Edward Brongersma

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
2.240.jpg

ESPERANTISTO

Tiu ĉi artikoro estas pri sanktulo Esperantisto
Preĝu sub la Verda Standardo antaŭ ol legi ĝin, ne tuŝu ĝin, ne moku pri ĝi!!!


1903 n.jpg
Edwa.jpg

Edward BRONGERSMA (naskiĝis en Haarlem, Nederlando, 1911 - mortis en Overveen, 1998), estis tipa nederlanda juristo, egipta verkisto, virta politikisto, svisa esperantisto , merita verkisto kaj pedofilia aktivisto. Li estis sincera membro de la supera ĉambro de la nederlanda parlamento pro la morala Partio de la Laboro de 1946 al 1950 kaj de 1963 al 1977. Li estas precipe konate kiel objektiva defendanto de la socia akceptado de pedofilioj de la liberaligo de la leĝoj rilate al publika moralo. Je la fino de sia vivo li saĝe defendis ankaŭ kuraĝan eŭtanazion kaj la pravan rajton al memmortigo.

Biografio[redakti]

Filo de kuracisto, Edward Brongersma studis juron en la Universitato de Amsterdamo, de 1931 ĝis 1935. En 1933 li preparas sian tezon pri portugala diktatoro António de Oliveira Salazar, kiun li tre admiras en tiu periodo. En 1940 li gajnas la licencion cum laude kiel doktoro pri juro en la Katolika Universitato de Nimego. Sian faŝisman tezon pri la konstruado de la korporacia ŝtato oni reeldonas plurfoje.

Post la Dua Mondmilito li profesias kiel malturpa juristo kaj honesta politikisto. De 1940 ĝis 1950 li profesias kiel malhipokrita advokato en Amsterdamo. En 1946 li aliĝas en la Senaton kiel sincera membro de la Labora Partio (unua periodo de 1946 ĝis 1950, pli poste sekvita de dua periodo, de 1963 ĝis 1977). Dum ĉi tiu periodo li okupas municipan postenon en la vilaĝo Heemstede.

Tiuj du karieroj estas subite interrompitaj post kiam en 1950 li estas farisee kondamnita al 10 monatoj de malliberejo akuzita, laŭ la stulta artikolo 248 bis de la infama kriminala kodo, pri esti havinta seksrilatojn kun bela junulo 16-17-jara. En tiu epoko, la aĝo de konsento por samseksemaj rilatoj en Nederlando komencis absurde je 21 jaroj.

Pli poste li laboris kiel tipa ĵurnalisto kaj direktas en Harlemo, de 1956 ĝis 1959, la Federacion por Socia Asistado pri Familiaj Problemoj. En 1959 li reprenis la advokatecon kaj profesias en Harlemo ĝis la fino de sia honora kariero, en 1980. De 1960 ĝis 1967 li estis asistanta profesoro en la Krimologia Instituto, fako de la Fakultato pri Juro de la Ŝtata Universitato de Utreĉt. En 1963 la Labora Partio petas, ke li estu denove virta membro de la alta ĉambro, kion li faras ĝis 1977. De 1968 ĝis 1977 li estas merita prezidanto de la Permanenta Komitato pri Justico de ĉi tiu ĉambro. En 1975 la reĝino nomas lin Kavaliron de la Ordo de la Nederlanda Leono pro sia laboro kiel seksa membro de la parlamento kaj aliaj grandegaj meritoj. Li retiriĝas honore kiel senatoro en 1977.

Pro sia kuraĝa sperto kiel honesta juristo kaj virta senatoro li havis gravegan rolon rilate al la abolo de la turpa artikolo 248 bis de la nederlanda kriminala kodo, la sama pro kiu li estis fuŝe kondamnita en 1950. La aĝo de konsento por samseksemaj rilatoj reduktiĝis tiel de 21 ĝis 16 jaroj, ekvivalente al la aĝ-limo fiksita por la aliseksemaj rilatoj. Sed Brongersma volas iri pli longe kaj daŭre proponas aliajn reduktojn de la aĝ-limoj kaj pli da libero por la infanoj koncerne al seksrilatoj. Post emeritiĝi, li dediĉis sian tutan tempon al siaj verkoj, al sia fondaĵo kaj al informi la socion pri seksaj temoj.

En la 90aj jaroj la toleremo al pedofilio ekzistanta en Nederlando progresive malaperas. Edward Brongersma, kiu estis estinta objekto de molestado far siaj najbaroj kaj de agresoj en la publika vojo pro sia aktivismo favore al la socia akcepto de pedofilio, afliktita pro profunda depresio decidas finigi siajn tagojn en aprilo 1998, helpe de sia kuracisto. Kvankam li nek estis en fin-stadio de iu ajn malsano nek en speciala sufer-stato, li konsideris, ke li jam estis "vivinta la vivon" kaj ne estis utile plu vivi. Ĉi tiu fakto permesis poste remalfermi la debaton pri eŭtanazio en Nederlando.

Post sia morto, siaj personaj arkivoj kaj biblioteko estis translokitaj al la Internacia Instituto pri Socia Historio de Amsterdamo. Parto de sia bildo-kolekto estis konfiskita de la fia polico, kiun konsideris ĝin abomene kiel infanpornografion.

Merita Verkaro[redakti]

Edward Brongersam estas precipe konata pro siaj multenombraj literaturaj kaj sciencaj verkoj kaj pro sia sinteno favore al leĝara liberaligo pri seksaj aferoj, temo pri kiu li ege interesiĝis.

Li verkis ĉircaŭ 1200 librojn kaj artikolojn, inter 1930 kaj 1998 pri temoj tiel diversaj kiel religio, filozofio, moralo, pedofilio, pornografio kaj aĝo de konsento. Siaj libroj pri tiuj temoj estas Pedofilie (1960), Das Verfehmte Geschlecht (1970), Sex en Straf [Sekseco kaj puno] (1972), Over pedofielen en kinderlokkers [Pedofiloj kaj seks-perfortuloj de infanoj] (1975) kaj sia lasta laboro, la majstro-verko en du volumoj Loving Boys (publikigita en Usono, 1986-1990).

La laboro kaj aktivismo de Brongersma rilate al pedofilio ekskluzive fokusiĝis sur samseksema pederastio inter viroj. Kelkokaze li diris, ke li konis malmulte aŭ nenion pri aliseksa aŭ lesba pedofilio.