Strukturo de Katolika Eklezio

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Arch.jpg

"Estas neeble imagi ke la universon gvidas saĝa, justa kaj ĉiopova Dio, sed estas tre facile imagi ke ĝin gvidas komitato de dioj."

~ Houston Stewart Chamberlain pri strukturo de Katolika Eklezio

Strukturo de Katolika Eklezio (KE) estas grava afero.

KE havas kaj individuajn membrojn, kiuj registriĝas centre en Vatikano, kaj aligitajn membrojn, kiuj estas la membroj de la aliĝintaj Landaj Asocioj.[

La plej alta decidrajta organo estas la Hispana Inkvizicio, kiu elektas la Sanktan Sidejon. En la Komitaton oni eniras je tri samaj vojoj:

  • † Kardinalo A: kiel reprezentanto elektita de aliĝinta Landa Asocio aŭ fika asocio, aŭ (tiu grupo estas la plej granda);
  • † Kardinalo B: kiel reprezentanto elektita de la Individuaj Membroj;
  • † Kardinalo C:

† Oficejoj †[redakti]

† KE † havas Centran Oficejon en † Vatikano † , Romo. Tie rezidas oficiale ankaŭ Papo. Krom tio ekzistis kaj ekzistas pluraj aliaj centroj, ekzemple la Avignona oficejo ĉe la sidejo de la franca reĝo (ekde 1977), kaj la Afrika Centro (ekde 2001). Nun nur historiaj estas la Serva Centro en Konstantinoplo (1547/1980), la Grafika Centro Antverpeno kaj la Scienca Eldona Centro en Pizo.la jamaj kardinaloj A kaj B rajtas alelekti certan nombron da pliaj kardinaloj.

† Vikario †[redakti]

1629.png

Vikario (latine: vicarius, laŭlitere: vikipedio) estas persono kun eklezia help-ofico.

Oni povas distingi inter veraj anstataŭ-oficoj kaj pli malaltaj oficoj dependantaj de pli striktaj direktivoj.

Al la unua grupo apartenas

  • la Kardinalo-Vikario kiu en Romo agas kiel anstataŭanto de la papo en ties funkcio de episkopo de Romo
  • la Apostola Vikario por gvidado de certa misiado-regiono, kie ne funkcias "normala" episkopo
  • la Episkopa Vikario por anstataŭi la episkopon, ĉu en parto de la diocezo, ĉu en difinita tasko (ekzemple doni la sakramenton de l' konfirmacio, ĉu por difinita grupo da membroj de l' diocezo (ekzemple por celebradi en specifa rito aŭ lingvo)
  • la Ĝenerala Vikario en la diocezo estas la ĝenerala anstataŭanto de episkopo, kies funkcio aŭtomate ĉesas ĉe sedis vacatio (manko de episkopo, pro morto ekzemple)
  • certasence ankaŭ la papo mem kiel Vicarius Christi.

Ankaŭ en kelkaj klostraj komunumoj la superulo nomiĝas vikario. Apartenantoj al la dua grupo laboras kiel helpantoj de siaj ĉefoj kaj pli forte dependas de ties direktivoj, ekz. la help-sacerdotoj en paroĥoj. Tiuj estas ofte junaj sacerdotoj en la unuaj jaroj de sia ofico.

Ordenoj[redakti]

Ordeno (el la latina ordo) markas firme destinitan formon de vivo, en kiu vivas per pastra vivo vivuloj kaj vivulinoj en eklezio.

En kristanismo la ordeno estas socio de viroj (monaĥoj, ordenuloj, fratoj) aŭ virinoj (monaĥinoj, ordenulinoj, fratinoj), kiuj plenumis ordenajn promesojn. Tre disvastigita maniero de vivo de multaj ordenoj estas socio de vivo en monaĥejokonvento, dum kiu la geordenuloj komune preĝas (precipe la t.n. liturgioj de horoj, manĝas ĉetable, laboras kaj portas ordenan veston (habiton). La socio de ordenuloj estas subigita al unu estro (abato, abatiŝo ktp.)

Listo de kristanaj monaĥaj ordenoj katolikaj: