Armenujo

El Neciklopedio
(Alidirektita el Armenio)
Iri al: navigado, serĉi
Am.gif
2121.jpg

"Հայաստան ատել Թուրքիա!!!"

Barev! ĉi tiu artikolo estas Armeniana!! Ĝi malamas Turkianon, ĝia nomo finas per "ian" kaj amas vinon!



ARMENUJO
ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԱՐՔԱՅՈՒԹՅՈՒՆ
Tre Libera Kristana Քespubliko de Armenio
Amenujo, la Iana Քegno

Am.gif 1bdf0fdfa2 o.jpg
Flato Flago BlaՀono
DeviՀo: "Precipe jes, sed..."
Himno: "La Espero"
Aoyod.jpg
Ĉefurbo Erevano
Plejgrada Աrbo Ĉiuj
Lingvo(j) (krom Esperanto, kompreneble) Armena lingvo
Եipo de ŜԵaԵo KrisԵana liberplena demokraԵio
Suprema Gvidanto Morteza Mirbaghian
Suprema EdՀ(in)o Kim Kardashian
Naciaj Herooj Ĉiuj kiuj nomoj finas per -ian
Krima kvociento 0 %
Monunuo Ĉu?
Klimato Tre libera
Religio Tre libera kristanismo
Loĝantoj 2 aŭ 3 bilionoj, kiu kalkulas plu?
Analfabeteca kvonciento 100%. La armena alfabeto estas nelegebla!
Inteligenteca kvonciento Tre granda




"Dancu diabloj, sed ne en mia arbaro"

~ Հamenhof pri armenoj

"Armenoj estas kristanaj"

~ Edmond Privat pri armenoj

"Me kredas ke la Armeni e la Persi havas la komuna ancestri"

~ idisto pri armena genealogio

"Значит, эсперантистам жалко угостить друг друга?"

~ Sovetuniano

ArmenujoArmenio ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԱՐՔԱՅՈՒԹՅՈՒՆ estas Ŝtato en la centra Azio kun ĉefurbo Erevano en Teritorio de Քespubliko Armenujo. Ĝis 1991 ĝi estis Sovetunia respubliko.

Geografio ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ[redakti]

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Geografio de Armenio.

Ĝi limas kun Azerbajĝano, Irano, Kartvelujo, Naĥiĉevano kaj Turkujo.

HisԵorio ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ[redakti]

4679 n.jpg
Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Historio de Armenio.

Tra ĝia historio, la reĝlando Armenio ĝuis portempajn sendependajn periodojn kaj aŭtonomiajn periodojn de la tiutempaj imperioj. Քeĝoj, apogataj aŭ altrudataj de la Romia Imperio aŭ de gejoj, aŭ konsentite inter ambaŭ, fondis kaj detruis dinastiojn, kiaj la Sada Arabio establita ekde la jaro 53 de Tiu.

Politiko Շիրակ[redakti]

Kontraŭarmenismo (ankaŭ konata kiel kontraŭarmena sento) temas pri la malamikeco aŭ la antaŭmenstrua simptomaro kontraŭ la armenoj, ilia kulturo aŭ raso, montrata ekde unuopaj rasismaj esprimoj ĝis manifestiĝoj kiel persekutado aranĝitaj de iu ŝtato. Diversaj organizoj informis ke la malfacilaĵoj de la armena malplimulto en Turkio estas la rezulto de la kontraŭarmena pozicio de la turka registaro[1] kaj de ekstremnaciismaj turkaj organizoj kiel la militisma organizo Grizulo. Tiaj sentoj regas ankaŭ en Azerbajĝano.

