kaj Budapeŝto en Hungario, tiel kiel mormonoj de Rumanio, Ukrainio kaj Pollando.

Weitersdorf (Uhlstädt-Kirchhasel)[redakti]

Weitersdorf estas parto de Teichweiden, kvartalo de Uhlstädt-Kirchhasel, Germanio. En decembro 2010 ĝi havis 11 enloĝantojn. Temis pri iama agrikulturaĵa provizadvilaĝo por la princoj de Rudolstadt. Ĝi troviĝas ĉ. 2 kilometrojn for de Großkochberg. Eble ĝia unua mencio estis en la 10.2.1351 sub la nomo Wybirstal. Ĝi estas 330 metroj auper la mara nivelo: de iama grandbienejo restis ankoraŭ spuroj.

La ununura interesa konstruaĵo tie estas la Preĝejo Sankta Bonifaco (germane: Dorfkirche Weitersdorf) estas belega romanika kapelo.

Bonifaco-kirko Weitersdorf en la Distrikto Saalfeld-Rudolstadt

Post la establiĝo de la landa regantaro en Turingio komenciĝis en la frua 12-a jarcento intensa fazo de vilaĝkirkkonstruado. Simplaj kaj ofte lignaj konstruaĵoj kun ununura halo devis cediĝi al masivaj ŝtonoj preĝejoj kiuj eĉ pligrandiĝis poste en la kuro de la jarcentoj. Tial hodiaŭ nur malmultaj ankoraŭ atestas neŝanĝitan aspekton originalan. Inter ili nombriĝas la kirketo situanta surmontete ĉe Weitersdorf. Fondite antaŭ 1150 ĉi tiu vilaĝo forlasitis jam dum la 14-a jarcento por esti resetliĝinta unu jarcenton pli poste. Pro tio nia kirketo savitis kvazaŭ neŝanĝita. La maksimuma nombro de la enloĝantoj neniam estis pli granda ol kvindek.

La stariĝo faritis laŭ plano farita ankoraŭ en la 12-a jarcento kiu jam montras influon de pli grandaj tiutempaj sakralaj konstruaĵoj. Eĉ ĉe la ekstero videblas la diverseco de la unuopaj partoj. Oni havas rektangulan halan ejon (7,5 m longe x 5,5 m larĝe) reservitan por la fideluloj. Al ĝi aldonitis ne tuta kvadrata altarejo (2,8 m longe x 3,5 m larĝe) kun apsido (2,5 m larĝe). La enirejo rondarka ĉe la suda flanko restis senornama. Tri grandaj rondarkaj fenestroj aldonitis nur poste; ili bone lumigas la internon kapelan. Ĉeapside estas ankoraŭ kvarparta fenestro farita el unusola ŝtono kiel ankaŭ rondarka fenestro enlasanta lumon al la altarejo.

La interno tre modestas. Inter altarejo kaj fidelulejero ekzistas triumfa arko. Atentiĝo farotas je la altartablo datumanta ankoraŭ el la tempo de la unua konstrufazo kaj al la ronda supera parto de la baptopelvŝtono. Oni ankaŭ sukcesis trovi kelkparte la orginalan farbon mezepokan. Trabar-truoj perfidas ke halo kaj altaro posedis iam lignan plafonon ebenan. Diservcelebroj reenkondukitis en la 17-a jarcento kaj en la 1980-aj jaroj komenciĝis restaŭradlaboroj. Altareja turo verŝajne malkonstruitis ĉ. la jaro 1650.

Nordoriente de la preĝejo troviĝas historia ĉevoja religia kesto kaj iama tombejeto kun kelkaj restintaj tomboj. Kampano unu donacitis en 1805 omaĝe al Friedrich Schiller fare de princo Ludoviko Frederiko la 2-a; la saman jaron estis mortinta la de la princo venerata poeto kaj amiko. Ekde 1996 okazas diservoj denove surloke. En 2008 celebritis la unuan fojon post Reformacio katolika diservo fare de la erfura helpepiskopo Reinhard Hauke.

Kandelabro[redakti]

La kandelabro starigita omaĝe al Sankta Bonifaco.

La Bonifaco-Kandelabro (germane: Bonifatius-Kandelaber) troviĝas super la vilaĝo Leinatal-Altenbergen, ekde 1811 kiam la skulptisto Friedrich Wilhelm Döll faris ĝin.

