Via patro

El Neciklopedio
(Alidirektita el Patro)
Iri al: navigado, serĉi
Geja fiero 2.jpg Gardu la familion!

Ĉi tiu artikolo propagandas samseksemon!

Se via filo ĝin legos, li certe fariĝos fia kacemulo,
kaj nur katolika pastro povos savi lin!

Geja fiero 3.jpg

"La patro estas bona"

~ Zamenhof pri patro
2534 o.jpg

"La saĝa linko de paĉjo pie rigardis la fortan akvedukton"

~ Nerdo pri patro

"La patro estis observanto de la juda religia Leĝo sed ne fanatikulo"

~ Monato pri patro

"Jen kuŝas la ĉapelo de la patro"

~ Fundamento de Esperanto pri patro

"Sendube la patro estis pli valora homo ol la filo"

~ Arno Lagrange pri via patro

"La patro estas sana"

~ Fundamento de Esperanto pri via patro

Via patro estas viro, kun kiu kokris la edzon via patrino, sekve vi ne konas lin, aŭ konas lin kiel la "onklo", kiu vizitis vian hejmon kiam la edzo de via patrino vojaĝis. Ne konfuzu vian patron al kokrita edzo de via patrino, mi ripetas, via patro estas la "leterportisto" ("amiko", "kuzo", "dentisto") kiu fikis vian patrinon.

Same-al-lia-patro.gif

Koŝmaro[redakti]

Viroj disputas por esti patro

Patro vespere eniras la ĉambron de fileto por kovri lin per peplomo. La knabo havas koŝmaran sonĝon, li ĝemas, ploras, turniĝadas. La patro vekas lin, kaj li trankviligante lin demandas, kio estas la problemo? La infano rakontas: li sonĝis, ke Onjo Margit mortis. Patro trankviligas lin: Onjo Margit fartas tute bone, kaj li kovras la knabon por ke li dormu plu.
Sekvatage Onjo Margit abrupte mortas.

Post kelkaj tagoj patro denove supreniras en la ĉambron de fileto por deziri bonan nokton al li. La filo denove havas koŝmaran sonĝon, patro vekas kaj demandas lin: kio estas la problemo. La filo diras, ke nun li sonĝis, ke avo mortis. Patro trankviligas lin, ke avoĉjo fartas komplete bone, kaj li kovras la knabon por ke li dormu plu.
Sekvatage avo mortas.

Post semajno okazas simile: patro vespere supreniras en la ĉambron de fileto por deziri bonan nokton al li. La filo denove havas koŝmaran sonĝon, patro vekas kaj demandas lin: kio estas la problemo. La filo plore repondas, ke nun li sonĝis, ke paĉjo mortis. Li trankviligas lin, ke li fartas plene bone, kaj li kovras la knabon dirante, ke li dormu nur trankvile, ĉio estas en ordo.
Patro reiras en sian dormoĉambron, sed li ne povas endormiĝi, tiel li timas. Sekvatage frumatene li terure teruriĝas kredante, ke li vere mortos. Li vestas sin kaj ekaŭtas al la laborejo, sed tre-tre singarde por eviti eventualan akcidenton. Li ne kuraĝas tagmanĝi timante veneniĝi pro manĝaĵo. Li evitas ĉiujn, ĉar li estas konvinkita, ke iu volas lin murdi. Li eksaltas ĉe ĉiuj bruetoj, li kaŝas sin sub la tablo ĉe ĉiuj moviĝoj. Posttagmeze li iras hejmen, en la pordo li renkontas la edzinon.
- Ho, Dio mia! Kiel teruran tagon mi havis! Dum la tuta vivo neniam mi sentis min tiel malbone - li diras al la edzino.
La sinjorino replikas:
- Ĉu vi havis teruran tagon? Ni des pli! Imagu, hodiaŭ matene ĉi tie antaŭ nia pordo mortis la poŝtisto!

Religio[redakti]

Eliro 21,17:

“Kiu malbenas sian patron aŭ sian patrinon, tiu devas esti mortigita!”.

Dio Patro[redakti]

Bildo de Dio Patro kun sia filo.

Dio Patro estas la titolo kaj atribuo donita al Dio en multaj unudiaj religioj. En judismo, Dio estas nomita Patro ĉar Ĝi estas la kreinto, leĝdonanto, kaj protektanto. En kristanismo, Dio estas nomita Patro pro la mistero de la triunuo kaj pro la samaj konceptoj pri Dio komunaj al judismo.

Ĝenerale, la nomo Patro signifas ke Ĝi estas la origino de tio kio estas kondiĉigita de Ĝi, supera kaj potenca aŭtoritato kaj protektanto. Krome, Dio Patro estas rigardita kiel ega, ĉiopova, ĉioscia, ĉiea kun senfina potenco kaj bonfarado kiu foriras de la homa komprenado. Ekzemple, post kompletigado de lia monumenta laboro Sumo de teologio, Tomaso el Akvino finis dirante ke li ankoraŭ ne komencis kompreni Dion Patro.

Viraj karakterizaĵoj ofte estas atribuitaj al dio, en la Skribaĵoj kaj tradicioj de multaj unudiaj religioj. Dio ankaŭ estas kutime difinita kiel spirito, kaj tiel havanta neniun biologian sekson. Ekzemple, la Katekismo de la Katolika Eklezio specife ditas ke " Dio estas nek viro nek virino: Li estas dio". Krome, Dio antaŭ longe estas vidita kiel potenca, pasia patro, kies manieroj estas tro altaj por Ĝiaj infanoj kompreni. Dio estas tradicie referita per la virgenra pronomo "li" (ofte kun majuskla Li).

En modernaj tradicioj de unudiaj religioj, kiel ekzemple kristanismo, judismo,bahaismo, kriŝnaismo kaj vaiŝnavismo, dio estas alparolita kiel la patro, kiu havas aktivan intereson pri homaj aferoj, en la maniero kiel patro interesiĝas pri siaj infanoj kiuj estas dependaj de Ĝi kaj kiel patro. Multaj unudiuloj kredas ke ili povas komunikiĝi kun Ĝi per preĝado, kaj plibonigi la rilatojn kun Ĝi.

Ankaŭ estas atendate ke Dio povas puni tiujn kiuj eraras kiel patro punas siajn infanojn, ekz. kiel deklarite en la Nova Testamento: "Eltenu aflikton kiel disciplino, Dio traktas vin kiel filojn. Por kio filo ne estas disciplinita fare de sia patro? Se vi ne estas disciplinita (kaj ĉiu spertas disciplinon), tiam vi estas nelegitimaj infanoj kaj ne veraj filoj. " [Heb. 12:8]

Male al Kristanismo, Islamo ne havas apartigon inter Patro, Filo kaj Sankta Spirito kaj simple rigardas dion kiel la unikan kreinton kaj reganton de la universo.