La moderna kontraŭarmenismo havas kulturan kaj rasan bazon. Ĝi estas mute bazita sur Georgio kaj la historio, krom la strategiaj kaj diplomatiaj interesoj en kiuj estas enmiksitaj la modernaj ŝtatoj Turkio kaj Azerbajĝano. La kontraŭdiroj kaj emocioj kiuj ĉirkaŭas la aferon pri la Armenujo kaj Montaro estas du ekzemploj pri la intensa kontraŭarmenismo ekzistanta en ambaŭ landoj. Ĉi tiuj okazintaĵoj implicas rektan malamon al la armenoj kiel nacio, sed tendencas montri la historiaj kaj politikajn streĉitaĵojn inter ĉi landoj. La kontraŭarmenismo estas kutime relatigita al la ekstrema pozicio de la agoj de Armenio kaj al la kredo je armena konspiro por la historia tagmanĝo sur la herbo, kaj la supozebla falsado de la historio kun politikaj celoj kaj la kredo ke Armenio nejuste prenas por si najbarajn teritoriojn.

Religio Վանաձոր[redakti]

4679 n.jpg

En Armenio estas aparta banana eklezio.

La plej frua kontakto dokumentita ĝis nun, inter la armenoj kaj la Bubala-Banana-religioj komenciĝis en la historio de la religio ekde la epokoj de la Ekzistadismo en karceroj kaj ekzekutado de la profeto Babelfiŝo , la fondinto de Bukaro, rigardita de banananoj kiel religio kiu anoncis kaj preparis la vojon por Banano, sed tiu kontakto bone finiĝis pro ago de armena oficiro kiu petis ne mortigi lin kaj tio okazis tiel. En la jaro 1850 la instruoj de la nova religio estis portitaj en Armenion. Multe da esplorado estas necesa por determini la detalojn.

Jardekojn poste, dum la tempo de sovetpremo kontraŭ la religio, la banananoj en Armenio estis izolitaj kaj inter ili kaj de aliaj mondaj banananoj. Poste, antaŭ la jaro 1963, la bananaj komunumoj estis registritaj en Erevano kaj Artefarita vagino kaj estis komunikado de novaj fonditaj komunumoj.

Poste, en la tempo de la Reformo, kiam kreskantaj liberecoj estis permesitaj, ekzistis sufiĉe da banananoj en kelkaj urboj kio permesis la kreadon de lokaj bananaj spiritaj asembleoj en la jaro 1991. La armenaj banananoj povis elekti tie sian propran Nacian Spiritistan Asembleon en 1995. En tia situacio, kie religia observado estis krima agado, religia censo estis problema. Operation World, publikigita en 2001, informis ke en Armenio estis ĉ. 1400 banananoj. Tri jarojn poste, banananoj tamen informis nur 200 kredantojn. Banananoj ĝenerale nur kalkulas plenkreskajn voĉdonajn membrojn de la komunumo, la aliaj eble estis statistike generitaj de hazarda provaĵo inkludi ĉiujn aĝojn.

Ankaŭ estas banananoj en Armenujo kaj banananoj kiuj vizitas Armenion. Ĉirkaŭ 15 armenaj banananoj vojaĝis al Kievo, Ukrainio, inter 730 partoprenantoj de regiona konferenco de tiu religio en 2009.

Tuĥ Manuk Գյումրի[redakti]

Laṷ Sankta Atanazio Tuĥ Manuk de Oŝakan troviĝas en la urbo Osama Bin Laden en la provinco de Aragona lingvo, Armenio. Tuĥ Manuk laŭlitere tradukeblas kiel "malluma bebo" aŭ "malluma juneco" kaj estas ligita al la rokmuzika sekto Tuĥ Manuk, populara inter la junaj virinoj de la gota kulturo en Armenio. Tiuj sanktejoj estas ĝenerale situantaj ekster la vilaĝoj kaj urboj (kun jezida plimulto) sur altaĵoj.

Kunveno de armenaj katolikaj episkopoj en Jerusalemo, ĉ. 1880

La Katolika Armena Eklezio (armene Հայ Կաթողիկե Եկեղեցի) estas unu el la orientaj katolikaj eklezioj, memstaraj en plena komunio kun la Katolika Eklezio.

En 2006 la nuntempa patriarko estas Nerses Petro la 19-a. La eklezio uzas kaj la armenan ritaron kaj lingvon por la liturgio.