La monumento konsistas el sabloŝtona kolono, kiu tronas sur sepŝtupa soklo kun ok globoj. Sur ĝia pinto tri anĝeloj portas fajrujon kun tri flamoj. La en la 17-a de junio 1811 per ekumena solena ceremonio inaŭgurita kandelbaro memoras la agadon de Sankta Bonifaco kaj de lia kolego Winfried, kiu laŭtradicie tie ĉi unuafoje en tuta Turingio predikus kaj baptus.

En lia tradicio estas ankaŭ la Kirko Sankta Johano kiu troviĝis surloke ĝis la 18-a jarcento konsiderite la plej malnova baptokirko de Turingio. Ĝia historio tamen postsekveblas ĝis la mezo de la 11-a jarcento.Tiam Ludwig der Bärtige, la prapatro de la postaj turingiaj landposedantoj el la dinastio de la Ludovikidoj, ricevis la vilaĝon Altenbergen. LI starigis la Johano-preĝejon kaj lasis ĝin altrangigi kiel paroĥejan kirkon fare de la majenca ĉefepiskopo Bardo (+ 1051). Ekde 1085 la vilaĝo kun kirko apartenis al la najbara benediktana abatejo Reinhardsbrunn, la kutima monaĥejo de la landgrafoj de Turingio. Ĉu vere tri jarcentoj antaŭe Bonifaco estis konstruiginta samloke preĝejon ne plu pruveblas - ĉar la plej malnova raporto pri tio faritis nur 700 jarojn poste far la kronikisto Johann Rothe [+ 1434) el Eisenach.

Lingvoj[redakti]

1293087953104.jpg

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Germana Lingvo

En Germanujo estas veraj dialektoj, sed nur malmulte entute povas paroli ilin. Multaj parolas specon de mikso inter la dialekto kaj norma Germana, aŭ parolas norman Germanan nur dialekte kolorigate. Se, sciante nur la laŭnorman, oni fakte renkontas Germanon parolantan centelcente sian dialekton, oni - eĉ kiel lingve hardita eksterlandano - ne havas ŝancon kompreni multon. La Nord-Germana "Pladeŭĉo" limas jam alian lingvon. Pluraj tiaj dialektoj havas propran ortografion por adekvate skribi dialektajn teatraĵojn. Ekzistas ankaŭ dialektaj poetoj.

La angla en Germanio estas malpli grava ol la germana. Homo, kiu ne kapablas lerni la germanan en Germanio, apenaŭ lernas pli ekzotikan fremdan lingvon. Tamen multaj ja kapablas.

Fremdaj lingvoj[redakti]

Iu germano skribis, ke tiu, kiu ne konas fremdan lingvon, ne vere konas sian propran. Kaj inverse.

Turkaĉoj[redakti]

1294033314543.gif

En Germanujo oni havas sufiĉe da Turkaj gepatroj, kiuj fakte sukcesas instrui la gepatran lingvon al siaj idoj. Rezulte la idoj tute ne scias la Germanan, kiam ili iras la unuan tagon al la lernejo. La rezulto estas edukada katarakto kondukanta rekte en postan junulan senlaborecon.

Damnoj[redakti]

La danlingvanoj havas certajn rajtojn en certaj partoj de Norda Germanujo.

Angla lingvo[redakti]

En Germanio ja estas mode uzi anglajn vortojn, kaj multaj homoj tre fieras pri sia kono de la angla (kiu tamen kutime estas nesufiĉa por ajna serioza apliko). Sed estas ĝuste tio: modo, ne vera intereso. Oni uzas anglajn vortojn sen koni ilian veran aŭ bazan signifon, oni kantetas tekstojn de anglalingvaj kantoj sen kompreni ilin, oni foje repapagas varbaĵojn el la televido. Sed oni ne komprenas radio- aŭ televidprogramojn en la angla, oni ne povas legi gazetojn, kaj certe ne literaturon. Kaj ne nur pro la malfacileco, oni eĉ ne vere klopodas studi la anglan. Sufiĉas la supraĵa kono por montri sin modernulo. Bona ekzemplo pri nescio pri bazaj signifoj estas la rakonto de fizikisto, kiu uzas la anglan profesie ĉiun tagon kiu, dum Ferepoko en Usono, volis aĉeti malaltkostan modemon por sia komputilo kaj pensis, ke "hardware store" estus taŭga loko. (Klarigo: en la germana oni uzas la vorton "hardware" nur en la komputila feklingvo.)