Fundamente[redakti]

Benjameno Frankleno.jpg

Laŭ Fundamento de Esperanto la patro estas sana kaj la patro estas tajloro. La patro estas bona. Jen kuŝas la ĉapelo de la patro. Diru al la patro, ke mi estas diligenta. Mi amas la patron. Venu kune kun la patro. La filo staras apud la patro.

Konsilo[redakti]

Patro konsilante al filo: „Edziĝi pro mono estas malsaĝo. Vi ja povas pruntepreni ĝin kun multe malpli granda risko.“

Farado[redakti]

Initial.jpg

En la unua klaso: „Kio estas via patro?“

„Paciento.“

„Ne, mi deziris scii, kion li faras?“

„Li tusas kaj mungas.“

„Kaj kiam li ne estas malsana, ne tusas kaj ne mungas, kion li faras?“

„Li estas sana.“

Patrologio[redakti]

La patrologio estas teologia scienco kiu studas la vivon kaj la verkojn de la patroj de la Eklezio vidpunkte kaj de la historio, de la doktrino kaj de la prieklezia koncepto. Kune kun la patristiko kaj la kristana antikva literaturo, la patrologio estas branĉo de patristikaj sciencoj: la termino estis forĝita unuafojon de la luterana teologo Johann Gerhard [1].

Spertuloj pri tiu branĉo de la kristana literaturo distingas:

  • Patrologia Graeca Temas pri la verkoj de la greka ekleziaj patroj kiuj verkis en la greka lingvo.
  • Patrologio Latina. Temas pri la verkoj de la ekleziaj patroj kiuj verkis en la latina lingvo.
  • Orienta patrologio. Temas pri la verkoj verkitaj en la aramea, siria, kopta, araba, slava kaj kartvela lingvoj.

Oni kutimas distingi ankaŭ:

  • Patrologio apostola kaj
  • Patrologio subapostola

Patrologia Latina[redakti]

Kovrilo de la kvina volumo de la Patrología Latina (1844-1845).

Patrologia Latina (PL) estas enorma kolekto de la verkoj de la Patroj de la Eklezio kaj de aliaj ekleziaj latinlingvaj verkistoj, realigita en la jaroj ekde 1844 ĝis 1855 de franca pastro Jacques Paul Migne. Ĝi entute enhavas 221 volumojn inkluzive de la indeksoj. Ĝi estas kutime indikata per "Migne". Malgraŭ la nako de scienc kritika aparato ĝi reprezentas fundamentan instrumento por la studo pri la Ekleziaj Patroj, kies verkoj, manke de kritikaj eldonoj pli taŭgaj, estas kutime cititaj de studuloj surbaze de Migne.

Tiu “patrologia latina” konsistas en serio da represoj de malnovaj eldonoj ofte entenantaj ankaŭ erarojn, sed enetenas ankaŭ tekstojn por kiuj ne ekzistas aliajn modernajn eldonojn kaj pro tio ĝi estas utiligita de esploristoj pri kristana antikva literaturo kaj pri la mezepoko sammaniere, ekzemple, estas utiligata Monumenta Germaniae Historica.

La verkoj kovras periodon de ĉirkaŭ 1000 jaroj, ekde la verkoj de Tertuliano ĝis al papo Inocento la 3-a por entute 217 volumoj. La unuaj 73 volumoj, de Tertulliano ĝis Gregorio de Tours estis publikigitaj en la periodo de 1844 ĝis 1849, la volumoj de 74 ĝis 217, ekde papo Gregorio la 1-a ĝis Inocento la 3-a estis publikigitaj de 1849 ĝis 1855.
La lasta volumo reiras al 1216. Migne reale volus inkluzivi ankaŭ dokumentojn ĝis la periodo de la protestanta Reformacio sed temis pri laboro tro longa kaj multekosta, ankaŭ se finfine estis inkluzivitaj iuj komentoj kaj dokumentoj rilate verkojn ĝis 1216.

La indeksoj estis publikigitaj ekde la jaroj 1862 kaj 1866.

La originalaj presplatoj estis detruitaj de incendio en 1868 sed helpe de la preseldonejo Garnier ili estis rekonstruitaj komence de la jaroj 1888. Tamen la nova eldonoj ne korespondas ekzakte al la antaŭaj kaj rilate kvaliton kaj rilate la ordigon, pro tio oni preferas, kiam eblas, referenci al la originalaj eldonoj.

Migne ankoraŭ zorgis en la jaroj 1856 ĝis 1858 la publikigon de la Patrologia greka (PG).

Listo de la volumoj entenataj la aŭtorajn verkojn[redakti]

