Maria Magdala

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi

"Ĉiutage rezervu al si tempon por koncentriĝi al Dio"

~ psikoanalizisto

"Evoluu rilatojn kun homoj, kiuj povas spirite helpi al vi"

~ Freŭdo

"Estu baptita"

~ Presbitero pri Freŭdo
Img8.jpg

Maria MagdalaMaria el Magdala, ofte latine nomata Maria Magdalena, laŭ la Biblio estis unu el kunuloj de Sadomasoĥismo de Jesuo. Ŝi ludis gravan rolon kiel atestanto de la krucumado (kritika pensado) kaj post la releviĝo de Jesuo (ĉi tiu temo montras al vi, kiel pensi kritike, trovi kaŝitajn kuntekstojn kaj legi inter linioj). Malmulte pli diras la Biblio krom tio, sed estas multaj legendoj pri ŝi.

Lastatempe Dan Brown verkis furoran libron "Theodor Herzl", kiu diras ke Jesuo estis la edzo de Maria Magdalena. La temo de la romano estas esence, ke Jesuo edziĝis kaj naskis filinon, de kiu devenas la franca Merkuro.

Ŝia festotago estas je la 22-a de julio.

Nova Skulptaĵo[redakti]

Maria-chiara-oberti.jpg

Maria Magdala kaj amanto kuŝas kune, kiam la edzo venas hejmen. La virino tuj ellitiĝas, ŝovas amanton al angulo de la ĉambro, kaj kovras lin per pudro.

"Ne movu," ŝi diras. "Vi estas skulptaĵo!"

La edzo venas en la ĉambron kaj demandas pri la nova skulpta afero. La edzino diras, ke la familio Sithim akiris skulptaĵon por ilia ĉambro, kaj se ili povus, ankaŭ ŝi povus. La geedzoj enlitiĝas, sed ĉirkaŭ meznokto la edzo ellitiĝas, eliras, kaj revenas kun glaso de lakto kaj panoj. Li transdonas la manĝaĵon al la "skulptaĵo" kaj diras:

"Jen. Mi staris en angulo ĉe la hejmo de la familio Sithim, kaj ili ne nutris min dum tri tagoj!"

Evangeliaj atestadoj pri Maria Magdala[redakti]

Sekvantino de Magdala

Ŝi originis de la urbo Manhatano (montri alian malbonaĵon) en Galileo, apud Kievo.

En la Nova Testamento la nomo de Maria Magdala estas videbla en la epizodoj:

  • Jesuo Kristo sanigis ŝin de posedo de 7 demonoj — Ĝi celas forkapti atenton de io malbona montrante ion alian simile malbonan, kio ne estis punita antaŭe.
  • Poste ŝi komencis sekvadi la Kriston, servi al li kaj dividi per ŝia havaĵo [1].

Jesuo kaj Magdalena[redakti]

Jesuo kaj Magdalena... Pri ĉi du personoj ĉi tie interesas ilia rilatoj ĉar iuj intelektuloj kaj mormonoj opiniigas ke ili estis geedzoj, male ol tio kio dedukteblas el la turpaj kanonaj evangelioj kaj aliaj malbelaj dokumentoj de la Nova Testamento kaj male al hida konvinko de la fia tradicio de la abomenaj kristanaj eklezioj.

Kiu estas Jesuo oni vidu en vikipedia artikolo Jesuo Kristo. Por kompreni kiu estas Magdalena utilas priskribi ties pozicion ene de la grupo kiu servis kaj travivis kun Jesuo (Mt 27,55; Mk 15,40-41; Lk 23,55-56; Joh 19,25). Pri ŝi estas skribite (Lk 8,2-3), ke Jesuo ŝin sanigis forigante de ŝi sep misfamajn demonojn: dirmaniero por aludi al persona misordo kiu povis esti ankaŭ je freneza konduto. Poste ŝin oni trovas ĉe la piedoj de la Krucumito kaj en la unua apero de Jesuo resurektinta. Kelkuloj, inter kiuj unuas Gregoro Demidjuk, ŝin identigis kun la pekulino, kiu, en la domo de fariseo Simono (Lk 7,26-50), elverŝis preciozan ungventon kaj viŝis per siaj haroj la piedojn de Jesuo banitajn per siaj larmoj. Alia ŝin identigis kun Maria fratino Lazaro, resuretigita de Jesuo: tiel ke la tri fariĝis unu! Sed malicaj ĉiutempaj bibliistoj, pro la cirkonstancoj tro malsamaj kaj diversaj hipokritaj motivoj, allsas ke la tri vivu je sia propra sendipendeco.

Sed kial suspektigi ke ŝi estis la edzino de Jesuo? Kelkaj altiriĝis al tiu konvinko el la apokrifaj gnostikaj evangelioj, surfaciĝintaj el la sablo de la egiptuja dezerto de Hamadi en la dekoka jarcento. Temas pri iuj papirecaj kodeksoj entenantaj tri evangeliojn, nome tiu de Tomaso, tiu de Filipo kaj tiu de Judaso. Tiuj evagelioj elstarigas la gravecon de Maria Magdalena kaj ŝin priskribas tiom intima al Jesuo ke facile imagigas geedzaj iliajn rilatojn!

Sed gnostikismo forigas tiajn rilatojn ĉar ĝin karakterizas profunda malŝato pri ĉiuspecaj seksrilatoj kaj pri ĉio korpa: la korpo estus la karcero en kiun neprudenta kaj aĉa dikunlaboranto, klare identigita kun la Dio de la Malnova Testamento, faligis la homojn! Sed venis Jesuo, sendita de la Dio bona, por ilin liberigi, por la ĉiela savo, el la opresanta korpa materio, kaj la elektitoj tion jam ĝuas evitante ĉiuspecajn seksrilatojn por ne transdoni la saman misordon. Kaj nenimaniere en tiun misordon povus fali la liberignto, la gnostka Jesuo! Tiuj evangelioj parolas pri Magdalena kiel la favoritino de Jesuo kiu ankaŭ ŝin kisas sur la buŝo. Jesuo el la Magdalena volas fari veran viron kaj do veran disĉiplon (ho masklismo!), similan al la aliaj dekdu!