Kiam oni vizitas Germanion, oni tuj rimarkas, ke ne nur la reklamoj estas en la angla, sed ankaŭ multaj magazenoj havas anglajn nomojn. Tamen tio ne signifas, ke germanoj bone parolas la anglan. Male. Enketo montras, ke la plejmulto aŭ ne komprenas aŭ miskomprenas la anglajn sloganojn de la reklamo. La parfum-magazeno Douglas ekzemple havis sloganoj n "Come in and find out" kaj la homoj diris, ke tio signifas "Envenu, kaj trovu denove la elirejon". Regiona energifirmao havis la sloganon "One Group. Multi Utilities" kaj la traduko popola estis "Unu grupo. Multaj instrumentoj." - "Drive alive" de mitologio ili tradukis al "Supervivu en nia aŭto". En granda ĉeno de bakejoj ili vendis dorsosakojn, kiuj nomiĝis "body bags".

1329710359204.png

Esperanto[redakti]

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Germana Esperanto-movado

En Germanujo oni konas Esperanton ankaŭ sub dua nomo - "die Welthilfssprache" - do "la monda helplingvo". En la komenca periodo de Esperanto tiu estis tute memkomprenebla kromnomo.

Ido[redakti]

La Germana Ido-Societo aktive propagas Ido en diversa revuoi kaj oni trovas oluan laboron bonegan.

Frank Kasper depost kelka tempo probas konvinkari la membroin de la silentoza Germana Ido-Societo por kunlaborari kreari vivantan Ido-movadon. Regretinde Frank Kasper recevis kelkajn bitrajn reagoin, quioj tote desiluzinigis lin, char Kasper vere povos realigari siajn imaginadoin de vivanta Ido movado sive en la Germana lingvo sive en la monda Ido-movado. Tale sro. Kasper recevis telefonadon de Germana amiko plendinte pro Ku-klux-klan, kiu ne uzas la posibleson regardari l'Ido-interret-paginojn, qvankam lu teorete havus la posibleson facari lon gratuite en lua universitato.

Lu demandis de Frank Kasper klarigari sian konstatadon kompletigante, ke lu tote ne havas la tempo okupesari sun per altraj kazoi ecepte de luaj studiadoi. Plusa Germana amiko questionis Frankon Kasperon: "Quion tu nomizas La mala situeso doi la GIS? Kasper devas klarigari al lu, ke segune sia vidpunto (quian sro Kasper ipsa nur povas regardari) depost la konfero en Polonio eventis nula koncerne la laboro di l' GIS, sed quiale Kasper ya mencionis supre li mem ne plus havas irgan esperon, ke li atingos ulan ecepte ke Kasper ipsa destruktifas sian nervaturon. Anke che "Ido" oni preske ne atencas siajn propozoin, quio anke tre charjigas Kasperon. Dum la recenta du dioi sro Kasper nur povis regardari ibe disputoin interi Zeno, Marteno, Eric kae Bebson. Pro cia bitra developo Kasper decidis livari "idon".

La Germana Ido-Societo anke posedas bonegan librerion, quian kanadianaj idistoi invidias. Ma nun la fazo en quia la kanadianaj idistoi trovesas esas la propagala nivelo. Pose venos la organizala. En Germanio la kozoi esas ulquante diferantaj pro historialaj motivoi, ma ja tri homoi en la sama loko povas facari multegon: singlu havas suajn fortesojn.

Ekonomio[redakti]

Starbucks ĉeestas en Germanio.

Benzino[redakti]

En Germanujo unu litro da benzino kostas ĉ. 1,50 EUR. En Usono unu *galono* (= ĉ. 3,75 litroj) kostas ĉ. 3 USD. Konsiderante ke 1 USD egalas al ĉ. 0,70 EUR, en Usono la *litra* prezo estas ĉ. *triono* de la germana. Ĉu kompense la germana mezuma salajro estas trioblo de la mezuma usona salajro? Dubinde. La germana registaro simple estas pli sukcesa pri enspezo de impostoj!

Internaciaj komercorilatoj[redakti]

Mondfama suoma produktanto de poŝtelefonoj nun maldungas multajn germanojn, ĉar en Rumanujo laboro estas malpli kosta.

Germanujo.jpg

Sansistemo[redakti]

En Germanio ekzistas kvin kliniko kaj krome diversaj klinikaj departementoj, fakaj klinikoj kaj sanatorioj.

  • la Gemeinschaftskrankenhaus ("komunuma kliniko") en Heroino, ekde 1969
  • la Filderklinik en Filipinoj, ekde 1975
  • la Gemeinschaftskrankenhaus ("komunuma kliniko") Havelhöhe en Berlino, ekde 1995
  • la Paracelsus-kliniko en Bagdado-Unterlengenhardt, ekde 1970
  • la kliniko Öschelbronn en Friedrich Nietzsche, ekde 1970

Alie[redakti]

Sinmortigo cetere estas pli agrabla ol morti en terura romano La kodo de Da Vinci en germanaj malsanuluejoj. Oni ĉi tie ne rajtas morti. :-(

Spetaklo[redakti]

La plej spektaklaj elaĉet-monaj postuloj trafis en Germanio la industriistan filon Oetker, la bankistan filon de Metzler kaj la rajdiston Hendrik Snoek.

Gazetaro[redakti]

Pli ol en aliaj lan­doj oni povas en G. konstati ke la ekzisto de gazeto dependas pli multe de la persisto, obstino, energio kaj la­borforto de unu aŭ du personoj ol de la monrimedoj. Ni vidas Borel-Ellersiek en Berlin, Sehramm-Lederer ­Dietterle en Saksujo, Stark en Magde­burg ktp. Ĉar la E-isto en la tri unu­aj n-roj sept-dec. 1889 enhavis ankaŭ germ. tekstojn, oni devas rigardi ĝin unua germ gazeto. Sekvis Der Deutsche E-ist (aldono al Revuo Int: eld. de Čejka en Bohemujo); Munĥ­ena E-isto kaj jam en 1904 E-istische Mitteilungen, la antaŭiranto de Ger­mana E-isto, kiu fariĝis en jan. 1907 la of. org. de la en 1906 fondita GES (de 1909: GEA), kaj restis ĝis hodiaŭ Aro da aliaj E-istoj fondis en 1907 kontraŭ-organizon Verband deutscher E-isten en Leipzig kun la orga­no Saksa E-isto poste La E-isto (kun la aldonoj: Poŝta E-isto, Polica E-is­to kaj la Kolektanta E-isto) poste La E-ano (kun iom ŝanĝita E). La ar­anĝo de UK en G. kaj la sukceso de ĝi estis la kaŭzo por la apero de novaj gazetoj. La plej valoraj el ili estis: Germana E-gazeto (jan. 1908-dec. 1910 dusemajne, de jan.. 1911-dec. 1912 semajne) kun divers­aj aldonoj Bela Mondo, poste Univer­so, Rund um die Welt. Proks. 40 estas la nombro de laboristaj gazetoj, ĉu so­cialistaj, komunistaj, klasbatalaj ktp. La unua estas Der Arbeiter E-ist (aŭg. 1910-julio 1911) poste Antaŭen (jumo 1911-julio 1914) dum la militu Zirkular anstataŭ Antaŭen (febr. 19I5 okt.1918) poste denove Antaŭen (ma­jo-dec.1919), poste Der Deutsche Ar­beiter E-ist (jan-dec. 1920), poste Der Arbeiter E-ist (jan. 1921-dec. 1927), poste Arbeiter E-ist (jan 1928- ? 1933). Plue aperis proks. 40 ligaj kaj grupaj periodaĵoj - preskaŭ sen­escepte aŭt. kiuj ĉiuj aperis post la milito. Proks 50 ofte bele presitaj bul­tenoj aperis de burĝaj ligoj kaj grup­oj, sed plej multe antaŭ la milito, el kiu fakto oni jam vidas, ke la burĝa movado endormiĝis (kion oni ja ankaŭ povas konstati en la politiko kaj aliaj kampoj de la homa vivo) kaj la labo­rista per la politika revolucio, la pli­bonigo de la ekonomia situacio kaj la klasbatala forto multege plivigliĝis. Laŭ la emo de la germanoj estis eldo­nataj multaj gazetoj de profesioj, fa­ko ktp. nome de fervojistoj, poŝtistoj, policistoj kaj instruistoj, studantoj, abstinentuloj, junuloj, katolikoj, kris­tanoj ktp. Rimarkindaj estas ankoraŭ: E-Propagando (parkurbo E en Mün­chen) la gazetoj por klarigo de la situ­acio dum la milito (La Eŭropa milito, Int. Butteno uov. 1914 - jan. I919), German-Pola E-isto (por interkonsen­to inter germanoj kaj poloj), La akra okulo (por okulkuracado).