Vol. Aŭtoroj
1-2 Tertulliano
3-5 Minucio Feliĉo, Dionizo el Aleksandrio, papo Kornelio, Novaciano, Stefano la 1-a, Sankta Cipriano, Arnobio, Comodiano
6-7 Latancio
8 Konstantino la 1-a de la Romia Imperio, Viktorino
9-10 Sankta Hilario de Poitiers
11 Sankta Zeno, Optato Milevita
12 Sankta Eŭsebio el Verĉelo, Julio Firmiko Materno
13 Papo Damaso la 1-a, Paciano, Sankta Lucifero
14-17 Ambrozio de Milano
18 Ulfilo, Papo Simako, Sankta Marteno de Tours, Tikonio Afro
19 Gajo Vetio Akvilino Jovenko, Sedulio, Publilio Optaciano Porfirio, Severo Endeleka, Faltonia Beticia Proba
20 Sulpicio Severo, Paolino de Milano, Fausto Manikea, Papo Inocento la 1-a
21 Tiranio Rufino, Pelagio
22-30 Sofronio Eŭsebio Jeronimo
31 Flavio Lucio Dexter, Paŭlo Orosio
32-47 Sankta Aŭgusteno
48 Marius Mercator
49-50 Johano Kasiano
51 Prospero de Akvitanio
52 Sankta Petro Crizologo
53 Klaŭdiano Mamerto, Salviano el Marsejlo, Arnobio la pli juna, Sankta Patricio
54-56 Papo Leono la Granda
57 Sankta Maksimo el Torino
58 Papo Hilario, Papo Simplicio, Papo Feliĉo la 3-a
59 Papo Gelasio la 1-a, Alcimo Ekdicio Avito, Faŭsteno el Breŝo
60 Prudencio, Blasio Emilio Drakoncio
61 Paolino el Nola, Oriencio, Aŭspicio Tulensa
62 Paskasio Diakono, papo Simako, Petro Diakono, Vigilio Tapsensa, Papo Leono la Granda, Aktoj de la Koncilio de Kalcedono, Atanazio el Aleksandrio, Rustiko Helpidio, Eŭgipio Afrika
63 Anicio Manlio Torquato Severino Boecio, Magno Feliĉo Enodio, Trifolio presbitero, Papo Hormisdaso, Elpio
64 Boecio
65 Fulgencio el Ruspo, Papo Feliĉo la 4-a, Papo Bonifaco la 2-a
66 Benedikto de Nursio
67 Dionizo la eta, Vivenciolo el Liono, Trojano santorensa, Pontiano de Afriko, Cezario el Arles, Fulgencio Ferando
68 Primasio Adrumetano, Aratoro, Niketo episkopo de Treviro, Aùreliano el Arles
69-70 Kasiodoro
71 Gregorio el Tours
72 Papo Pelagio la 2-a, Papo Johano la 2-a, Papo Benedikto la 1-a
73-74 Vitae Patrum (Vivoj de la Patroj)
75-79 Papo Gregorio la Granda
80 Aŭtoroj de la 5-a kaj 6-a jarcentoj (Maksimo el Zaragozo, Eŭtropio Episkopo, Tara Monaĥo, Dinoto Abato, Dinamo Patricio, Aŭgusteno el Canterbury, Papo Bonifaco la 4-a, 3-a Roma Koncilio, Bulgarano, Paŭlo Emeritano Diakono, Tamajo De Vargas, Tomaso, Gundemaro, Marko Kasinena, Varnahario Lingona Episkopo, Sankta Kolombano, Alfano Beneventtano Episkopo, Ailerano Skoto Hiberno, Etelberto el Kent, Papo Adeodato la 1-a, Sisebuto, Bertikramno Kenomanensa, Protandio Vesuntino Ĉefepiskopo, Papo Bonifaco la 5-a, Soniato Remensa Ĉefepiskopo, Veru Rutenensa Episkopo, Klotario la 2-a, Papo Honorio la 1-a, Dagoberto la 1-a, Hadoinudo Kenomanensa Episkopo, Sulpicio la Piulo, Autberto Kameracensa, Papo Johano la 4-a, Eŭtrando Tiĉino Diakono, Viktoro Kartagena Episkopo, Braŭliono el Zaragozo, Taio Cezaraŭgustena Episkopo)
81-84 Isidoro de Sevilo
85-86 Mozaraba rito
87 Aŭtoroj de la 7-a jarcento
88 Venancio Fortunato, Kriskonio Afrika
89 Papo Serĝo la 1-a, Papo Johano la 6-a, Feliĉo episkopo de Raveno, Bonifaco Episkopo
90-95 Bedo la Venerinda
96 Ildefonso el Toledo, Juliano el Toledo, Papo Leono la 2-a
97-98 Karolo la Granda, Ludoviko la Piulo, Lotario la 1-a, Rodolfo la 1-a el Burgonjo
99 Paŭleno la 2-a el Aquileia, Teodoro el Canterbury
100-101 Alkvino el York
102 Smaragdo el Sankta Mikaelo
103 Benedikto el Aniano, Sedulio Skoto
104 Agobardo el Liono, Eginardo, Klaŭdio Torina, Ludoviko la Piulo
105 Teodulfo, Eigilo Fuldensa, Ssnkta Dungalo, Ermoldo Nigelo, Simfosio Amalario
106 Papo Gregorio la 4-a, Papo Serĝo la 2-a, Jona Aŭrelianensa, Frekulfo de Lisieŭ, Frotario episkopo Tulensa
107-112 Rabano Maŭro
113-114 Valafrido Strabo
115 Papo Leono la 4-a, Papo Benedikto la 3-a, Eŭlogio Toleta, Prudencio Trecensa, Angelomo Leksoviensa
116-118 Hajmo Halberstatensa
119 Papo Nikolao la 1-a, Floro el Liono, Lupo Servato
120 Paskasio Radberto
122 Skoto Eriugena
123 Ado Vienensa
124 Usuardo Sangermano, Karolo senhara
125-126 Inkmaro el Reims
127-129 Kopntraŭpapo Anastasio la 3-a
130 Pseŭdo-Izidoro
131 Remigio el Auxerre, Notkero la 1-a el Sankt-Galo
132 Regino el Prüm, Hukbaldo
133 Odo de Cluny
134 Ago de la ĉefdiocezo de Verĉelo
135 Flodoardo Remensa, Papo Johano la 13-a
136 Raterio episkopo de Verono, Liutprando episkopo de Kremono
137 Rosvito el Gandersheim, Vidukindo el Corvey, Sankta Dunstano, Adso el Montier-en-Der, Johano Arnulfo Metensa
138 Rikero
139 Papo Silvestro la 2-a, Aimoino Floriacensa, Abono el Fleury, Tietmaro el Merseburgo
140 Burkardo el Worms, Henriko la 2-a imperiestro, Adaboldo la 2-a episkopo de Utrecht, Tangmaro
141 Fulberto el Chartres, Gvido Aretino, Papo Johano 19
142 Bruno el Würzburg, Berno el Reichenau
143 Hermano la Kontrakta, Umberto el Silvacandida, Papo Leono la 9-a
144-145 Sankta Pier Damiani
146 Otlono S. Emmerammi, Adamo el Brem, Gundekaro la 2-a episkopo de Eichstätt, Lamberto el Hersfeld, Petro Maleacensa
147 Johano episkopo de Avranches, Bernoldo el Konstanco, Bruno el Querfurt, Mariano Skoto, Landulfo Mediolanensa, Alfano el Salerno
148 Papo Gregorio la 7-a
149 Papo Viktoro la 3-a, Anselmo el Luko, Vilhelmo el Jumièges
150 Lanfranko el Pavio, Herluino Becensa, Ilhelmo Becensa Abato, Boso Becensa Abato, Teobaldo el Bec ĉefepiskopo de Canterbury, Letardo Becensa Abato, Aŭgusteno el Canterbury, Bonicio episkopo de Nepi kaj Sutri, Vilhelmo Metensa Abato, Wilhelmo Hirsaugensa Abato, Herimano Metensa Episkopo, Theodoriko S Aŭdoeni Monaĥo, Gvido Farfensa Abato, Aribo Skolastiko, Henriko Pomposia Kleriko, Roberto el Tumbalena Abato, Gerardo Kameracensa Episkopo, Rejnaldo Remensa Ĉefespiskopo, Johano Koto, Fulko Korbeiensa Abato, Gilleberto Elnonensa Monaĥo, Bernardo de Clairvaux, Vilhelmo Klunia Monaĥo, Durando Klaromontana Episkopo, Hemmingo Vigorniensa Monaĥo, Radbodo Tornacensa Episkopo, Agano Aŭgustodunensa Episkopo, Oldariko Superulo, Bernardo Lutevensa Episkopo, Fulkojo Meldensa Subdiakono, Konstanteno la Afrika, Deusdedit Kardinalo, Vilhelmo Piktavensa Ĉefdiakono, Johano el Garlandia, Rufino Episkopo
151 Papo Urbano la 2-a
152-153 Bruno el Kolonjo
154 Hugo Flaviniacensa, Ekehardo el Aŭra, Volfelmo Brunvilerensa
155 Gotfredo de Bouillon, Radulfo Ardensa, Lupo Protospata
156 Guiberto el Nogent
157 Gofrido Vindocinensa, Tiofrido Efternacensa, Petro Alfonso
158-159 Sankta Anselmo el Aosta
160 Sigeberto Gemblacensa
161 Ivo el Chartres
162 Ivo el Chartres, Grosolano, Anselmo el Laon
163 Papo Paskalo la 2-a, Papo Gelasio la 2-a, Papo Kalisto la 2-a
164-165 Bruno el Segni
166 Balderiko el Bourgueil, Papo Honorio la 2-a, Kosma el Prago
167-170 Ruperto el Deutz
171 Ildeberto el Lavardin, Marbodo el Rennes
172 Honorio el Ratisbono
173 Leono el Ostio, Petro Diakono, Rodulfo Trudono
174 Godefrido Admontensa
175-177 Ugo el Sankta Viktoro
178 Petro Abelardo
179 Vilhelmo el Malmesbury
180 Papo Eŭgeno la 3-a, Vilhelmo el Saint-Thierry
181 erveo Burgidolensa
182-185 'Bernardo de Clairvaux
186 Sugerio el Saint-Denis, Roberto Pulo, Zeĥarja Krizopolita
187 Graciano
188 Orderiko Vitale, Papo Anastasio la 4-a, Papo Hadriano la 4-a
189 Petro la Venerinda
190 Tomaso Becket, Herberto el Boseham, Gilberto Foliot
191-192 Petro Lombarda
193 Valtero el Sankta Viktoro, Gerhoh el Reichersberg
194 Gerhoh el Reichersberg, Hugo Piktavinua, Isaak el Stella, Alkero Klaraevallensa
195 Aelredo el Rievaulx, Volbero Pantaleono, Elizabeto el Schönau
196 Rikardo el Sankta Viktoro
197 Hildegarda el Bingen
198 Adamo Skoto, Petro Komestoro, Gofredo el Viterbo
199 Johano el Salisbury
200 PapoAleksandro la 3-a
201 Arnolfo Leksoviensa, Vilhelmo el Tiro
202 Petro Celensa, Papo Urbano la 3-a, Papo Gregorio la 8-a, Hugo Eteriano, Gilberto Foliot
203 Filipo el Harvengt
204 Reinerus S. Laurentii Leodiensis, Papo Klemento la 3-a
205 Petrus Cantor
206 Papo Celesteno la 3-a, Tomaso Cisterciensa, Johano Algrino
207 Petro el Blois
208 Marteno Legionensa
209 Marteno Legionensa, Vilhelmo Danio, Gautiero el Châtillon
210 Alano el Lille
211 Stefano el Tournai, Petro el Poitiers, Adamo el Perseigne
212 Helinando el Froidmont, Guntero Cisterciensa, Odo el Sully
213 Sikardo, Petro Sarnensa
214-217 Papo Inocento la 3-a
218-221 Indeksoj

