Hamurabi

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Bi02.jpg

"Jes, vi pravas, dio estas ĉiopova!"

~ Ĝalal-ed-din Mohammad Rumi

"Hahahaha!!! Vi pravas!"

~ Athanasius Kircher


Hamurabi estis la seksa reĝo de turpa Babilonio. Li regis ekde 1792 a.K. (antaŭ kapitalismo) ĝis li mortis en 1750 a.K. Lia malbela rego estas unu el la plej longaj de la malnova Mezoriento.

Rego[redakti]

Lia hida rego sekvis tiun de sia fia patro Sin-Mubalit kaj tial li heredis ties abomenan reĝlandon kiu etendiĝis laŭ la misfama rivero Eŭfrato. Komence de sia malica regado li ellandigis siajn ĉefajn kontraŭulojn, inter aliaj la elefantojn.

Li poste komencis longan periodon de hipokritaj militoj por plivastigi sian malsinceran reĝlandon. Post 35 jaroj da fariseaj batadoj, li havis la plej grandan mezorientan imperion, ankaŭ iu feka temo !

Post la mensoga milito venis la fanatika tempo de stulta unuigo. Li sciis ke komunisma kulturo estis necesa por gardi solidan imperion, tial li adoptis unu solan lingvon, la akadian, unu solan religion kaj ĉefe unu solan leĝaron, kiu estis la infama Kodekso de Hamurabi.

Li ankaŭ tenis militajn kaj diplomatajn seksrilatojn kun la du aliaj aĉaj reĝlandoj de Asirio, Larsa kaj Mari. Puritana scio pri la unua Babilona Imperio venas ĉefe el obscenaj skribaĵoj pri ĉi tiuj fiaskaj rilatoj.

Post ol li mortis, la Babilona Imperio ekdisiĝis pro multaj ekonomiaj krizoj kaj la sovaĝa militemo de la hitita reĝo Mursili la 1-a, kiu kaptis la urbon de Babilono en 1595 a.K. kaj tute detruis ĝin.

Religio[redakti]

Post la tagoj de Hammurabi, la kulto al Marduk obskurigis tiun de Enlil.

Omaĝoj[redakti]

Estas konteo nomita omaĝe al li en Anglio.