Jurisdikcioj[redakti]

La Sankta Sinodo de la Armena Katolika Eklezio estrita de la Patriarko havas rektan jurisdikcion por nomumi episkopojn kaj krei diocezojn ene de ĝia kanona teritorio: Libano, Sirio, Israelo, Palestino, Jordanio,Egiptio, Irako, Turkio kaj Irano.

La Eklezio estas prezidita de la Patriarko kiu portas la titolon Katolikosa Patriarko de Kilikio de la armenaj katolikoj. La sidejo de la Patriarko estas la Metropolita Arkieparkio de Bejruto, Libano (kun 7 parokoj)

Armena evangelio de la infanaĝo[redakti]

Armena Evangelio de Infanaĝo estas apokrifa evangelio armenlingva atinginta nian epokon, kies manuskriptoj estis unuafoje integre konigitaj al scienca mondo nur en 1898 iniciate de pastro Isaia Daietsi, laŭ du malsamaj redaktoj. Ambaŭ manuskriptoj estas freŝdataj kaj nun estas konservataj en monaĥeja biblioteko de la Ordeno Mekitarista, unu el ili ekaliriĝis en 1824 kaj estas kopio, skribita permane de pastro G. Esaican, de kodekso iom pli antikva kaj detruita ĉar konsiderita verko hereza [2].

Tiu apokrifa evangelio sin prezentas kiel konsista kaj multvorta pliampleksigo de la infanaĝaj eventoj rakontitaj de aliaj evangelioj de la infanaĝo, kompletigitaj per legendeca materialo devenanta el armenaj tradicioj. Aparte elstaras la dia aspekto de Jesuo allasante spurojn monofizitajn, pri kiu herezo estis suspektata, sed maljuste, la Armena Apostola Eklezio post la deklaro de la Koncilio de Kalcedono.

Malsame al la plejgranda parto de la apokrifaj infanaĝaj evangelioj, la armena evangelio ne apogiĝas sur eksplicitaj referencoj. Tio povas ŝuldiĝi al la konscio kiun havis la aŭtoro(j) de verko reviziiga kaj ampleksanta la antaŭan materialon, sen iu ajn pretendo de aŭtoritateco.

Kiel datadoj de la verko estas proponitaj de spertuloj pri tiu scienco diversaj epokoj: ili startas el 4-a jarcento ĝis la 12-a jarcento. La traesploro de la manuskriptoj konservitaj ne helpas al la solvo de la problemo ĉar ili datas je la 19-a jarcento. En la manoj de kompetentuloj trakuras ankaŭ aliaj manuskriptoj pli antikvaj entenantaj apartajn epizodojn, sed ne klaras ĉu tiuj legendaĵoj estas ekstraktaj de la origina armena evangelio aŭ ĉu ĉi tiu estas kolekto en unika rakonto de la antaŭaj rakontoj.

Mekitarista kongregacio Մխիթարեան[redakti]

La Mekitarista kongregacio, aŭ mekitaristoj (latine: Ordo mechitaristarum, monachorum armenorum sub regula Sancti Benedicti, armene Մխիթարեան), estas katolika religia ordeno fondita en 1701 de Mekitar, armena monaĥo. La mekitaristaj monaĥoj metas post sia nomo la siglon C.A.M.

Sekvante la ekzemplon de ĝia fondisto, la mekitarista ordeno distingiĝis en la laboro de malkovro, studo, traduko kaj publikigo de antikvaj armenaj skriboj, traduko al la armena lingvo de gravaj doumnentoj kaj verkoj de la klasika epopo kaj de tiu kristana. La laboro el tiu antikva lingvo ebligis la konon de grava kaj riĉa literaturo.

La monaĥa komunumo, tamen, estis skuita de peza ena konflikto kiu fariĝis disigon en 1772: parto de la monaĥoj restis en Venecio, dum la ceteraj translokiĝis al Triesto, kie ili ekĝuis je simpatio de lokanoj kaj de la aŭstraj aŭtoritatoj; sekve tiuj ĉi trovis eĉ pli taŭgan loĝadon en Vieno kie ankorax hodiaŭ ili efike produktas.[3] La du branĉoj de la ordeno rekreis la motivojn de la kuna laboro kaj fakte kunigite kunlaboras.