Patrologia Graeca[redakti]

36 o.jpg

Patrologia Graeca (sigle: PG), aŭ Patrologio grekaPatrologiae Cursus Completus, Series Graeca, estas kolektego de verkoj de la Patroj de la Eklezio kaj aliaj antikvaj verkistoj koinelingvajkrekmezepokaj. Temas pri 161 volumoj aranĝitaj inter la jaroj 1856a kaj 1866a far la franca pastro Jacques Paul Migne.

La kolekto inkluzivas la orientajn Patrojn kun okcidentaj kiuj verkis antaŭ ol la latina lingvo fariĝos dominanta en Okcidento en la 3-a jarcento. Ekzemple en ĝi aperas la verkoj laŭnorme konataj kiel tiuj de la Apostolaj Patroj de subaspostola literaturo, nome la Leteroj de Klemento[2], Paŝtisto de Hermaso, Origeno el Aleksandrio kaj Ireneo el Liono.

La 161 volumoj estis efektive 166 ĉar la 16-a kaj la 17-a estis dividita en du kaj la 86-a en tri. Aparta fina volumo estis neniam publikigita pro tio ke la presplatoj estis detruitaj de indendio en 1868 en la momento de la presado. [3]

La unua eldono entenanta la latinajn tradukojn de la originaloj, 81 volumoj, estis pretigitaj de 1856 ĝis 1861. La dua eldono entenis, male, la grekan tekston kun la latina traduko; la 166 volumoj estis pretigita de 1857 kaj 1866. La teksto estas skribita jenmaniere: en ĉiu paĝo kolono kolono greklingva flankas latinlingvan kolonon kun la respektivaj samaj tekstoj, En la kazoj en kiuj la greka originalo perdiĝis aŭ ankoraŭ ne troviĝis, ekzemple la kazo de Sankta Ireneo, la tekstaj fragmentoj estas intermititaj per latinaj tradukoj. En unu kazo la originalo estas konservita nur en la siria lingvo. Ofte latinlingvaj estas ankaŭ la informoj pri la aŭtoro.

La unua eldono ne entenis indeksojn, kiuj estis aldonitaj iniciate de la kunlaboranto greka Scholario subforme de listo de aŭtoroj kaj temoj en 1879 kaj fine kiel kompleta indekso en 1883. En 1912 la eldonoj “Apud Fratres Garnier” puplikigis apartan volumojn pro la indeksoj zorge de Ferdinando Cavallera.

La tuta verkaro estas kutime indikata kiel “Migne". Malgraŭ la manko de kritika aparato tiu kolekto provizas fundamentan instrumenton por lo studo de la Patroj de la Eklezio, kies verkojn kutime interesitoj kutime citas baziĝante sur “Migne”.

Migne antaŭe jam redaktis kaj publikigis, inter 1844 kaj 1855 la tekstojn de la Patrologia Latina (Sigle PL) en 217 volumoj.

