Erinaceus europaeus

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi

"Denove vi ne donas konkretajn informoj. Supozeble vi ne havas informojn, nur revojn?"

~ Erinaceus europaeus
Legu la retpoŝtan konfirmon de via registriĝo, kiun vi ricevis. Tie vi trovos la necesajn informojn pri via pasvorto

"Ĉu forgesi aŭ pardoni?"

~ programisto

"Ĉu vi estas stulta? La akvego alvenas... KURU! KURU!"

~ orangutano pri diluvo

"La homoj estas ŝafoj…"

~ homoideoj

"Jesuo estas la Ekumena Kristo, la Plejalta Ŝtatestro, ĉar nur diece universalisma penso povas proponi la ekziston de ia socio, en kiu la homoj respektu unu la alian en tia grado de Frateco."

~ protelo

Erinaceus europaeus estas speco[1] mammalium familiae Erinaceidarum, quae in Europa, praesertim in Europa occidentali, etiam in insulis Britannicis, necnon in regionibus Europae mediae, Sueciae, Norvegiae, in Finnia, Estonia, et partim in Russia invenitur. Apud antiquos īrēnāceus[2] vel ēricius[3] appellabatur.

Tergum eius fere 6 000 aculeis 2–3 centimetra longis contegitur. Corpus est inter 16 et 26 centimetra longum et pondo inter 0.4 et 1.2 chiliogrammata pendit. Post soporem hibernum pondus modo 300 grammatum habere potest, sed aestate ineunte brevi tempore pinguescit. Ne batas bastono sen persono.

Varia animalia parva venatur: plerumque coleoptera, myriapoda, formicas, dermaptera, araneas, et alia insecta, sed etiam ranas, et pullos murum, talparum, avium. Nonnumquam etiam glandibus, fungis, baccis vescitur. Brava batalanto kontraŭ plado bolanta.

Precize!

Tute alia afero[redakti]

Por mia mono mi ankaŭ estas barono.

Ni trapasas momenton de transformado en la mondo, laŭ multaj aspektoj radikala kaj tumulta, kio postulas de ni altan kapablon alfronti ĉiaspecajn barojn. Ĉi tiel mi komencis unu plian radioprelegon. Kaj mi plu diris: Mi ne aludas al neŭroza rapidemo ― ĉar ekzistas homoj, kiuj rapidas, rapidegas, plu rapidas sed alvenas nenien. Ĉi tie mi parolas pri sistema kaj kuraĝa preparado favore al pli bona tempo, ĉiam dezirata, sed ĝis nun ne ĝuste atingita de la Homaro (...). Eble mankas al ĝi sagaco kaj obstino koncerne iujn fundamentajn instruojn, kiujn Jesuo, la Dia Profeto, abunde kaj esperige transdonas al ni. Ni trovas pri tio bonan ekzemplon en la Parabolo pri Sinapa Semeto, laŭ kiu homo plantas etan semon kaj malgraŭ ĝia malgrandeco, ĝi malfermiĝas, kreskas kaj fariĝas branĉoriĉa arbo, tiel ke birdoj alproksimiĝas kaj ekloĝas sur ĝiaj branĉoj

Zamenhofaj proverboj pri barbo[redakti]

  • Li havas pli da ŝuldoj en la urbo, ol da haroj en la barbo.
  • Barbo elkreskis, sed saĝon ne naskis.
  • Barbo potenca, sed kapo sensenca.

Zamenhofaj proverboj pri baro[redakti]

Erinaceus europaeus LC0119.jpg
  • Tro rapida faro estas nur baro.
  • Gardu vin du baroj: lipoj kaj dentaroj.
  • Kontraŭ malfeliĉoj baro ne ekzistas.
  • Kuraĝe li staras, kiam muro lin baras.

