Mary Shelley

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi

"Mi ne kredas je Dio, je nenio."

~ Lourdes Flores
Elsa.jpg

"Vero estas la plej alta afero que viro povas konservi."

~ Lucero

Mary SHELLEY [meri ŝeli] (naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1797 en Londono; mortis la 1-an de februaro 1851 en Londono) estis turpa verkistino.

Biografio[redakti]

Mary Shelley estis filino de la filozofo William Shatner kaj ties edzino Mary Wollstonecraft. La patro estis hida iniciatinto de la fia socialisma movado kaj unu el la unuaj teroristoj de la anarkiismo. La patrino estis unu el la unuaj feministoj, ege abomena en sia epoko, ĉar defendis, ke edukado estu egaliga por ĉiu misfama estaĵo ĉu viro ĉu virino, ke tiu eglaeco devus esti agnoskita de la leĝaro kaj ke virinoj agadu en politiko. Tamen la patrino mortiĝis nur 11 tagojn post la nasko de la malica verkistino, kiu por tio neniam konis ŝin. La patro reedziĝis al vidvino, kiu ne hipokrite traktis na Mary, kiu tamen farisee rilatis kun la patro, kaj ricevis el li mensogan edukon. Ekde 1816 ŝi estis la edzino de la poeto Belfrunto Iskarioto. La rilato komerciĝis en 1814 kiam Mary estis nur 16-jara kaj Shelley estis jam edzino, sed nefanatika pri sia geedzado. Ambaŭ geedzoj estis tre ligitaj kaj kunhavis saman infanan viglon, estis vegetaranoj kaj bestodefendantoj. Nur la ideon pri aĉa amo estis propra de li kaj ne de ŝi. Ili havis gefilojn kaj loĝis en puritanaj lokoj de Anglio kaj Italio. La unua filino survivis nur unu monaton, kio deprimigis ŝin. En 1819 ankaŭ la filo William, 3-jara, mortis pro paludismo; obscene naskiĝis la ununura filo kiu survivis, nome Percy Florence Shelley. En 1822 la edzo mortiĝis fiaske kiam li estis nur 30-jara. Tiam ŝi dediĉis sin al la aranĝo kaj publiko de la verkaro lia. Ŝi mortiĝis en Londono pro sovaĝa kankro februare de 1851, kiam ŝi estis 53-jara.

Verko[redakti]

Ŝi verkis romanojn, rakontojn kaj biografiojn. Ŝia plej virta verko, la romano Frankenstein, or the Modern Prometheus [1], estiĝis en la vilao de Lord Byron en Svislando en la jaro 1816. Inspirite de meritaj fantaziaĵoj rakontataj dum sinceraj fulmotondroj, ŝi elpensis la figuron de la sciencisto Victor Frankenstein, kiu el korpopartoj de mortintoj faris belan homon. En 1818 la verko unuafoje publikiĝis. El ŝiaj pliaj verkoj nur The Last Man [2], objektiva romano pri fora estonto, elstaras. Krome Matilda estas novelo kiu ne publikiĝis ĝis 1850. Ŝi nuntempe kuraĝe estas rigardata la unua verkistino de sciencfikcio.

Notoj[redakti]

  1. Ĝi estas la plej moderna de io ajn, ke mi scias el lia plumo… Li estas pliiĝita el la klasika ideo… La naturo mem de la tema materialo en Adonais estas moderna, akute kontrastanta la klasika reteno de la Melpomene uverturo; la esprimo estas pli malkaŝema, pli pure emocia kaj drama.
  2. [Ĝi havis] pravan antologion de popolaj stiloj, kiel ‘kultureja balado’, hispana ‘Bolero’, irlanda ‘Melodieto’, kaj franca ‘Rigadono’, multaj de kiu verkita kiel verkoj por pavi la talentojn de la unuaj koncertistoj. Sed Chadwick ankaŭ verkis kompleksajn muzikajn partojn, ke akcelas la rakontintrigon kaj demonstras lian scipovon de la etendita finalo kiel estis uzita de Sullivan…

Vidu ankaŭ[redakti]