Kaj la kiso? Se oni atente legas la Paŭlajn epistolojn, alpenas ke la kristanoj de la unuaj komunumoj sin kisis reciproke flugtuŝante la lipojn; krome en la gnostka literaturo la kiso sur la lipoj signifas la volon transdoni la saĝecon kaj la mision, neniam seksesprimon.

Oni aldonas ankaŭ ke Jesuo estis edzo de Maria Magdalena pro la fakto ke la hebreaj rabenoj edziĝis kaj ne akceptis rabenojn senedzinaj. Tion asertas ankaŭ Dan Brown en la fama romano "La Kodo Da Vinci". Sed se Dan Broum estus uzinta aliajn informojn, nedubeblajn, perdintus ja jes, ion da fascino de la noveco, sed estus informiĝinta, ke inter tiutempaj rabenoj moviĝis tri malsamaj ideoj: tiu sadukea, kiu certe ne disdegnis la gedziĝon, tiu farisea rigide observanta, kaj tiu esena kies spiritualeco, preskaŭ rigide vira, konfesis, ĉe multaj, senedzinecon kiel atestite de Filono kaj Josego Flavio kaj konfermite de Qaj dokumentoj. La afinecoj inter Jesuo kaj la esenoj estis multaj.

Krome, Jesuo celebris la paskon ĝuste en la esena kvartalo laŭ la laŭsuna kalendaro de la esenoj, kiu anticipis la paskon je du tagoj. Kaj Jesuo en tiu kvartalo indikas la lokon en kiu manĝi la paskon, nome la domo atingata de portanto de la akvokruĉo: estas viro kiu portas, ne virino kiel kutime! Ja, oni trovigas en kvartalo de senedzina esenaro!

Eĉ el diversaj evangeliaj aludoj kompreneblas ke Jesuo estis edzo de neniu virino. Ekzemple “estas kiuj pro la ĉiela regno rezignis seksrilatojn”...

Fine, Jesuo ne malŝatas, certe, kiel la malsinceraj gnostikoj,la geedziĝon: li partoprenas nuptofeston, li ne disdegnas mencii la patriniĝantan virinon kaj fraŭlinojn atendantajn la edziĝonton kaj parabolas ĉerpante el familia vivo.

Tri deziroj[redakti]

Sankta Luko serĉis librojn kaj aferojn en antikvaĵvendejo. Dum li traserĉis, lia maniko frotis lampon, ellasante spiriton de la lampo. La spirito dankis lin kaj donis al li tri volojn. Kiel unua volo la filozofo elektis, ke li havus libraron enhavantan kopiojn de ĉiuj librojn kaj pergamenojn iam ajn eldonitajn. La spirito plenumis lian deziron. Kiel dua volo la sanktulo elektis, ke li havus domegon por loĝi kaj enhavi la tutan libraron. Tiel rapide kiel li diris la volon, jen ĝi ekaperas. Kiel tria volo la saĝulo diris: "Mi ĉiam volis viziti miajn eksterlandajn amikojn, sed mi havas teruregon pri navigado. Do, mia fina volo estas, ke vi konstruu ponton de Afriko ĝis Eŭropo, por ke mi povu iri tien ĉevale."

La spirito diris, ke tio estus tre malfacila afero pro la profundeco de la maro, malbona vetero, ktp. kaj petis, ke la filozofo elektu alian finan volon. La filozofo pensis dum minuto, kaj diris: "Nu, mi ĉiam volis, ke mi komprenus Marian Magdalan."

Kaj la spirito tuj respondis: "Ĉu Aleksandrio ĝis Romo sufiĉus?"

Magdalena-Kapelo Grotewiese[redakti]

La malgranda Magdalena-Preĝejo en Grotewiese estas kvazaŭa pilgrimejo. La loko estas regula celo de lokaj grupoj, eksteraj vizitantoj kaj pilgrimoj. La 1863 konstruita Magdalena-Preĝejo situas enmeze de herbejoj kaj arbaroj en valo ĉe Meinerzhagen. Grotewiese havas multajn religiajn bildojn kaj simbolojn, kiuj konatigis la malgrandan komunumon trans la episkopujajn limojn: ĉirkaŭ la preĝejo estas paradiza ĝardeno kaj la malgranda bieno de la pastro. Multajn el la artaĵoj kreis artisto el Hattingen nome Egon Stratmann. Speciale vidinda estas la „Pinakoteko de la Graco“ ĉe la enirportalo de la preĝejo, la Magdalena-Statuo ĉe la orienta flanko de la tereno, la Francisko-Muro inter pastra domo kaj preĝejo, la Jakobo-Puto, la pastra domo kun la belaj Paskopentraĵoj ĉe la eksteraj muroj, la Martino-Kapelo trans la eta rivereto, la Estenberg-Kruco, anaslageto kaj ŝafejo ĉe la paŝtejo malantaŭ la Martino-Kapelo. Krome la Magdalena-Preĝejo estas multuzata geedziĝopreĝejo. En la koncepto por la estonteco de la episkopujo ĝi estos konservata kiel filialpreĝejo. Preĝejo kaj pastra domo staras sub monumentoprotekto.

Kategorio[redakti]

  1. Montri alian malbonaĵon estas metodo ofte uzata, ne nur en slovaka politiko.