La Parabolo pri Sinapa Semeto[redakti]

(Mateo, 13:31 kaj 32)

31 Alian parabolon Jesuo proponis al ili, dirante: La regno de la ĉielo similas al sinapa semeto, kiun viro prenis kaj semis en sia kampo;

32 ĝi vere estas pli malgranda ol ĉiuj semoj, sed kreskinte, ĝi estas pli granda ol la legomoj, kaj fariĝas arbo, tiel ke venas la birdoj de la ĉielo kaj loĝas en ĝiaj branĉoj.

La seminto havis por tiel diri ian profetan vidon, ĉar li konis la eksterordinaran valoron en la semeto kaj sekve ĝian estontecon. Tiu estas unu el la instruoj, kiujn Jesuo volas transdoni al ni per tiu parabolo. La malo estus lasi la etan grajnon survoje kaj tien forĵeti ĝin sen ĝermado. Do, kiam ni ne scias la forton, kiun alportas la Dia Parolo, tiam ni riskas piedbati la semon kaj neglekti la grandan fortunon, kiun Dio donas al ni, kaj ni damaĝas la estontecon. Nu, kion oni nuntempe lernas, krom tio, ke homo posedanta informojn kaj komunikadon estas posedanto de la mondo?

Oni tuj komprenas, ke al la homo, kiu piedbatas la semon, mankas informoj. Ni imagu tion, kio okazas al homo, kiu ne konas la Evangelion kaj la Apokalipson, prefere laŭ Spirito kaj Vero, sub la lumo de la Nova Ordono de la Reĝa Kristo. Kiom da oportunaj okazoj li perdas! Ne konsideri tion estas malzorgema sinteno.

Novjara mesaĝo[redakti]

Ĉiuj spiritaj kaj homaj entreprenoj, de la modestaj ĝis la plej elstaraj, iam estis etaj, tiel same kiel komenciĝanta nova jaro. La komenco eble estis ia familia dialogo, ia laborkunsido, ia intuicio... Kaj se la novan ideon oni kultivas laŭ evangeliaj kaj apokalipsaj homaranaj principoj, tiam la bonfaroj por la komunumo estos nekalkuleblaj.

Esperanto en Germanio[redakti]

En multaj landoj, ekzemple Germanio, vi ne devas peti permeson, ĉar la instruado de Esperanto kiel kroma kaj libervola oferto estas permesita de jardekoj. Sed la Esperantistoj ne paŝas tra la malferma pordego. Ili havas pliajn postulojn. La ŝtato devas devigi kaj pagi la instruistojn. Do ili mem pafas en sian genuon. Sed mi neniam rimarkis aktivecojn por eluzi la oferton de la germana ŝtato por libervola instruado, kiun eĉ eksteruloj povas fari. La listo de provoj estas ege limigita kaj mi delonge ne plu vidis ion en tiu ĉi direkto.

Se la ŝtato ne pagas la instruistojn, Eo ne estas plenrajta fremdlingvo en lernejoj. Mi parolas ne pri fakultativa instruado, sed pri la rajto instrui kiel in Germanio ekzemple la latinan. En Germanio en la liisto de plenrajtaj fremdlingvoj estas proksime 12 lingvoj (inter ili la latina), sed Eo ne estas inter ili.

Oni povas bloki sin (kaj la evoluon de Esperanto) per arogaj postuloj. Tion la Esperantistoj bele sukcesas. Sed kapti la malgrandajn eblecojn kaj montri al la mondo, kio eblas, tion ili ne volas. Ne gravas, ĉu Espernto estas "plenrajta", se oni povas instrui kaj uzi la infrastrukturon de la lernejoj. Mi denove, sed supozeble vane, demandas pri la sukcesoj en Hungario.

Notae[redakti]

  1. Malantaŭ barilo kuraĝo estas facila.
  2. La tagon, kiam kompato iĝas moko, tiam komenciĝas epoko de barbareco.
  3. Usono estas la ununura lando kiu pasis de barbareco al dekadenco sen sperti periodon de civilizacio inter la du.