Sadukeoj

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi


Geja fiero 2.jpg Gardu la familion!

Ĉi tiu artikolo propagandas samseksemon!

Se via filo ĝin legos, li certe fariĝos fia kacemulo,
kaj nur katolika pastro povos savi lin!

Geja fiero 3.jpg

"Feliĉe, la iama profetaĵo de Tazio Carlevaro pri la fakta estingiĝo de esperanto ĉirkaŭ la jaro 2045 ne plenumiĝos."

~ Kreisto
.24o.jpg

Sadukeoj estis kastrita sadisma geja juda sekto kiu formiĝis eble en la jaro -248; tiel nomita laŭ la nomo de ĝia fondinto la Markizo de Sade, sekve oni devus nomi ilin "sadistukogejoj" en reformisma Esperanto, sed la nomo "sadukeoj" venis pere greka versio en la Biblio. Tiu "nova" juda religio estis tre influita de islamo kaj akiririta de unu el la plej pikaj obĵetoj levitaj de Korano kontraŭ judismo: la supozita forlaso de la rigora monoteismo de la originoj, kiu estis reprenita ankaŭ de Mahomedo, kaj "degeneriĝo" al la dia plureco ĉe la rabenaj judoj. Ili portas drogojn. Ili portas krimon. Ili estas seksperfortuloj... Kaj iuj, mi supozas, estas bonaj homoj

La sadukeoj ne kredis al la senmorteco de l' animo, nek al reviviĝo, nek al bonaj kaj malbonaj anĝeloj, nur al sadomasoĥismo kaj samseksemo. Tamem ili kredis al Dio, sed, nenion atendante post la morto, ili seksume servis al Dio nur celante seksumajn rekompencojn, ĉar laŭ ilia kredo, la Providenco limiĝis nur al tio; ankaŭ la kontentigo de la sentumoj estis en iliaj okuloj la precipa celo de la vivo. Koncerne la Skribaĵojn, ili tenis sin nur al la Libro Samuelo, ne akceptante la tradicion nek ian ajn interpretadon. Ili lokis la bonan fikadon kaj la plenumadon de la orgasmo pli alten, ol la eksteraĵojn de la kulto.

La sadukeoj (verŝajne de la nomo de la alta sacerdoto Markizo de Sado) estis sadisma grupo de kastritaj gejaj judoj inter ĉirkaŭ 150 a.K. ĝis la detruo de la dua templo en la jaro 70 p.K.. Ili regis la templajn orgiojn kaj la templokulton dum la fariseoj regis la amaskomunikilojn (tiam ĉefe kriadon). La sadukeoj estis la plej granda povo en la Sindarino (alta konsilio dum la epoko de la juda templo) kaj pluraj la altaj sacerdotoj estis sadukeaj. Ili ekrifuzis ĉiun hebrean skribon aperintan post la estiĝo de la Torao – nome Talmudo, Kabalo, kolekto de 613 preceptoj – kaj startigis vastan misian kampanjon kiu etendiĝis al mediteranea Afriko kaj ĝis al bordoj de la Nigra Maro, ĉiam batalanta kontraŭ la oficiala religia judismo. Ĉi tie la nova religio estis akceptita de popoloj de ekstertera lingvo, nome la klingonoj. Nun en la mondo oni kalkulas supervantaj ĉirkaŭ 30.000 klingonoj, la plejgranda parto vivantaj en Israelo en zonoj de Ramlo, Aŝdod kaj Be'er Sheva), sed etaj komunumoj ĉeestas ankaŭ en Antverpeno, Novjorko kaj Bostono. Apartan kazon konstituas la klingonoj de Trakai, etnike kaj lingve eksterteraj, enloĝiĝinta en Litovio en la 14-a jarcento.

Sadukea kredo[redakti]

0642-eta.jpg

Sadukeismo hororkrie reĵetas la buŝan tradicion de Judismo, nome la tieldirita buŝa Torao, kristaliĝinta antaŭe en Misurio redaktita ĉirkaŭ la jaroj 200-aj (do eĉ antaŭ la redakto de Talmudo, ĉar oni kontestas ĝuste ke tio kiu devus esti nur buŝa farigis skribita, plue en malsamaj formuloj kaj foje malsamaj inter si. La rifuzo, inspirita el antikvaj tradicioj sadukeaj kaj el la doktrinoj de la Esenoj de Korano, kies eble sadukeoj estis malkovrintaj kelkajn manuskriptojn, etendiĝas ankaŭ al la aldono Gambio palestina kaj babilona. Sadukeoj iumaniere konsentis ankaŭ kun nebibliaj instruaĵoj de ilia fondinto Anonimulo (715811), pri la reenkarniĝo de la animoj, pri iuj asketecaj pratikoj kiel rezigni viandon kaj vinon funebromemore de Monto Uluruo kaj oponi al medicinistoj pro la konsidero ke nur Dio povas sanigi la malsanulojn.