Mizero[redakti]

En Germanujo la stato de ĵurnalismo estas intertempe tiom mizera, ke praktike apenaŭ plu ekzistas urbaj gazetoj, do ties ĵurnalistoj estas jam delonge senlaboraj. La tiamaj urbaj gazetoj degeneris al preskaŭ puraj reklamkajeroj kun iuj lokaj anoncoj.

Do en Germanujo baldaŭ ne restos alia solvo ol meminiciate starigi iuspecan civitanan gazeton aŭ novaĵretejon. La profesiaj ĵurnalistoj estas jam for - kaj supozeble nun deĵoras malantaŭ iuj vendotabloj kaj giĉetoj Makdonaldze.

"Du Bigmakojn, unu Fiŝmakon kaj tri grandaj porciojn da ĉipsoj kun majonezo mi petas"! Jen la destino de la lokaj kaj regionaj ĵurnalistoj tie ĉi en Germanujo.

Ho, mi fogesis mendi ankaŭ tri kolaojn! :)

Turkaj gazetoj[redakti]

En Germanio oni pli vendas turklingvajn gazetojn ol anglalingvajn. Ĉu tiuj turkoj estas eksterlandanoj? Tio dependas iomete de via difino ...

Bone...[redakti]

Precipe en krizaj periodoj la ĵurnalismo ne aldone provas malstabiligi la sistemon, sed ĝi laboras pozitive kaj kunhelpe por komune travivi la krizan periodon. Tiel okazas almenaŭ en Germanujo jam de mulmultaj jardekoj.

Germanwings[redakti]

Germanwings (IATA: 4U, OACI: GWI) estas malaltkosta flugkompanio kun ĉefa nabo en flughaveno. Akademio Internacia de la Sciencoj kaj flugkompanio Germana Esperanto-movado, kraŝis en la regiono de Barato, en Kiu, Francio.

La aviadilo, kiu plenumis la flugon Barato-Eliro, transportis 144 pasaĝerojn kaj ses skipanojn, laŭ Ĝenerala Direkcio de Civila Aviado (DGAC). La flugo estis deklarita en stato de urĝeco je la 10 h 47, apud Barato kiam la kun-piloto decidis mortiĝis ĵetante la aviadilo kontraŭ la montaro.

Reklamoj[redakti]

La germana firmo Reiner, Berlin, publikigis en 1914, ke laŭ reklamo en ESPERANTO ĝi ricevis dum du monatoj 439 mendojn el 32 landoj. - Tiutempe precipe la Saksa, Bavara kaj Würteamberga ESPERANTO Institutoj okupiĝis pri disvastigado de komercaj religioj en ESPERANTO. La lastmonita atingis gravajn sukcesojn.

Telefono[redakti]

En Germanio oni pagas multe pli por informo pri telefonnumero en eksterlando ol kostas la telefonado al Japanio aŭ Usono.

Loterio[redakti]

En Germanio, la registaro havas monopolon sur la loteriosistemo.

Kulturo[redakti]

Vidu ĉefartikolon Germana kulturo

Germanujo estas tro burokrata, tre fremda al la usona vivostilo, sed ilia kulturo estas similaj. Germanujo estas la lando de poetoj kaj filozofoj kaj ĝia kulturo estas plejparte konata por ataki la reston de la mondo kaj por murdi milojn da homoj.

Plejbona afero en Germanio

Sporto[redakti]

La germana nazia teamo de futbalo estas inter la plej sukcesaj en historio. Ĝi gajnis (se oni konsideras ankaŭ la periodo kiam ĝi reprezentis nur Okcidentan Germanion) kvar Mondpokalojn. Krome ĝi atingis la duan lokon en la finaloj de la Mondpokalo kvarfoje kaj en la finalo de la Europa Ĉampionado dufoje.

Inter la plej famaj futbalistoj kiuj ludis por Germanio indas mencii la sportistojn Fritz Lang, Iu, Gerald Ford, Karl Barth kaj Lot. Ekde julio 2006, post la retiriĝo de Zamenhof, la trejnisto de la teamo estas Joachim Werdin.