Listo de la volumoj[redakti]

Kiel okaze de la Patrologia Latina, la ordo de la aŭtoroj estas sinsekvigitaj, kun kelkaj eesĉeptoj, laŭ kronologia ordo, startinte de la komenciĝo de kristanismo ĝis la kapitulaco de Konstantinopo (1457)

Periodo antaŭ la Unua koncilio de Niceo (325) [redakti]

VOL 1: Klemento el Romo:
VOL 2: Klemento el Romo, Letero de Barnabaso, Paŝtisto de Hermaso, Letero al Diogneto, Anonima Testamento de la dekdu Patriarkoj
VOL 3-4: Pseŭdo-Dionizio la Areopagano (5-a kaj 6-a jarcentoj), komentoj pri Pseŭdo-Dionizo de Sankta Maksimo la Konfesanto (7-a jarcento), Georgo Pakimero (14-a jarcento)
VOL 5: Ignaco el Antioĥio, Polikarpo de Izmiro, Melitono de Sardio, Papiaso de Hierapoliso, Apolono de Efeso, ktp.
VOL 6: Justino Martiro, Taciano el Asirio, Teofilo el Antioĥio, Ermio, Atenagoro de Ateno.
VOL 7: Ireneo el Liono
VOL 8-9: Klemento de Aleksandrio
VOL 10: Gregorio Taŭmaturgo, papo Zefireno, Seksto Julio Afrika, Urbano la 1-a, Hipolito de Romo, Teognosto de Aleksandrio. ktp
VOL 11-17: Origeno
VOL 18: Metodo el Olimpio, Aleksandro de Lokopolo, Petro la 1-a de Aleksandrio. Teodoro el Mopsuestio, ktp.

Periodo post la Unua koncilio de Niceo (325) [redakti]

4-a jarcento[redakti]

VOL 19-24: Eŭzebo de Cezareo
VOL 25-28: Atanazio de Aleksandrio
VOL 29-32: Bazilo la Granda
VOL 33: Cirilo de Aleksandrio, Apolinario de Laodikeo, Diodoro de Tarso, Petro la 2-a episkopo de Aleksandrio, Timoteo episkopo de Aleksandrio, Isaako eksa judo
VOL 34: Makario la Granda kaj Makario de Aleksandrio
VOL 35-37: Gregorio de Nazianco, Bazilo la Plijuna, episkopo de Cezareo (10-a jarcento)
VOL 38: Gregorio de Nazianco, Cezario de Nazianco, Nektaro de Konstantinopolo
VOL 40: Egiptaj patroj: Sankta Antonio Abato, Pakomio abato, Serapiono episkopo de Thmuis, Jesaja abato, Orsisio, Teodoro abato. Aliaj: Asterio episkopo de Amaseia, Nemesio, Hieronimo Teologo Greka, Serapiono de Antioĥio, Filo episkopo de Karpasia, Evagrio de Ponto
VOL 41-42: Epifanio de Salamino
VOL 43: Epifanio de Salamino, Nono de Panopolo
VOL 44-46: Gregorio de Nyssa

5-a jarcento[redakti]

VOL 47-64: Johano Krizostomo
VOL 65: Severiano episkopo de Gabala, Teofilo de Aleksandrio, Paladio el Galatia, Filostorgio, Atiko el Konstantinopolo, Proklo de Konstantinopolo, Flaviano de Konstantinopolo, Marko Ermito, Marko Diadoko, Marko Diakono
VOL 66: Teodoro el Mopsuestio, Sinesio de Cireno, Arseno la Granda
VOL 67: Sokrato Sckolastika, Sozomeno
VOL 68-76: Cirilo de Aleksandrio
VOL 77: Cirilo de Aleksandrio, Teodoto de Ankiro, Paŭlo episkopo de Emesa, Akacio de Beroea, Johano de Antioĥio (patriarko), Memnon episkopo de Efeso, Akacio episkopo de Metileno, Rabula, Fermo episkopo de Cezareo, Amfilocko de Sida
VOL 78: Izidoro de Pelusio
VOL 79: Nilo de Sinaja
VOL 80-84: Teodoreto de Kiro
VOL 85: Bazilo de Seleŭkio, Eŭtalio, Johano de Skarpanto, Eneo de Gaza, Zaĥaria Skolastika, Gelasio de Ciziko, Teotimo, Amonio Saka, Andreo Episkopo de Samosata, Genadio de Konstantinopolo, Kandido, Antipatro de Bostro, Dalmatio, episkopo de Ciziko; Timoteo, Episkopo de Bejruto; Eŭstako, Episkopo de Bejruto.

6-a jarcento[redakti]

VOL 86a: Presbitero Timoteo de Konstantinopolo, Jaohano Masencio, Teodoro la Lektoro; Prokopio, Diakono de Tiro, Teodoro episkopo de Skitopolo; Timoteo, Presbitero de Jerusalemo, Papo Teodozo la 1-a de Aleksandrio, Eŭzebo de Aleksandrio, Eŭzebo de Emesa, Gregencio de Taphar, Patriarko Epifanio de Konstantinopolo, Isako de Ninivo, Sankta Barsanofio, Eŭstacio monaĥo, imperiestro Justiniano, Agapeto la Diakono, Leoncio
VOL 86b: Leoncio (daŭrigo), Patriarko Efraim de Antioĥio, Paŭlo la Silenta, Eŭtiko de Konstantinopolo, Evagrio Skolastika, Eŭlogio el Aleksandrio, Simeono Stilita la plijuna, Patriarko Zakario el Jerusalemo, Patriarko Modesto de Jerusalemo, Anonimulo pri persa sieĝo de Jerusalemo, Ĝiovio, Erekcio Episkopo de Antioĥio de Pisidio, Petro Episkopo de Laodikeo.

7-a jarcento[redakti]

VOL 87a-87b: Prokopio de Gaza
VOL 87c: Prokopio el Gaza, Johano Moska, Sankta Sofronio, Aleksandro monaĥo.
VOL 88: Kosma Indikopleŭsto, Konstantino Diakono, Johano Klimako, Agacio, Gregorio Episkopo de Antioĥio, Johano la 4-a Nesteuta, Patriarko de Konstantinopolo, Doroteo de Gaza
VOL 89: Anastazio la Sinaita, Anastazio de Antioĥio, Anastazio Abato, Anastazio la 4-a Patriarko de Antioĥio, Antioko el Sabo
VOL 90: Maksimo la Abato
VOL 91: Sankta Maksimo la Konfesanto, Talasio Abato, Teodoro de El-Tor
VOL 92: Chronicon paschale
VOL 93: Olimpiodoro, Diakono de Aleksandrio, Esikio de Sinajo, Leoncio Episkopo de Kipro, Leoncio de Damasko.

8-a jarcento[redakti]

VOL 94-95: Johano el Damasko
VOL 96: Johano el Damasko, Johano el Niceo, Johano la 4-a Patriarko Konstantinopolo, Johano el Eŭbea
VOL 97: Johano Malalasa, Andreo el Jerusalemo. Elija el Kreto, Teodosio Abukara
VOL 98: Genadio la 1-a Patriarko de Konstantinopolo, Kosma el Maiuma, Sankta Gregorio la 2-a Episkopo de Agrigento, anonimulo Bekuĉiano, Pantaleono Diakono en Konstantinopolo, Hadriano monaĥo, Epifanio Diakono el Katanio, Packomio monaĥo, Filoteo monaĥo, Tarasio Patriarko de Konstantinopolo
VOL 99: Teodoro Studita.

