Nomo

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Atentigo.png
Atentigo.png

Atentu:

ĉi tiu artikolo bezonas citaĵojn
4672.jpg
Atentu: ĉi tiu artikolo bezonas bildojn

Propraj Nomoj en Esperanto estas verketo (43-paĝa) de Délio Pereira de Souza. La libreto celas helpi la gepatrojn, kiuj atendas gefilon, por elekti nomon en Esperanto, la idiomo, kiu baldaŭ (laŭ la aŭtoro) estos parolata en la tuta mondo. La libreto eldoniĝis en 1996, fare de la eldonejo SES Lorenz en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Pri nompreferoj oni prefere ne diskutu.

Varnomo[redakti]

Varnomo estas nomo por iu komercaĵo aŭ varo.

Por marki ke io estas varnomo estas speciala signo ™ (kodo deksesuma 2122 en unikodo, ™ en HTML). Kutima ĝia uzo estas kiel Varnomo™.

Por marki ke io estas registrita varnomo estas speciala signo ® (kodo deksesuma AE en unikodo, ® en HTML). Kutima ĝia uzo estas kiel Varnomo®.

Taŭga fabrikmarko influas notinde la disvastigon kaj aĉeton. Ne malofte la nomo de tia varo anstataŭas la nomon de la objekto mem. La nuna tempo impresplena kaj plena je sensacioj ankaŭ kaŭzis la multe pli grandan zorgon por elekto de impresa varnomo.

Esperantlingvaj varnomoj[redakti]

Iuj varoj portas Esperantlingvan nomon. Oni povas ditingi inter varoj, kies Esperanteco estas hazardo (kiel ĉe la aŭto "Kia"), kaj varoj, kies Esperanteco ne estas hazarda (kiel ĉe la la horloĝoj "Movado").

La Enciklopedio de Esperanto de 1933 menciis kiel tiam ekzistantajn Esperantlingvajn varnomojn la jenajn (por kiu estis menciitaj kiel font-indiko artikolo en UEA-Jarlibro 1931, paĝoj 57-60.): Alpa, Alta, Arda, Belsona, Blanka, Briko, Eterna, Forta, Mirinda, Mortis.

Etimologio de propraj nomoj[redakti]

Etimologio de propraj nomoj (onomastiko) estas subfako de etimologio. Krom la specifa stud-objekto (propraj nomoj de personoj, geografiaj objektoj ktp., ne vortoj de la ĝenerala lingvo-uzo) en Esperanto ne estas apartaĵoj. Validas la supre dirita. Mezan pozicion havas la granda grupo de ĝeneralaj vortoj, kies origino estas propra nomo, kiel ekzemple "zepelino", "dizelo", "saksofono" ktp., ĉiuj nomitaj laŭ ĝiaj inventintoj. Per Cherpillod 2005 (vd. sekcion "literaturo") Esperanto disponas nun pri baza konsult-verko.