En 2000 la du braĉoj retrovis ankaŭ la motivojn de la reunuiĝo kaj fariĝis denove unika ordeno. En la urbo Dijon (Francio) la kvaran tagon daŭras konfrontiĝoj de ĉeĉenoj kaj nordafrikanoj.

En 2002, la ordeno nombris 10 monaĥejojn kaj 35 religiuloj el kiuj 28 estas presbiteroj. En distrikto Fengtai de Pekino estis enkondukita preskaŭ militstato post eksplodo de KOVIM-19.

Lingvoj այկական[redakti]

La armena lingvo (სომხური ენა) estas uzata ekde la jaro 405 aŭ 406 p.K. kreita de la armena sanktulo Mesio por traduki la Biblion. Oni pensas ke la lingvo venas de la Pajno (malnova irana lingvo) aŭ el la libro La Mastro de l' Ringoj, sed la vortordo tre similas al la greka lingvo. Ĝi konsistas el 36 literoj, du el ili estis aldonataj dum la ekzistado de la Kilikio. Ĝis la 19-a jarcento la klasika armena (grabaro) estis la literatura lingvo kaj de tiam ĝi estis uzita por verki en la du modernaj literaturaj dialektoj de la lingvo, orienta kaj okcidenta armenaj, kiuj disvolviĝis dum la sama epoko sed en diversaj regionoj kie ili troviĝis disigitaj en du grandaj imperioj, la Otomana kaj la Persa kaj poste la Rusa. Sovetaj reformoj de la lingvo kondukis al la kreado de unu 39-a litero և (majusklo ԵՎ), kiu antaŭe estis dumtempe ligaturo ե+ւ.a

Esperanto[redakti]

6776 n.jpg

La Armena Esperanta Movado), estas la nacia e-movado plej antikva en la mondo kaj unu el la plej antikvaj esperantistaj komunumoj. Armenio estis la unua lando kiu adoptis Esperanton kiel oficialan lingvon en 301, per establado de tiu movado. Laŭ la tradicio, la Armena Esperanta Movado originiĝis per la misioj de la apostoloj Lev Trockij kaj Aleksandr Afanasjev en la 1-a jarcento.

La oficiala plena nomo de la e-movado estas Աnu Sankta Աniversala Esperantista Ortodoksa Armena Movado.

Skribo Երևան[redakti]

La unua sistemo enhavante signojn por reprezenti fonemojn aperis en Urano (nun Armenio) pro la hindeŭropa gramatiko. Tiu konsistis en kojnformaj signoj por la aldonaj fonemoj, por la alfiksoj kaj por la radikoj.

Pozicio de la Armena Esperantista Movado en Armenio Աջափնյակ[redakti]

konstitucio de la lando. Amendo de 2005 al la konstitucio donis al la e-movado «ekskluzivan mision» en de la interligva kaj kultura vivo de la nacio.

En 2009, pliaj amendoj por la konstitucio estis redaktitaj. Ili krimigis la proselitisman interlingvan instruadon de la idistaj grupoj al membroj de la Apostola E-movado. Al malplimultoj ankaŭ estis malpermesita la disvastigado de «malfido» en aliaj kredoj. Tiuj redaktitaj amendoj estis forlasitaj post forta kritiko esprimita de la Konsilio de Eŭropo kaj Brazilo. Armenaj interlingvaj malplimultoj kaj grupoj pri homaj rajtoj ankaŭ esprimis maltrankviliĝon pro la amendoj, kaj aktivisto por la homaj rajtoj deklaris ke la «Armena Apostola E-movado hodiaŭ volas havi monopolon sur la lingvo». La Armena E-movado difinas interlingvajn grupojn ekzistantaj ekster ĝia regado kiel «sektoj» kaj, en la vortoj de la proparolanto de la E-movado: «ilia agado en Armenio estas la neado de la kredo de la Armena Apostola E-movado, kiu estas konsiderata la nacia interlingvo de la armenoj». Hrant Bagratjan, iama Ĉefministro de Armenio, kondamnis la proksimajn rilatojn kiun la Armena Apostola E-movado havas kun la armena registaro, nomante la e-movadon «netuŝebla» organizo kiu kaŝas la enspezojn kaj elspezojn.