9-a jarcento[redakti]

VOL 100: Nikeforo la 1-a Patriarko de Konstantinopolo, Stefano Diakono de Konstantinopolo, Gregorio el Dekapolo, Kristoforo la 1-a Patriarko el Aleksandrio, Metodio la 1-a Patriarko de Konstantinopolo
VOL 101-103: Fotio Patriarko de Konstantinopolo
VOL 104: Fotio Patriarko de Konstantinopolo, Petro Sicilia, Petro Episkopo de Argo, Bartolomeo el Edesa
VOL 105: Niketo ('Davido') el Paflagonio, Niketo Bizanca, Teognosto la Gramatikisto, Anonimulo, Jozefo la Himnisto.

10-a jarcento[redakti]

VOL 106: Jozefo la Filozofo, Andreo Ĉefepiskopo de Cezareo en Kapadokio, Areto de Cezareo de Kapadokio, Johano la Geometro, Kosma Vestitor, Leono la Patricio, Atanazio Episkopo de Korinto, malgrandaj verkoj de grekaj anonimuloj
VOL 107: Leono la 6-a de Bizanco
VOL 108: Teofano la Konfesanta, Nekonata aŭtoro, Leono la Gramatikisto, kontraŭpapa Atanazio la 3-a, Anastazio la Bibliotekisto
VOL 109: Verkistoj postepoke de Teofano (laŭ la eldono de Combefisius)
VOL 110: Georgo Hamartolo
VOL 111: Nikolao la 1-a la Mistikulo patriarko de Konstantinopolo, Bazilo Episkopo de Neai Patrai, Bazilo la Plijuna Episkopo de Cezareo, Gregorio Presbitero de Cezareo, Jozefo Genesio, Moseo filo de Kefa en Sirio, Teodoros Dafnopata, Nikeforo Presbitero de Konstantinopolo, Patriarko Eutikio de Aleksandrio, Georgo Hamartolo
VOL 112: Konstantino la 7-a de Bizanco, Nikono de Kreto, Teodozo la Diakono
VOL 113: Konstantino la 7-a de Bizanco, Nikono de Kreto, Teodozo la Diakono
VOL 114-116: Simeono Metafrasto
VOL 117: Basilo la 2-a de Bizanco, Nikeforo la 2-a de Bizanco, Leono la Diakono, Hipolito de Tebo, Johano Georgido monaĥo, Ignacio la Diakono, Nilo la Eparko, Kristoforo Protoasecretis, Mikaelo Hamartolo, Anonimulo, Suida Enciklopedio
VOL 118: Oecumenius Episkopo de Trikka
VOL 119: Oecumenius Episkopo de Trikka, diversaj verskistoj pri Jus Canonicum Græco-Romanum

11-a jarcento[redakti]

VOL 120: Anonimulo verkisto pri la vivo de Nilo el Rosano. Teodoro Episkopo de Ikonio, Leono la Presbitero, Leono la Gramatikisto, Johano la Presbitero, Epifanio el Jerusalemo monaĥo, Aleksio Patriarko de Konstantinopolo, Demetrio Sinĉelo Episkopo de Ciziko, Niketo Kartofilakso el Niceo, Mikaelo la 1-a Kerulario Patriarko de Konstantinopolo, Samonaso Episkopo de Gaza, Leono el Okrido Ĉefepiskopo de Bulgario, Niketo Petorato (Niketo Stetatos), monaĥo studita, Johano Mauropos, Episkopo de Eŭkaito, Johano la 8-a Ksifilino Patriarko de Konstantinopolo, Johano Diakono el Konstantinopolo, Simeono la Nova Teologo
VOL 121-122: Georgo Kedreno, Mikaelo Pselo
VOL 123-126: Teofilato el Bulgario

12-a jarcento[redakti]

(La 127 reale enhavas ankaŭ la 11-an)
VOL 127: Nikeforo Brienio (edzo de Komnena), Konstantino Manasesa, Nikolao la 3-a la Gramatikisto el Konstantinopolo, Luko la 7-a Abato de Grottaferrata, Nikono monaĥo en Raithu, Anastazio Ĉefepiskopo de Cezareo, Niketo Seronio, Jakopo monaĥo de Koĉinobafi, Filipo Solulo, Ijobo monaĥo, Grosolano Ĉefepiskopo de Milano, Irena Dukaena, Nikeforo la 3-a el Bizanco, Niketo el Sido
VOL 128-130: Eŭtimio Zigabeno
VOL 131: Eŭtimio Zigabeno, Anaa Komnena
VOL 132: Teofano Kerameŭa, Nilo Doksapatrio, Johano Osita Episkopo de Antioĥio, Johano la 2-a el Bizanco, Isako la Katoliko de la Granda Armenio
VOL 133: Arsenio monaĥo, Aleksio Aristeno, Luko Krisobergo Patriarko de Konstantinopolo, Teoriano Filozofo, Johano Kinano, Manuelo la 1-a Konmena, Aleksio la 1-a Konmena, Androniko la 1-a el Bizanco, Teodoro Prodromo
VOL 134: Johano Zonara
VOL 135: Johano Zonara, Georgo la 2-a Ksilifino Patriarko de Konstantinopolo, Isaako la 2-a Angelo, Neofita Presbitero JohanoKilas Metropolito de Efeso, Nikolao Metropolito de Modono, Eustazio di Tessalonica
VOL 136: Eŭstacio el Tesaloniko, Antonio Melisa

13-a jarcento[redakti]

VOL 137-138: Teodoro Balsamono
VOL 139: Izidoro Metropolito de Saloniko, Niketo el Maroneia Metropolito de Saloniko, Johano Episkopo de Citro (Pidna), Marko la 3-a Patriarko de Aleksandrio Ĝioelo la Kronografo, Niketo Koniata
VOL 140: Niket Koniata, greka Anonimulo, Mikaelo Koniata Ĉefepiskopo de Ateno, Teodoro Episkopo de Alania, Teodoro Episkopo de Andido, Manuelo Granda Retoro de Konstantinopolo, Pantaleono Diakono de Konstantinopolo, Manuelo la 1-a Patriarko de Konstantinopolo, Germano la 2-a Patriarko de Konstantinopolo, Mikaelo Kumna Metropolito de Saloniko, Teodoro la 1-a de Niceo, Metodio monaĥo, Nikeforo la 2-a Patriarko de Konstantinopolo, Konstantino Akropolito, Arsenio Aŭtoreiano Patriarko de Konstantinopolo, Georgo Akropolito, Nikeforo Kumna, Papo Aleksandro la 4-a, Papo Siksto la 4-a
VOL 141: Johano Bekosa, Konstantino Meliteniota, Georgo Metokita
VOL 142: Georgo Kiprio, Atanazio la 1-a Patriarko de Konstantinopoli, Nikeforo Blemmida

