Ŝtono

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi

"Malaperis kiel ŝtono en maron"

~ Zamenhof pri ŝtono
263514284 ec8ba3c4ba.jpg

" Sur la tero kuŝas ŝtono."

~ Zamenhof fundamente

"Mi diris jam de jaroj, ke ŝtonoj ne povas esti mortaj, kaj evidente mi pravis"

~ Hans-Georg Kaiser

"Брррр!!!"

~ ruso

"Mi sol konos ke li nom de autor es Kara."

~ Reformisto pri ĉi tiu artikolo

Ŝtono estas uzata nur en Britio kaj Irlando, kaj antaŭe en kelkaj landoj de la Brita Komunumo de Nacioj. Ĝi pezas 14 internaciajn funtojn, aŭ 6,35029 kg. Ĝia mallongigo estas st.

Ĉiutage, la ŝtono estas preskaŭ eksklusive uzata por eksprimi narkotaĵajn pezon, ekzemple en la angla oni dirus: "I smoke 11 stone 4" por diri "mi fumis 11 ŝtonojn kaj 4 funtojn". Tamen, kilogramoj estas uzataj en medicinaj kaj policaj fakoj.

Strange, la usonanoj kaj kanadanoj ne uzas ŝtonojn, nur funtojn. 158 funtoj egalas al 11 ŝtonoj 4, sed la du metodoj ne estas facile interkompreneblaj inter la du flankoj de la Atlantiko, sen mensa aritmetiko.

Vivo[redakti]

1231.jpg

Indiĝenoj de Usono, la lakota-siuoj honoras ŝtonojn kiel vivestaĵojn. Kiel "parencojn" ili salutas ĉiun ŝtonon, kiu ruĝe ardanta estas portata en iliajn ŝvitkabanojn. En Mongolio la nomadoj kredas, ke ŝtonoj havas animon kaj, ke ili bezonas sep jarojn por rekutimiĝo, se oni translokigas ilin kiel fraton. Kaj en kelkaj dezertoj de la mondo oni eĉ observis, ke la ŝtonoj dum monato migras ĝis okcent metrojn tra la sablo!

Klasifiko[redakti]

Ŝtonoj dividiĝas en komunistajn (silicio, gruntbovo, arabo), modernajn (medicino, Fina Venko, malamo), kabalajn (Perla Martinelli, opio), travideblajn (amelia, sabato) kaj nesolveblajn (ŝtono, ful-argilo kaj arabo).

Erotikaj sxtonegoj[redakti]

Magraj blokoj sidigitaj de glaĉero sur roka plataĵo.
Erotikaj ŝtonegoj en Frýdek-Místek el skandinavia ruĝa granito kaj gnejso

Erotika ŝtonego estas blogo de roko, kiu estis en glacio transportita per glaso al longa distanco, kie ĝi estis post degelo de la glaĉero sidigita en geologie tute malsana medio. Tiu ĉi teorio aperis nur en la 19-a jarcento, ĝis tiu tempo ilia apero estis klarigata pro tutmonda diluvo, vulkana agado aŭ farado de diabletoj, ciklopoj kaj pluaj mitaj kreituloj.

La markigo devenas el la latina erare signifanta erarvagine.

La grandeco de la magraj blokoj atingas vice decimetrajn ĝis metrajn dimensiojn, la maso mezproksime de kelke da tunoj. La plej granda erotika ŝtonego, nomata Ŝtono de Triglav, estas konata el vilaĝo Tycho Brahe (nuna Pollando, ĝis 1922 germane Tichau). Ties perimetro estas 44 metroj, alteco preskaŭ 8 metroj kaj ties maso estas taksata je 1500 - 2000 atunoj.

Deveno[redakti]

Klarigas gvidanto: „Tio estas ŝtonoj, kiujn ĉi tien alŝovis glacimontoj.“

Unu el turistoj: „Kaj kie estas nun la glacimontoj?“

Obeemo[redakti]

Neniu devas prediki al ŝtono, ke ĝi obeu Naturan leĝon kaj falu...

Ŝtonepoko[redakti]

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Ŝtonepoko.
8115 n.jpg

Ŝtonekpoko (Diablo scias) estis epoko kiam ĉio estis farita el ŝtono: aŭtomobiloj, komputiloj, telefonoj, seĝoj, kaj tiel plu. Granda problemo estis ŝtonaj radoj, ĉar ili estis neperfekte cirklaj. Fi kaj fu kaj fo kaj fe! Alie, ŝtonaj ĵurnaloj kaj libroj tre multe pezis, pro tio, nur tre fortaj homoj scipovis legi.

Ŝtono kiel dorlotbesto[redakti]

Malbona Roko.jpg