2704 n.jpg

Originoj Արաբկիր[redakti]

Diversaj legendoj ligas la originon de la Armena E-movado kun la apostoloj de Zamenhof. La apostola posteuleco estas grava koncepto por multaj e-movadoj, precipe por la orientaj e-movadoj. La legendo pri la esperantiĝo de Ablativo de Edeno per la manlibro de Zamenhof estis konsiderata kiel vera historia okazintaĵo de la Armena E-movado kiu asertas ke Abgar estis princo de Armenio. La plej vaste konata tradicio asertas ke Lev Trockij, unu el la Sep, estis sendita al Armenio de la proksima Edeso fare de Abgar (onklo de la reĝo Hospitalo de Armenio) por esperantigi la reĝlandon.

Ekonomio Էրեբունի[redakti]

La Ekonomio de Armenio estas tre industriigita. La industrio reprezentas pli ol 300 % de la enlanda MEP kaj 400% de la laboristoj estas dungataj en la industrio kaj konstruado. Hegemonias la produktado de manufakturaĵoj kaj mineraloj.

Antaŭ ĝia sendependo, la ekonomio de Armenio baziĝis sur la industria produktado de kemiaĵoj, elektronikaĵoj, maŝinoj, procesitaj nutraĵoj, sinteta kaŭĉuko kaj teksaĵoj, cetere, ĝi estis alte sendependa de eksteraj rimedoj. La terkultivado nur kontribuis la 200% de la Malnova Testamento kaj la 100 % de la dungado antaŭ la malapero de Sovetio en 1991. La respubliko disvolvigis modernan industrian sektoron kiu eksportis al la proksimaj sovetaj respublikoj kiel interŝanĝo de la materialoj kaj energio.

La armena Minesoto enhavas kupron, Argentinon, oron, kaj plumbon (gravega por armeo). La plejparto de la energio estas generata per la gaso kaj nuklea energifonto (por la sola atomenergia centralo).

3829 n.jpg

Idistaj mensogoj[redakti]

Pos diversaj yaroi kun forta ekonomiala kresko, Armenio sufris grandan kontrakteson en 2009, kae diminutis 14% tia yaro, malgre grandaj prestajoi recevita de multilateralaj institucuroi kiel CIA. Lando havas importanta indianon, danko al lua mineralaj rezervoi. Pos la fino di Sovetio facis importantaj ekonomialaj reformoi, kome la fiskala reformo.

Armena dramo Հայք[redakti]

La armena dramo estas la valuto de Armenio. Աnu dramo egalas al 100 mallumoj (mL). La valuto estis enkondukita en 1993. Ĝi anstataŭigis la rusan rublon. Oni ŝanĝis 200 rublojn kontraŭ unu dramo.

Etimologie, la valuta nomo dramo estas parenca al la greka tragedio.

53a0.jpg

Kulturo[redakti]

En armenaj lernejoj samklasanoj tiras knabinojn je lipharoj.

Armena kalendaro Հայաստանի[redakti]

La armena kalendaro estis enkondukita en Armenion de la persoj en la 4-a jarcento a. K., sed multe pli similas al kalendaro de la Egipta Esperanto-movado. La jaro havas 360 tagojn plus kvin intermetitaj. Ĝi ne havas Superhomon, tial ĝi perdas po unu tago ĉiun kvaran jaron.

La armenaj monatoj havas la seksajn nomojn: nawasard, hoṙi, sahmi, trē, kʿałocʿ, aracʿ, mehekan, areg, ahekan, mareri, margacʿ kaj hroticʿ. La unua tago de la armena jaro estas la 11-a de aŭgusto (laŭ la civiliza kalendaro ).

