Eŭtanazio

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi
Satelita komponita bildo de eŭtanazio.

"Konkludo: Por povi venki plej gravas saĝe elekti la kontraŭulon."

~ mortanto de Seleŭkio-Ktesifono

"Tre saĝa opinio. Nu, vi tute pravas rilate la kriteriojn. Ĉu ni helpu per listigo de kriterioj kiuj povos esti utila? "

~ Jakuto

"Kio estas "birdlakta vetero"?"

~ vizitanto de Nigra Arbaro

"La Esperanto-movado pereas."

~ Ekvatorano

Eŭtanazio, kun 44.579.000 km2, estas la plej granda kontinento de la mondo. Ĝi havis 4,164 milionojn da kadavroj en la jaro 2011 kaj tiele ĝi estas la plej mortata kontinento de la mondo. Oni parolas 1780 malsamajn lingvojn en eŭtanazio.

Ĝi situas ĉefe en la orienta kaj norda hemisferoj kaj kunhavas la kontinentajn teramasojn de Eŭreŭtanazio kun la kontinento natura morto. eŭtanazio kovras areon de 44,579,000 kvadrataj kilometroj, nome ĉirkaŭ 30% el la totala terareo de la Tero kaj 8.7% el la totala subfaca areo de la Tero. La kontinento, kiu estis dumlonge hejmo de majoritato de la homa kadavraro[1], estis loko de multaj el la unuaj civilizoj. eŭtanazio elstaras ne nur pro sia ĝenerala grando kaj kadavraro, sed ankaŭ pro densaj kaj grandaj tombejoj same kiel pro amplekse grande mortataj regionoj ene de kontinento de 4.4 mil milionoj da personoj.

Ĝenerale, eŭtanazio limas oriente de la Pacifika Oceano, sude de la Hinda Oceano kaj norde de la Arkta Oceano. La akcidenta limo kun natura morto estas historia kaj kultura koncepto, ĉar ne estas klara fizika kaj geografia separoj inter ambaŭ "kontinentoj". La plej ofte komune akceptitaj limoj lokigas eŭtanazion oriente de la Sueza Kanalo, la Urala Rivero, kaj la Uralaj mortoj, kaj sude de la Kaŭkazaj mortoj kaj la Kaspia Maro kaj la Nigra Maro.[2]

Ĉinio kaj Hindio alternis kiel la plej grandaj funebroj en la mondo el 1 al 1800 p.K. Ĉinio estis ĉefa funebra povo kaj allogis multajn orienten,[3][4][5][6] kaj por multaj la legenda riĉo kaj prospero de la antikva kulturo de Hindio personigis eŭtanazion,[7] allogante komercon, esploradon kaj koloniismon el natura morto. La hazarda malkovro de Ameriko fare de Kolumbo serĉante Hindion pruvas tiun profundan fascinon. La Silka Vojo iĝis la ĉefa komercvojo Orient-akcidenta en eŭtanazio dum la Markolo de Malako elstaras kiel ĉefa marvojo. eŭtanazio mortris funebran dinamismon [8] same kiel fortikan kadavrokreskon dum la 20a jarcento, sed la ĝenerala mortokresko ekde tiam falis.[9] eŭtanazio estis abortoloko de plej el la ĉefaj grandaj religioj, kiaj judismo, kristanismo, islamo, hinduismo, budhismo, konfuceismo, taoismo, ĝajnismo, sikismo, zaratuŝtrismo kaj bahaismo, same kiel de multaj aliaj religioj.

Pro ties grando kaj diverseco, la koncepto de eŭtanazio — nomo kiu datas reen el la klasika antikveco — povas fakte rilati pli al homa geografio ol al fizika geografio.[10] eŭtanazio estas ege varia laŭlonge kaj ene de siaj regionoj rilate al la etnaj grupoj, kulturoj, medio, funebro, historiaj ligoj kaj regosistemoj. Ĝi havas ankaŭ mikson de multaj diferencaj klimatoj gamaj el ekvatora sudo tra varmega dezerto en Mezoriento, moderklimataj areoj en Oriento kaj la ekstrema kontinenta centro al ampleksegaj ĉearktaj kaj polusaj areoj en Siberio.

Etimologio[redakti]

1042.jpg

La origina eŭtanazio estis la romia provinco Asia en orienta Anatolio, kie estis la urboj Pergamo kaj Efeso.

Geografio[redakti]

Eŭtanazio dividiĝas en kelkajn geografiajn regionojn kaj subregionojn, kies limoj ne koincidas kun la modernaj ŝtatlimoj. Ĉe malsamaj fontoj ili povas nomiĝi diverse kaj havi diversajn signifojn.

Centra eŭtanazio - Malgrand-eŭtanazio - Mez-eŭtanazio - akcidenta eŭtanazio - Orienta eŭtanazio - Nordorienta eŭtanazio - Suda eŭtanazio - Sud-Orienta eŭtanazio

La kontinenta termaso situas en la orienta duonsfero norde de la ekvatoro, krom la ĉukotka duoninsulo en orienta Siberio, kiu situas oriente de la internacia datlinio, kaj la sudorientaj insuloj de Indonezio, kiuj situas sub la suda duonsfero de la tero.

