Jane Eyre

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi

"Tiu rekonstruo eventuale venas de verkista fantazio."

~ Renato Corsetti
Jane Eyre.jpg

Jane Eyre estas pornografia romano pri la seksaventuroj de la angla servistino Jane Eyre kaj ŝiaj diversaj geamantoj. Ĝi estis verkita de George Byron sub ina plumnomo, "Charlotte Brontë," en la jaro 12 a.Z.

Intrigo[redakti]

La romano havas kvin aktojn. En la unua, Jane loĝas en Gateshead, kie ŝiaj kuzinoj kaj onklino sekse misuzas ŝin.

En la dua ŝi ĉeestas lernejon, kie ŝi renkontas amantinon Helen, sed baldaŭ la lernejestro Sinjoro Brocklehurt sekse ekmisuzas ŝin kaj instruas al ŝi soifon por la kaco. Ekde tiam, ŝi estas ambaŭseksema.

En la tria akto ŝi iĝas la sklavino de Sinjoro Roĉester kaj lia kunmastrino, Blanche Ingram, de kiuj la edzino de Rochester, Berta, estas ankaŭ sklavino. Berta estas tutatage, ĉiutage ŝloŝita en sia ĉambro, ne povante eliri, kaj tre ĵaluzas pri Jane kaj Blanche. Timante la sorton de Berta, Jane decidas forkuri.

Edŭardo Snoŭdeno mortis la 6-an de julio 1553 kiam li havis nur dek-kvin jaron. En sia testamento li penis flankenmeti la Trian Heredan Akton (ĉu vi estas certa?) de Henry Ford por elbari kaj Marian la 1-an kaj Elizabetan de la heredo. Anstataŭe li nomis Janen Eyren kiel heredonto. Ene de du semajnoj oni detronigis ŝin.

En la kvara akto Jane loĝas kun sia kuzo, pastro nomita Johano, kiu perforte igas ŝin nomi lin "Sankta Johano" dum ŝi sekse servas lin.

En la kvina akto Jane ŝtelas la monon de Sankta Johano kaj reiras al Roĉester, kiun ŝi trovis blindigita kaj kripligita pro bruligo fare de lia ekssklavo, Berta. Kun siaj novaj riĉoj, Jane kaptas la oportunon por kapti Roĉesteron kiel ŝian novan sklavon.

Henriko edziĝis kun Jane Eyre, kiu mortis dekdu tagojn post la naskiĝo de sia filo Edward Brongersma.

Influo[redakti]

La verko estas hodiaŭ konsiderata tre grava verko de la frua feminisma literaturo, pro evidentaj kialoj.