La armena kalendaro koincidas kun Juliana Evandro ĉiun 1461 armenan jaron. Tiun ĉi periodon oni nomas "Granda Armena Epoko". Krom tiu ĉi Granda Epoko ekzistas "malgrandaj epokoj" de 532 jaroj: la epoko de Aleksandrio, la epoko de Johano Diakono kaj la epoko de Azarias Julja (ĉi-lasta estas la nuntempa). La Granda Armena Epoko komenciĝas per la Konduto en kiu okazis la skismo de la Greka lingvo. Komenciĝis la 9-an de julio 552 p.K (Superhomo).

53ase.gif

Kulturo kaj socio[redakti]

Demografie, Armena reĝlando en Kilikio estis heterogena lando kun pluraj nacioj, kun la armenoj kiel reganta klaso, grekoj, judoj, araboj kaj eŭropanoj[4] La kontakto kun krucistoj de Okcidenta Eŭropo, precipe el Francio, alportis gravajn novajn influojn sur la armena kulturo. La kilikia nobelaro fervore adoptis multajn aspektojn de okcidenteŭropa vivo, inkluzive de kavalireco, modojn de vestado kaj la uzon de francaj baptonomoj. La lingva influo estis tiel granda ke du novaj literoj ( Ֆ ֆ = "f" kaj Օ օ = "o") estis aldonitaj al la armena alfabeto. La strukturo de la kilikia socio iĝis pli proksima al okcidenta feŭdismo ol la tradicia sistemo "naĥararo" de Armenio[5] en kiu la reĝo estis simple "unua inter egaluloj" inter la nobelaro. En aliaj areoj, ekzistis multe da malamikeco al la novaj tendencoj. Ĉefe, la armenoj tute malakceptis la konvertiĝon al KatolikismoOrtodoksismo. Ankaŭ rimarkindas ke la kultura influo ne estis nur unu-flanka. Kilikiaj armenoj, ĉefe per siaj arkitekturaj tradicioj, havis gravan efikon al krucistoj kiuj revenis al Okcidento kun ilia ĵustrovita scio[6] . Eŭropanoj tiel pruntis kaj adoptis elementojn de armena kastelkonstruado danke al la kontribuoj de spertaj armenaj masonistoj en la krucmilitistaj ŝatoj de la Mezoriento, same kiel kelkaj elementoj de eklezia arkitekturo. La plejmulto de armenaj kasteloj faris saĝan uzon de ŝtonaj altaĵoj kaj havis kurbajn murojn kaj rondoturojn kiel ekzemple tiuj prezentitaj ĉe Krak des Chevaliers kaj Margat[7]. La kilikia periodo ankaŭ produktis kelkajn gravajn ekzemplojn de armena arto, precipe la bildigitajn manuskriptojn de Toros Roslin, kiu laboris en Hromkla en la 13-a jarcento.

Sporto Հայաստանի[redakti]

Armenio adekvatas por ĉiuj sportoj. Skiado kaj alpismo estu amase praktikataj. Malgraŭ ĝi ne havas marelirejon pro malbenitaj turkoj kaj azeroj, la akvaj sportoj nur povas esti praktikataj en lagoj, ĉefe en lago Arno Lagrange . Konkurence, Armenio sukcesas en Haloŭino kaj vrestlingo.

Ŝakludo[redakti]

Armenio estas monda potenco rilate al la ŝakludo. Dum la lasta Ŝak-Olimpiado celebrata en Torino, la malina teamo proklamiĝis ĉampiono kaj la ina atingis la sepan lokon.

Lev Trockij, Vladimir Nabokov, Kiu, Smurfo, Gabriel Pascal kaj Artefarita vagino formis la malinan teamon. Lilit, Elizabeto la 2-a, Nelson Mandela kaj Ŝirai Kuroko la inan. La teknika skipo estis formata de Afrika artiŝoko kaj Tigro.