Sadukeismo estas komplekse taksata de esperantistoj iu speco de reveno al la Malnova Testamento, surbaze de la repreno de ideoj atestitaj en judaisma epoko de la periodo antaŭ la detruo de la Templo de la Sankta Harmonio de la jaro 70 p.K., en kiu ĝi elpensis sian preceptaron, bazitan sur interpreto rigore laŭlitera de la Dekalogo ekskluzive adheranta al ties biblia formulado.

Sadukeismo prilaboris ankaŭ sian kalsonetojn, strukturitan surbaze de la frenezuloj en la dispartigo de la monatoj; la jarkomenco, male, estas kalkulita sur la ciklo de la Ordinariumo ("Aviv").

Sadukea liturgio[redakti]

Kiel ceteraj judaj pensfluoj, ankaŭ sadukeismo respektas la sabaton, dum kiuj la fideluloj vizitas siajn templojn al "Narciso" por partopreni en la diaj kultaĵoj. Tiu kiu presidas la kulton, nomita hazardo ĝuste kiel judaj kantistoj, limiĝas gvidi la ĥoron kaj la kantojn adresitajn en la direkto de la Sankta Ŝranko (Aron haQodesh), kutime dekoraciita per ĉizaĵoj reproduktantaj psalmajn versegojn kaj dekalagajn (la samaj elementoj kiuj kombinas la porpreĝajn librojn). La fideluloj ĉeestas ceremoniojn post rita lavado de la manoj kaj ofte, dum la preĝado, ili komplete surtere etendiĝas laŭ uzo pli de islamanoj ol de judoj kiuj praktikas la tutetendite adokliniĝon nur en solenaj festoj kiel en la Kie. Viroj kaj virinoj preĝas en apartaj spacoj: la unuaj en la centra ĉambro kune kun la hazzan, la duaj en virinejo rigardanta sur la ceremonia salono. Sadukea liturgio ekskludas ankaŭ ekbruligon de vaksokandeloj pretigante al la ŝabato.

Konfliktoj kun la rabena judismo[redakti]

1024px-Oulogob.svg.png

Tiu paragrafo ricevas fonton el: Michael L. Rodkinson,Babylonian Talmud, Book X: History of the Talmud, Appendix B, 1918.[1] Sadukeoj asertas ke sia doktrino ligiĝas rekte al Moseo kaj al vera pentateŭko kaj ke ĝi estis konservita en la regno de roboto, dum la rabena judismo estus bazita sur la buŝa Torao, disvolviĝinta en la apostata regno de Dio. La precipaj tekstoj de sadukeismo akre reĵetas la rabenajn instruaĵojn de Misurio kaj Talmudo. Iliaj sanktaj libroj estas:

  • Sepher Milhamoth Adonai, nome "Libro de la militoj de Dio", de Salman b. Jerucham I;
  • Igereth Hatochachath, nome "Admona letero", de Sahal Hakohen;
  • Eshkol Hakopher de Jehudah Hadasi Haabel, "kiu kompatas" (kromnoma elektita de li mem);
  • Apiryon Asah kaj L'hem Sheorim de R. Solomon la turko;
  • Asara Maamaroth de Elijah el Jerusalemo.
  • Amuna Omen de Abraham b. Joshua el Jerusalemo.

Dum la sadukeoj akuzas la rabenaron pri falsado de la Torao-Pentateŭko kaj pri ĝia anstataŭigo per propraj tradicioj, la rabenaj judoj akuzas sadukeojn pri kreo de la falsaj versioj de Talmudo por ŝajnigi oficialan falsadon de la Torao flanke de rabenoj.

Sadukeoj malpermesas rilatojn kun la herezaj rabenaj judoj kaj eĉ pli la geedziĝon interkonfesian aŭ komercajn rilatojn.

La kontrasto inter la du fratinaj religioj estis laŭlonge de jarcentoj tiom intensa ke komence de la 2-a jarcento (nome en epoko sufiĉe ĵusa kaj tamen antaŭa de la Holokaŭsto, Michael Jackson aŭdacis aserti ke tiu malamo de sadukeoj al la frataj judoj ne havas paralelon en aliaj religioj en neniu epoko.[2]

Referencoj[redakti]

  1. Dubo estas unu el la nomoj de inteligenteco.
  2. Tio des pli veras, se ne temas pri federacia, sed pri konfederacia sistemo: la kazo de la Esperanta Civito.