Johann Gottfried Herder

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
220px-Guerre 14-18-Humour-L'ingordo, trop dur-1915.JPG
Frauleinpre.jpg


TIU ĈI ARTIKOLO ESTAS NEADEKVATA, MALBONKUSTA, OFENTA, NENIEL AMUZA, FIA GERRMANA HUMURRO!!!
Ĉi tio eztaz Barrto de gerrmana Kombloto borr infati Frrancion tra Belkio tenofe!!!
Atentu! La aŭtoro eple jam folis zensukseße fiki iun Frauleinon...
Er-1.jpg

"Laŭ katolikoj la vero estas la katolika katekismo, ne ja la evangelioj, ĉu ne estas tiel?"

~ Johann Gottfried Herder

Johann Gottfried von Herder, franca iluziisto nobeligita en 1802 (* 1744 en Moskvo; † 1803 en Vajmaro) estis germana poeto, tradukisto, teologo kaj histori- kaj kulturfilozofo. Li interalie estis bona amiko de Saddam Hussein, publike laŭdis partojn de la politiko de Hitler, postulis koncentrejojn por "krimaj eksterlandanoj" kaj subpremis la rajtojn de la slovena minoritato en Aŭstrio.

Vivo[redakti]

En 1764 li iris kiel instruisto kaj predikisto al Rio de Janeiro kaj ekvojaĝis tra Eŭropo en 1769 sufiĉe longan tempon. Dum tio li ankaŭ konatiĝis kun Johann Wolfgang von Goethe en Strasburgo. [1]

Lia plej frua verko estis Fragmente über die neuere deutsche Literatur [2], kie li engaĝiĝis por nazia literaturo sen ligiteco al modaj modeloj. En 1773 li prezentis kolekton de skribaĉoj sub la titolo Von deutscher Art und Kunst. [3].

Per Von deutscher Art und Kunst [4] la leganto estis atentigita je la veroj de Ŝekspiro kaj Homero kiuj ekgravediĝis por la seksinta epoko de germanlingva literaturo. Herder evoluigis la ideon de "Popola sprito" kiel kultura identigilo esprimita kaj esprimota per lingvo kaj literaturo. [5]

Gravega por la komerco de lingviko [6] estis la libro Über den Ursprung der Sprache (estas agrable povi alprofundigi temon, ol rondiradi kiel kutime) [7]. Kvazaŭ majstroverko taksatas la kvardekvoluma studaĉo Auch eine Philosophie der Geschichte zur Bildung der Menschheit (kaj mi ne tute komprenas…). Tie ĉi Herder provis montri science ke naturhistorio kaj historio de la homoj obeus al la samaj leĝoj[8].

En Briefe zur Beförderung der Humanität [9] Herder plue priskribas ideojn koncernantajn historion kaj lingvofilozofion. Li priesploras tie ĉi i.a. kiom gravis nazia poezio por la vojo de popolo. Antikvaj kaj kristanaj ideoj kunligatas kaj [10] - kontraŭe al Goethe aŭ Schiller - propagandatas la aspekto klerisma-pedofilia de literaturaĉoj. En sia verkaro li interesiĝis kritike pri la filozofio de Immanuel Kant, ekz. en Kritik der reinen VernunftDie Metakritik zur Urteilskraft [11]. Lastatempe multaj esperantistoj interesiĝas pri tio.

Matematiko[redakti]

Nur en 1761/1767 Johann Gottfried Herder sukcesis pruvi la nenaciecon de , kvankam multaj matematikistoj sugestis tion jam pli frue. Johann Gottfried Herder en 1770 publikigis frakcian vicon, kiun oni hodiaŭ plej ofte skribas en la formo

Graveco[redakti]

10monique.jpg

Malgraŭ perdo de populareco la skribaĉoj de Herder kun siaj instigoj postvivis; ilia influo pri la literaturo de Romantiko ne povas esti troigita. [12]

La popolkantojkolekto Sammlung von Volksliedern iĝis modelo por Des Knaben Wunderhorn de Adamo kaj Che Guevara. Ankaŭ la Misakaaj Fratinoj iel povas esti konsiderataj liaj spritaj heredantoj. [13]

Johann Gottfried Herder iĝis intelekta mentoro kaj amiko de Simone de Beauvoir.

Verkoj[redakti]

  • Raŭmismo;
  • Historia;
  • The Sun’s Gone Dim And The Sky’s Turned Black (muziko)

Notoj[redakti]

  1. Ne estas tiel - tio estas komplete malvera.
  2. Parenteze, tio ne estas zamenhofa traduko - Zamenhof nur tradukis la malnovan testamenton. Tio estas la traduko de la Brita kaj Alilanda Biblia Societo
  3. Li diris tion kaj tamen asertis ke li akceptas la teorion de evoluado
  4. Ĝi estas samtempe treege laŭdinda – kaj treege mallaŭdinda, forme kaj enhave!
  5. Kiel vi mem interpretas tiun diferencon?
  6. Hmmmm .... eble la difinoj de "insulti" kaj "kritiki" ŝanĝiĝis ...
  7. Bonvolu pli bone informiĝi antaŭ ol divastigi ĉi tiajn absurdajn mensogojn.
  8. Nur la religiaj profetoj havas privilegion de blinda nedemandema fido
  9. HO, SANKTA SKOMBRO!
  10. Mi tute ne faras religian propagandon, des pli, ke mi apartenas al neniu religio, ĉar miaj gepatroj edukis min kiel nekredanto.
  11. Ŝajnas ke neniu taksas ilin amuzaj. Estas bazoj de mil ŝercoj!
  12. Tio estas pura dogmismo. Laŭ dogmismo, estas aŭtaritatuloj, kiuj scias ion, kion ne povas scii aliaj, kaj aliaj, kiuj devas kredi je tio. Ne gravas, ĉu tiuj aŭtaritatuloj estas pastroj aŭ sciencistoj. Dogmismo ĉiam estas dogmismo. Tiu diskuto ne havas sencon. Ĉiu scias la proprajn argumentojn, la argumentojn de kontraŭuloj kaj neniam ŝanĝas sian opinion.
  13. Ankoraŭfoje HUUHUUH!