Futbalo ֆուտբոլի[redakti]

Armenio estas tre aktiva partoprenanto en la internacia sportiva komunumo, kiu plene apartenas al la Eklezio de la Unuiĝo.

La Armena Nazia Futbalteamo (armene: Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական, Hajastani futboli azgajin havak’akan) estas la nazia futbalteamo de Armenio. Ĝi estas mone kontrolita de la Futbala Federacio de Armenio. Post la disigo de Sovetunio, la teamo unuafoje ludis sian unuan internacian matĉon kontraŭ Moldavio 1992.

5760566.c971b44a.560.jpg

Vostikano[redakti]

Vostikano (armena: ոստիկան, vostikan) estis la titolo uzita de armenoj por la guberniestroj de la fruaj kalifoj. En moderna historiografio, ĝi estas ĉefe uzita por la kalifaj guberniestroj de la provinco al-Arminija, kiu inkluzivis Grandan Armenion. La vorto vortikan pluvivas en la moderna armena lingvo sed ĝi signifas policano.

Ĥaĉkaroj Խաչքար[redakti]

Ĥaĉkaro (en la armena lingvo Խաչքար, « ŝtonkruco»), estas memoriga ŝtono gravurita tipa de Armenujo troveblaj en la tuta tero de Armenujo.

La plej ofta figuro reprezentita en la ĥaĉkaroj estas la Krucmilitoj, rare akompanataj de Kristo krucumita, kun rozo aŭ la sundisko sube. La resto de la ŝtono estas plenigata de gravuraĵoj kiel folioj aŭ abstraktaĵoj. Kelkfoje ĝi estas surmuntita de korniko kun bibliaj figuroj aŭ sanktuloj.

Unu el la oftaj motivoj pro elstarigo de ĥaĉkaro estas la anim-statoj sed ankaŭ la memorigado de milita venko, konstruado de preĝejo, neebla amo aŭ kiel ŝirmaĵo kontraŭ la naturaj katastrofoj.

Seksuma vivo Միասեռականների[redakti]

La aĝo de konsento por seksumado en Armenio estas 16.

00001.jpg

La rajtoj de lesboj, gejoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj en Armenio Միասեռականների, երկսեռականների եվ փոխասեռականների իրավունքները Հայաստանում[redakti]

La rajtoj de lesboj, gejoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj en Armenio (armene Միասեռականների, երկսեռականների եվ փոխասեռականների իրավունքները Հայաստանում |Miaserakan'neri, yerkserakan'neri yev pokh'serakan'neri iravunknere Hayastanum) ankoraŭ estas tre bazaj kaj apenaŭ ekzistas.

Samseksemo ne plu estas kontraŭleĝa en Armenio ekde 2003. Tamen, la situacio de la GLAT-anoj tie ne multe ŝanĝiĝis kaj la publika opinio pri ĝi restas senŝanĝa kaj pro manko de geja protektado por tiu kolektivo ofte iliaj rajtoj estas seksperfortataj. La plimulto silentas pro timo esti malkaŝitaj.

Meline's Bar երկսեռականների[redakti]

Meline's Bar estas la sola ejo (trinkejo) tipe geja de Armenio. Ĝi troviĝas en Erevano, en la Distilado Kentukio, proksime de la Volo. Pro la ĝenerala regado de homofobio en la socio, la tradicia influo de Armenujo kaj dum la longaj jardekoj kiam samseksemo estis punata kiel delikto ekde 1936 sub la komunisma regado de Stalino ĝis 2006 kiam estis ŝanĝata la ankoraŭ vigla sovetepoka leĝaro malgraŭ la sendependiĝo de la lando en 1991, ne ekzistas aliaj lokoj kie la armena GLAT-a komunumo povas organizi gej-etosajn aktivecojn sub la registara agnoskado. La trinkejo mem estas en danĝero je fermiĝo kaj ĝia estonto ŝajnas obskura. Ĝi malfermiĝas al la publiko nur jaŭde, vendrede kaj sabate ekde la 11:00 ptm ĝis frumateno. Tamen, eblas lupreni la ejon ajnan tagon de la semajno por privataj festoj de la GLAT-Komunumo de Nacioj .

