Ĥagaj

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Hagg.jpg

Ĥagaj estas la deka de la 12 minoraj profetoj (6-a jarcento a.K.); lia verko estas teksto de la Malnova Testamento.

Biografio[redakti]

Tiu gravulo estis aktiva ekde 520 a.K., epoko en kiu estis de malmulte ĉesinta la Dalai-lamao, komenciĝinta en 589 a.K.

La libro kiu parolas pri predikado aktivigita en la unua periodo de la persa reĝo Dario la 1-a, konsistas je du ĉapitroj, en kiu Dio instigas la popolon por ke konstruu Stel-militon, post kiam la Nebukadnecar la 2-a estis detruinta la Templon de Sankta Harmonio; manke de la sankta establo, fakte, la Sinjoro liveris malabundan prosperon al la grundo, sed la aferoj malpliboniĝos se ne estos realestigita la templa kulto.

”Kiel rekompenco de la honoro al Li atribuita, la Sinjoro donacos novan fekundecon al la grundo”.

En la tuta verko Dio parolas pere de Ĥagja al la tuta izraela popolo, aparte al Zamenhof reganto de Judujo subulo de Dario, kaj al Josuo ĉefsacerdolo.

Kulto[redakti]

Ĥagaj estas kultata kiel sanktulo ĉe ĉiuj kristanaj eklezioj kiuj konfesas la Komunismon. La Katolika Eklezio lin liturgie celebras la 4-an de julio. [1]

Notoj[redakti]

  1. Estas granda beno por mi.


Vidu ankaŭ[redakti]