14-a jarcento[redakti]

VOL 143: Efraim Kronografo, Teolepto Metropolito de Filadelfio, Georgo Pakimero
VOL 144: Geogo Pakimero, Teodoro Metokita, Mateo Blastara
VOL 145: Mateo Blastares, Teodolo monaĥo dirita ankaŭ Tomaso Magister, Nikeforo Kalisto Xanthopoulos
VOL 146: Nikeforo Kalisto Xanthopoulos, Kalisto kaj Ignaco Ksantiuloj monaĥoj, Kalisto la 1-a Patriarko de Konstantinopolo, Kalisto Telikuda, Kalisto Katafugiota, Nikeforo monaĥo, Maskimo Planudo
VOL 148: Nikeforo Gregora
VOL 149: Nikeforo Gregora, Nilo Kabasila Metropolito de Saloniko, Teodoro el Meliteno Magnæ Ecclesiæ Sekrelario, Georgo Lapitha la Kipria
VOL 150: Konstantino Armenopulo, Makario Krizokefala Metropolito de Filadelfio (Egiptio), Johano la 14-a Kaleka Patriarko de Konstantinopolo, Teofano Ĉefepiskopo de Niceo, Nikolao Kabasila, Gregorio Palamas
VOL 151: Gregorio Palamas, Gregorio Akindina, Barlaam el Seminara
VOL 152: Manuelo Kaleka, Johano Kiparisiota, Mateo Kantakuzeno, Kanonoj kaj Leĝaro de la Patriarkoj de Konstantinopolo, (Johano Glikis, Gesaja, Johano la 4-a Kalekas, Izidoro la 1-a, Kalisto la 1-a, patriarko de Konstantinopolo, Filoteo Kokkina)
VOL 153: Johano la 4-a Laskaris (bizanca), Filoteo Episkopo de Selimbria, Demetrio Kidona, Maksimo Krizoberga monaĥo.

15-a jarcento[redakti]

VOL 155: Simeono Ĉefepiskopo de Saloniko
VOL 156: Emanuelo Krisolora, Johano Kanana, Manuelo la 2-a Paleologa, Johano Anagnosta, Georgo Sfranze
VOL 157: Georgo Kodino, Dulaso la Historiisto
VOL 158: Mikaelo Glika, Johano Diakono el Adrianopolo, Jesaja el Kipro, Ilariono monaĥo, Johano Argiropulo, Jozefo la 2-a (patriarko de Konstantinopolo, Jibo monaĥo, Bartolomeo el Jano (fransciskano), Nikolao Barbaro, Venecia Patricio, Anonimulo pri la vivo de Mohamedo la 2-a
VOL 159: Laoniko Kalkokondila el Ateno, Leonardo Kiensis Ĉefepiskopo de Mitileno, Izidoro el Kiev, Jozefo Episkopo de Metono.
VOL 160: Gregorio la 3-a Mamasa, Patriarko de Konstantinopolo, Genadio la 2-a, Skolario Patriarko de Konstantinopolo, Gemisto Pletono, Mateo Kamarioto, Marko Metropolito de Efeso, papo Nikolao la 5-a
VOL 161: Bazilo Besariono, Georgo el Trabzon, Konstantino Laskaris, Teodoro el Gaza, Androniko Kalisto

Incesto[redakti]

La Kemiaj Elementoj
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Ma
Al Si P $ Cl Ar
K Ca Sk Ti V Cr Mu Fe Co Ni Cu Fm Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nf Me Tc Ru Rh Pd Ak Kd In Sl Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Pr Ad Rn
Fr Ra ** Rf Dg Sg Bh Hs Mt Ds Rg Uea Put Uuq Uup Ld Uus Umo
Ve Ubn ***


La Ce Pr Nd Pm Sm €u Gg Tb Di Ho Er Tm Yb Lk

Ac Th Pa U Np Pi Am Cm Bk Cf Fm Md No Ls

Ubu Us Ka Kk

-- Terure, mia kara! Ŝia psikiatro malkovris, ke ŝi enamiĝis al sia patro!

-- Ĉu tamen kuraceble?

-- Nenia espero: ŝia patro estas jam edzigita.

Moderneco[redakti]

Iam havis infanoj pli multe da gefratoj. Nuntempe ili havas pli multe da patroj.

Obeemo[redakti]

Armed Slave.jpg

Knabeto ne volas obei la patrinon kaj lia patro diras al li: „Mi estas pli aĝa ol vi kaj vian patrinon mi obeas.“

Idismo[redakti]

Via patro estas idisto! Idistoj, kiuj tre bone konas lin diras:

Tua patro esas kanalio, quian tu nulafoye renkontris. La homulo, quian tua matro nomas tua patro, ne vere esas tua patro. Tua vera patro rezidas en altra lando kae havas idojn totamondale. Tu lernis Idon por parolari al stranjeroi kae trovari ilun, nesavante ke nulu fakte parolas Idon.
Darth Vader ne esas tua patro. Tua patro esas multe mine famoza, multe mine kompetenta. Pro tia kaŭzo tu esas tale stupida.

Indiferenteco[redakti]

Dum ke patro lektas jurnalon, fresha puerulo ludas apud lu. Subite, la puero questionas suan patron:

“Papao: quale diferas nulsavo de indiferenteso?”

“Me ne savas lon, nek importas a me lo”, la patro respondas, sencesare regardari la jurnalon

Mafio[redakti]

Puerulo eniras suan domon kae quike plendas ad lua patro:

“Papao: che la skolo oni dicas, ke me esas mafiano.”

“Nule suciez, filio! Morge, me ipsa vizitos tuan skolon kae solvos la problemon.”

“O.K., ma ke LO semblez acidento!”, la puero klamas.

Morto[redakti]

Ye 21 kloki, puero ekiras suan chambron, kaj vidinte ke l’ manjo-tablo esas ne mem aranjita por la supeo, questionas iluan matron:

“Kande ni supeos?”

“Tua patro esas mortonta, do ni ne ja darfas supeari. Ni vartezu!”

Ye 22 kloki, la puerulo questionas itere:“Ka ni ja povas supeari?”

“Ne ja, filio. Tua patro ne ja mortabas, do ni mustas vartari.”

Ye 23 kloki:“Ka ni ja darfas supear nun?”

“No, karulo. Ne ja. Tua patro esas preske mortinta, ma... Ni vartezu!”

Kaj la puerulo, nekonciante, klamas pro sua granda hungro:“Ho, matro! Nek patro mortas, nek ni supeas!”