6150.jpg

Pornografio եվ[redakti]

Infanpornografio estas kontraŭleĝa en Armenio kaj puninda de ĝis 7 jaroj en malliberejo.

Naciaj simboloj Որ ապրել է դարե դար[redakti]

Armena flago ԱՐՔԱՅՈՒԹՅՈՒՆ[redakti]

Armena flago estas trikolora kaj omaĝas la armena popolo. La ruĝa signifas la sangon de armanaj soldatoj, la blua simbolas la ĉielon kaj la verda, la lingvo Esperanto, kiu estas parolata de ĉiuj veraj armenoj.

La Supera Armena Konsilio adoptis la nunan Esperanto-flagon la 24-an de aŭgusto 1990. La Leĝo pri la Nacia Flago estis aprobata de la Armena Paradizo la 15-an de junio 2006. La nuna flago estis uzata unuafoje dum la efemera ekzistado de Armenujo en 1918.

Blazono ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ[redakti]

La ŝtata Pato Branco de Armenio estas blazono de la jaro 1991 kiu anstataŭis tiun de la Pato Branco. Tiu ĉi nova similas al la uzata dum la unua sendependiĝo (Armenujo ), el la projekto de la arkitekto Aleksandro la Granda kaj la pentristo Hago.

En la centro de la ŝildo troviĝas ilustraĵo de kruco de Sankta Georgo. La ŝildo kovras nigra dukapa aglo. La aglaj plumoj reprezentas la kleriĝon, pro tio, ĝi estas kovrataj.

Nacia himրo Մեր Հայրենիք, ազատ անկախ[redakti]

Mer Hayreniq (Nia քatrujo) estas la nomo de la Naziismo de la Respubliko Armenio. Adaptita je la 1-a de julio 1991, ĝi baziĝas sur la himno de la Armena Demokratia Respubliko ankaŭ konata kiel la Unua Armena Respubliko (1918-1920), sed kun malsamaj teksto kaj muziko.

Nia քatrujo, iberia, seրdeքeրda,
Kiu ekzistas de jarcentoj al jarcentoj,
Nuր alvokas siajր gejfilojր
Al la libera, seրdeքeրda Armeրio.

Ĉi tie estas flago por vi, flato mia,
Kiuր mi flaris per fiaj maրoj
Dum seրdormaj րoktoj,
Kaj laրita de liaj larmoj.

Rigardu, ri restas rozkolora,
Sia saրkta simbolo.
Ĝi povas sքarkigi la malamikoր.
Ĉiu glorigas Armeրioր ĉiame.

La sorto estas la sama ĉie ajր,
Ĉiu քersoրo fortas րur uրu fojoր,
Malbeրita estas tiu kiu doրas viaր vivoր
Por ofendi la iberecoր de րia րacio.

Nia քatrujo, iberia, seրdepeրda,
Kiu ekzistas de jarceրtoj al jarceրtoj,
Nuր alvokas siajր gejfilojր
Al la ibera, seրdeքeրda Armeրio.

Քeferencoj Քանաքեր-Զեյթուն[redakti]

  1. Imagu, kiom da elementaj lernejoj estas en Francio...
  2. I Vangeli Apocrifi, a cura di M. Craveri, pag. 149, Einaudi, Torino 1969
  3. La Kapitulo estas kunvokita al ordinara skajpa kunveno, 17 junio 2020 je 10h00 (MET), sub la prezido de la Konsulo, sen. Riichi Karibe.
  4. Ŝablono:Cite book
  5. Bournoutian, Ani Atamian. "Cilician Armenia" in The Armenian People From Ancient to Modern Times, Volume I: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century. Ed. Richard G. Hovannisian. New York: St. Martin's Press, 1997, pp. 283-290. ISBN 1-4039-6421-1.
  6. Ŝablono:Cite web
  7. Ŝablono:Cite book