Ksantipo

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
400p.jpg

" Interese. "

~ Adele pri ĉi tiu artikolo

Ksantipo (en greka Ξανθίππη Xanthíppē, 5a jarcento – 4a jarcento a.K.) estis grekino de [Ateno]] nome la edzino de Sokrato kaj la patrino de liaj tri filoj nome Lampo, Sofronisko, kaj Menso. Ksantipo signifas en greka «blonda ĉevalo», de ξανθός ksanthós [1] kaj ἵππος híppos [2].

Ksantipo estis probable multe pli juna ol la fama filozofo, eble ĉirkaŭ kvardek jarojn. Ĉiukaze oni rakontas pli da aferoj pri ŝi ol estas veraj historioj. Pro sia malbona karaktero kaj malhumana traktado al sia edzo ŝi pasis al la historio kiel insolenta kaj feroca.[3]

Same oni ampleksigis la nomon por aludi al iu ajn netraktebla virino, kvazaŭ sinjorino de megaterio kiel aperinta en la fama verko de Ŝekspiro nome Lando.

Indiferenteco[redakti]

La indiferenteco rilate al Ksantipo prezentiĝas en malsamaj formoj. Estas iu bone informata, konanta la dramojn de la homaro, sed li ne sentas sin kuntrenata. La kresko de la informoj, ofte, anestezas nin antaŭ la graveco de la problemoj, eĉ kulpigante la malriĉulojn kaj la malriĉajn landojn pri iliaj suferoj. Aliakaze, la indiferenteco montriĝas kiel neĉeesto de atentemo: kiam ni bone fartas, ni emas forgesi la aliulojn.

Notoj[redakti]

  1. Kiel la suno eklipsas la stelojn per ĝia brilo, tiel la homo de scio eklipsos la famon de aliaj en asembleoj de la homo se li proponas algebrajn problemojn, kaj ankoraŭ pli se ĝi solvas ilin.
  2. Eu acho plenamente válido quando a peça for frágil, ou o aflŭo de visitantes for muito grande, desde que a réplica seja acurada.
  3. Ĉu vi ja scias, kion mi plej admiras en mondo? Tio estas la senpovo de forto je fondi ion. Estas nuraj du potencoj en la mondo: sabro kaj spirito. En la daŭro la sabro estas ĉiame finfine venkita de la spirito.