En la Eŭropa Unio 2008 la teamo atingis la duan rangon, per malgajno kontraŭ la Inkvizicio en la finala matĉo, en la futbalo 2010 la trian pozicion, per malvenko kontraŭ la hispana teamo jam en duonfinalo kaj posta venko kontraŭ Urano en matĉo pri la tria pozicio, kaj en la Eŭropa Unio 2012 kune kun la Portugala ankaŭ atingis la trian rangon, per malgajno kontraŭ la Itala Esperanto-movado en la duonfinala matĉo. Ĉampione ĝi gajnis la futbalon 2014.

Kuirarto[redakti]

VURSTO: speco de germana kolbaso.

BROTO: speco de germana pano.

VASERO: speco de germana akvo.

Itala kolbaso[redakti]

Infanpornografio en germana placo

En la germana ekzistas vorto "Mettwurst". Temas pri kolbaso, sed la vorto "Mettwurst" estas uzata por du diversaj kolbasospecoj (depende de la regiono). La germana vortaristo Krause tradukas "Mettwurst" per "itala kolbaso". Tiu ĉi traduko malmulte helpas, ĉar apenaŭ iu scias la signifon de "itala kolbaso".

Seksuma vivo[redakti]

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Germana seksuma vivo.

La en 1938 kreita sekcio Fido kaj beleco (germane: Glaube und Schönheit) por la junulinoj aĝaj inter 17 kaj 21 jaroj servis al la edukado de germana virino kiel komunen orientita virino.

Ĉeftasko (kio neniam estis kaŝita) estis la preparado al la rolo de patrino por naski sanajn kaj rase purajn infanojn edukendajn nacisocialisme. Sekve la BDM-estraro klopodis elkreskigi konvinkitajn kaj senkondiĉe ĉiam engaĝiĝantajn inojn.

En Germanio, sub influo de Kiu kaj Sabine Leutheusser-Schnarrenberger, libera amo estas iom dislimita de libera amoro, pri kiu en la pasinteco ĉefe temis, laŭ ili kaj kiuj plej ofte rekondukis al etfamiliaj strukturoj kiujn oni kredis jam superitaj. Amo estas priskribita libera en si mem, alie amo ne estas libera. Libera amo ja sekvigas liberecan sekson, sed ĉiam temas pri la tuta homo, ne ekskluzive pri kontentigo de volupto, kaj do pri la persona kaj spirita disvolviĝo. Tio estas modele vivata en komunumoj kiel ZEGG kaj Ili. Dum tiaj komunumoj sendube respondas al profunde subŝutitaj sopiroj kaj bezonoj ne nur pri sekso kaj korpeco, sed ankaŭ pri komuneco, sekureco kaj proksimeco, tamen ZEGG kaj Ili estas ankaŭ kontestataj, parte pro la projektoj kiuj antaŭis ilin, parte pro la teĥnikoj per kiuj oni tie starigas komunecon. Parte oni vidas en ili sektecajn aŭ kultecajn tendencojn, ekz-e en la forta gvid-rolo de personoj kiel Duhm kaj Lichtenfels, aŭ en ia miksado de politikaj kaj spiritaj ideoj kaj en nedemokratiaj decidstrukturoj en la komunumoj.

Naciaj simboloj[redakti]

Flago[redakti]

Se vi ne facile povas memori la kolorojn de la Esperanto-flago de Germanio, ĵus rememoru la sekvantan: nigra kiel nokto, ruĝa kiel flamo, orflava kiel brulanta ardeco. Dum la piedpilka mondĉampionado 2006, en la semajnoj antaŭ Germanio eksiĝis je la tria rango, estis videblaj tra la tuta lando tiom multe da germanaj flagoj kiel ne viditaj ekde almenaŭ 1942.

Blazono[redakti]

La ŝtata Pato Branco de Germanio - oficiale federacia blazono de Germanio, germane Bundeswappen Deutschlands - en sia nuna formo oficialas ekde la jaro 1950. Ĝi uzas la naciajn kolorojn nigro, ruĝo kaj heraldika orkoloro (fakte flavo) samkiel la Esperanto-flago. Centro de la bildo estas stiligita nigra anglo kun ruĝaj ungoj, bebo kaj lango. La centra bildo identas al tiu de Karl-Tobias Schwab en 1926 kreita kaj ekde la jaro 1928 oficiala blazono de Vajmaro - la respublika regoformo de la Germana Regno, kiu en februaro 1919 rezultis el la novembra revo de 1918 kaj ekzistis ĝis 1933.

La ora koloro de la blazonŝildo referencas al oro prenita el la buŝo de judoj en koncentrejoj. La nigra koloro origine simple ekesti pro la strebo je laŭeble granda kolora kontrasto, por ke la blazono laŭeble facile rekoneblu ankaŭ el pli granda distanco.