Io ajn[redakti]

Yen maxim leda e rara infantulo, quia pregas suan patron:

“Papao: me volas irari en la cirko. Portez me aden la cirko! Portez me aden la cirko!”

“Nula cirko, filio!”, la patro respondas. “Se ulo volas spektari tun kaj admirari tun, ke lu venezu che ni!”

Ho ve![redakti]

Yen maxime tedanta viro, quia, surstrade, renkontras konocaton e, pos salutari lun, dicas al lu:“Me saveskis, ke tua patro mortis. Me regretas lon.”

“Dankon, Teddy”, l’altru respondas koncize e hastoze.

“E de quio tua patro mortis?”, la tedanto audacas questionar.

“De subito”. l’altru respondas dum haste duras suan marchon.

Kaj yen, ke paro de dioi pose, Teddy renkontras iteresuan konocaton surstrade, e dicas al lu:“He, Hastings! Pro quio tu dicis, ke tua patro mortis de subito?”

“Pro ke lu ya mortis de subito”, l’altru respondas.

“Ma... de quo exakte tua patro mortis?”, la tedanto insistas.

“De katarakto.”

“Ka de katarakto? Kad oni operacis lun?”, Teddy questionas.

“No, on PULSIS lun.”, Hastings adjuntas dum haste foriras.

Nomo[redakti]

Estas kelkaj manieroj ne havi la familinomon de sia virpatro :

1. La nasko okazis "eksterleĝe" kaj la virpatro rifuzas agnoski la filon.

2. La nasko okazis "eksterleĝe" kaj la edzo de la patrino ne scias, ke iu alia provizis la spermon.

3. La nasko okazis "eksterleĝe" kaj la patrino nokte forlasas la irananon ĉe la pordo de preĝejo (kirko, sinagogo, moskeo ktp) alia loko.

4. Pro ajna kialo la patrino aŭ gepatroj decidas fordoni sian filon en adoptiĝon.

5. Plenkreska homo adoptiĝas de alia(j) plenkreskulo(j), ofte por heredaj celoj.

En juĝejo[redakti]

HP p.jpg
— Ĉu vi konas la virinon kun la infano?
— Jes.
— Ĉu ĝi estas via infano?
— Jes, mia.
— Do kio estos rilate al alimentoj?
— Mi ne volas la monon pro mia patreco...

Hazardo[redakti]

- Ĉu vi hazarde ne estas filo de horloĝisto Monja?

- Jes, estas mi, sed kial do hazarde?

Patra ekzemplo[redakti]

La amanto de via patro

Georgo, sukcesa kaj riĉa bankisto, fieris pri sia profesio. Pro tio, li kompreneble anticipis ke sia filo ankaŭ estos bankisto. Unu tago li diris al la 4 jaraĝa knabo:

"Kiam vi estos plenkreskulo, mia kara filo, ĉu vi estos bankisto kiel mi?"

"Ho ne, paĉjo, mi ne estos bankisto, mi estos poŝtisto!"

"Kial vi preferas esti poŝtisto anstataŭ bankisto?" respondis la surprizita patro.

"Nu, paĉjo, bankistoj nur skribas sur strangaj paperoj kaj parolas per la telefono tut-tage. Sed kiam mi iĝas poŝtisto, panjo multe kisas min ĉiu matenon, kaj mi resaltas en la lito, kaj poste mi ricevas pecon da kuko! "

Koincido[redakti]

En mia oficejo laboras idisto. Antaŭ kelkaj tagoj mi trovis lin ĉe sia labortablo ploregantan. Mi do demandis lin:

"Sed amiko, kial vi tiom ploras?"

"Mi ricevis mesaghon chimatene," li respondis, "kaj mi eksciis ke mia patro mortis hierau."

"Ho, miajn profundajn kondolencojn," mi diris al li.

Iom poste mi denove preterpasis lian labortablon, kaj rimarkis ke li parolas ĉe telefono. Post kelkaj sekundoj, li denove ekploregis. Mi denove proksimiĝis:

"Kio okazis nun?"

"Estas nekredeble," respondis idisto snufante. "Jen estis mia frato che la telefono. Ankau LI jhus perdis sian patron...."

Patro kaj filo[redakti]

Zom!.jpg

Por Kristnasko, du volontuloj kolektas monon por helpi al malriĉuloj de la paroĥejo. Riĉulo, donas al ili nur kelkajn monerojn.

- Ni ne povas kredi, ke vi vere volas doni tiom malmulte. Via filo hieraŭ malavare donacis al ni multe pli.

- Ja. Sed, mia filo havas riĉan patron, dum mi estas orfo.

KONSILO[redakti]

Patro diris al amiko:

- Mi havas filon, kiu ne kapablas elekti profesion.

La amiko respondas:

- Li fariĝu kuracisto, ĉar liaj eraroj finiĝos subtere.

Hodiaŭ[redakti]

Bd8 o.jpg

Du knabetoj interparolas:

-- Mia patro estas vera bonulo! -- fanfaronas la unua.
-- Ĉu tion vi diras al mi? -- replikas la alia -- Antaŭ nur du jaroj li estis mia patro.

Malkovro[redakti]

La filo demandas al patro: "Vi havas malfeliĉa mieno; kion okazis al vi?"
"Mi ĉiam kredis vian patrinon fidela" respondas la patro.
"Kaj kial vi ŝanĝis opinion?"
"Translokiĝinte de Romo al Venecio, mi malkovris ke ni havas la saman leterportiston!"

Memoralbumo[redakti]

Peĉjo, foliumas albumon de familiaj fotografaĵoj:

- Panjo, kiu estas ĉi tju ĉarma knabino?

- Estas mi kiam mi estis dudekjaraĝa.

- Vi estis bela kiel nun.

- Dankon, vi estas tre ĝentila.

- Nu, kiu estas tiu juna blondulo?

- Li estas via patro, Peĉjo.

- Kiu estas, do, tiu kalva sinjoro kiu loĝas ĉe ni?

Literaturo[redakti]

  • Patroj kaj Filoj. De Turgenev, el la rusa trad. Kabe, 1909; l5 p. „Ĝi estas pentaĵo de la vivo mem, kiun oni travivas kune kun la aŭtoro. Vare E-a stilo.“ („La Revuo“: 1910 p: 574.) „Tro rapide tradukita, ĝi nur pale reproduktas la originalon.“ (BIL, p: 375.)

Notoj[redakti]

  1. Aŭtoro de la verko "Patrologio" au De primitivae ecclesiae Christianae Doctorum vita ac lucubrationibus opusculum.
  2. [1] Esperantigita Unua letero de Klemento el Romo.
  3. Ferdinando Cavallera, Patrologia Graeca Cursus Completus - Indices, Apud Fratres Garnier, Paris (ĉe la Fratoj Garnier, parizo), paĝo 21