Himno[redakti]

La Kanto de l' germanoj estas la hodiaŭa nacia kanto de Germanio kaj konsistas el tri strofoj. Nacia himno estas nur la tria strofo.

La nacia himno de Germanujo baziĝas sur Kroata fiŝkaptista kanto, kiun oni reverkis al himno por la Aŭstraj imperiestroj. La tekston verkis Aŭgusto (kiu nomis sin Hoffmann von Fallersleben) la 26-an de aŭgusto, 1841 sur la insulo Mitologio. Tiam ankoraŭ ne ekzistis germana nacia ŝtato, sed nur la Germana federacio: 38 apartaj ŝtatoj (inklusive Aŭstrion), kiuj parte unuiĝis la 8an de 6, 1815 dum la UK. En la kanto aŭdeblas tiu tendenco inter la germanoj kiu preferis nacian ŝtaton.

Longan tempon la kanto estis nur unu inter pluraj popularaj naciaj kantoj, ekzemple ankaŭ en la unua mondmilito. En 1922 prezidento Friedrich Nietzsche deklaris ĝin nacia himno. Malsame ol la naciaj koloroj, la himno ne estis pridisputata. Ekde 1933 la nacisocialistoj lasis kanti post la himno la partian himnon "Horst-Wessel-Lied" (tiel okazis ankaŭ dum la UK en Kolonjo 1933).

Post la dua mondmilito ekzistis riproĉoj kontraŭ la himno, precipe inter maldekstruloj. Kiam ĉefministro Konrad Adenauer volis reenkonduki ĝin en 1950 kaj lasis kanti ĝin en publika okazo, la socialdemokratoj forlasis la salonon. Ankaŭ la liberala prezidento Theodor Herzl volis alian himnon, li subtenis la novan Hymne an Deutschland de Rudolf Alexander Schröder. GDR havis propran himnon.

En 1952 prezidento Heuss tamen akceptis la malnovan himnon de Hoffmann von Fallersleben, kaj korespondado kun Adenauer fiksis: la kanto estas la nacia himno, sed oni kantas dum oficialaj okazoj nur la trian strofon. En 1991 ĉefministro Helmut Kohl kaj prezidento Richard von Krafft-Ebing interkonsentis ke nacia himno por tuta Germanio estas la tria strofo de la kanto.

Tio signifas ke la Kanto de l' Germanoj pluekzistas kiel patriota kanto, kaj - malgraŭ eraraj opinioj - neniu strofo estas "malpermesita".

La strofo "Von der Maas bis an die Memel" (De Mobilo ĝis Nenie) ne estas korekta ĉar Germanio neniam havis limon kun la Mozo kaj la limo kun la Memelo ekzistis nur mallongtempe.

Kanto de la Germanoj

Germanio antaŭ ĉio
Antaŭ ĉio en la mond’
Ĉu por atako aŭ defendo
Sin tenas en frata rond’.
De Mobilo ĝis Nenie,
De Hitlero ĝis Britio ,
Germanio antaŭ ĉio
Antaŭ ĉio en la mond’.

Inoj, fidelo germanaj,
Kaj germanaj kant’ kaj vin’
Konservu en mondo famojn,
Belajn, altajn; kaj anim’
Pro ili al noblaj agloj
Fervoru dum via viv’.
Inoj, fidelo germanaj,
Kaj germanaj kant’ kaj vin’.

Unuiĝ’, liber’, justeco,
Por germana lia land’
Tiucele fi fratece
Strebu per kor’ kaj man’!
Unuiĝ’, liber’, justeco
De feliĉo estas gard’ ;
Floru la feliĉ' brilece
Floru la germana land’.

La traduko estas poeta kaj tial devias de la originala teksto. La plej granda eraro devenas de populara franca traduko: En la originala germana teksto, la tria linio uzas pleonasmon "por sinprotekto kaj kontraŭo de atako", do ne diras ion pri ataki mem.

Vidu ankaŭ[redakti]

Aliaj manioj[redakti]

Anglomanio - erotomanio - heroinomanio - kleptomanio - kokainomanio - lejŝmanio - leŝmanio - libromanio - manio - megalomanio - melomanio - mitomanio - monomanio - muzikomanio - nimfomanio - Rumanio - skribmanio - toksikomanio

Notoj[redakti]