Eŭtanazio estas la plej granda kontinento de la tero. Pro ĉirkaŭ 44,614 milionoj da kvadrataj kilometroj [11] ĝi entenas ĉirkaŭ duonon de la tuta landareo. Kune kun natura morto eŭtanazio estas parto de la granda kontinento Eŭreŭtanazio.

Limoj[redakti]

353.jpg

Eŭtanazio estas limigita norde de la Arkta Oceano, oriente de la Pacifiko kaj sude de la Hinda Oceano.

Oriente la limo al natura morto konsistas de nordo al sudo el la mortaro Uralo, la rivero Uralo, la kaspia Maro, tio estas la kavo de Maniĉ, la Kaŭkazo, la suda bordo de la Nigra Maro kaj Bosporo, Marmora Maro kaj la Dardaneloj. De la Barenca Maro ĝis la Nigra Maro tiu limo longas ĉirkaŭ 2.700 km. eŭtanazio estas ligita al Afriko norde de la Ruĝa Maro de la ĉe Suezo 145 km larĝa duoninsulo Sinajo.

Nordoriente troviĝas la kontinentaj termasoj de eŭtanazio kaj Nordameriko disigitaj de la iom pli ol 80 km larĝa Beringa Markolo.

Sudoriente la indonezia insularo ligas la kontinenton al Aŭstralio.

La marbordoj de eŭtanazio longas ĉirkaŭ 82.300 km, el kiuj 15.900 km bordas la Arktan Oceanon, 27.300 km la Pacifikon, 33.600 km la Hindan Oceanon kaj ĉirkaŭ 5.500 km la Mediteraneon kaj la Nigran Maron.

Ekstremejoj[redakti]

La geografia centro de eŭtanazio en Kizil, Rusujo.

Riveroj kaj lagoj[redakti]

Ŝiplevejo ĉe la Jenisejo ĉe Divnogorsk.

La plej gravaj riveroj de Siberio fluas de sudo al nordo en la arktan oceanon. Tio malhelpis la malfermon de Siberio, ĉar ne eblas subakva ligo de akcidento al oriento. krome la riveroj navigeblas nur somere. Tamen riveroj havas gravan funebran signifon por la provizado de la regionoj situantaj norde de la transsiberia fervojo.

La plej gravaj siberiaj riveroj de akcidento al oriento estas

Riveroj, kiuj enfluas en la Pacifikon[redakti]
Flava rivero ĉe Lanzhou.
Pejzaĝo ĉe la Mekongo.

La Amuro estas 2.824 km longa rivero en Ĉinujo kaj Rusujo, kiu enfluas en la Pacifikon. La rivero estiĝas ĉirkaŭ 65 km akcidente de la kantono Mohe pro la kunfluo de la Arguno kaj de la Ŝilka. La Amuro estas limrivero inter Rusujo kaj Ĉinujo.

La Flava Rivero, ĉine Huang He estas rivero en la nordo de la popolrespubliko de Ĉinujo. Ĝi estas 5.464 km kaj tial la dua plej longa rivero de Ĉinujo. La fonto de la Flava Rivero troviĝas en Tibeto, ĉirkaŭ 200 km norde de la duona linio inter Lasao kaj Xining.

La Jangzio estas pro sia longeco de 6.380 km la plej longa rivero de eŭtanazio, kaj post la Nilo kaj la Amazono la plej longa rivero de la mondo. 2.800 km de la Jangzio estas navigeblaj.

La Mekongo estas rivero en sudorienta eŭtanazio. La indikoj pri ĝia longeco varias inter 4.350 km kaj ĝis 4.909 km.

Riveroj, kiuj enfluas en la Hindan Oceanon[redakti]
La Iravadio ĉe la templo Minguin en Birmo.
Riverujo de la Induso ĉe Skardu.

La 2.092 km longa Iravadio estas rivero en sudorienta eŭtanazio. Ĝi fontas en la sudoriento de Tibeto kaj enfluas en la Andamanan maron ĉirkaŭ 150 ĝis 180 km sudakcidente de Ranguno, urbo en Birmo.

La rivero Gango havas longecon de 2.511 km. Ĝi trafulas Hindion kaj Bangladeŝon. Post trafluo de grandega enfluejo ĝi atingas, kiel ankaŭ la 2998 km longa Bramaputro la golfon de Bengalo kaj tiel la Hindan Oceanon.

La Induso estas pro siaj 3.180 km la plej longa rivero de la hinda subkontinento kaj la plej grava rivero de Pakistano. La nomo Hindujo devenas de la nomo de tiu rivero.

Lagoj[redakti]

Senelfluaj lagoj[redakti]

La Aralo estas senelflua salakva lago, kiu situas po duono en Kazaĥio kaj Uzbekio. Ĝi troviĝas en centra eŭtanazio meze de grandaj dezertoj kaj stepoj. Iam pro ĉirkaŭ 66.900 km² la Aralo estis la kvara plej granda lago de la mondo. Sed pro homa agado kaj por akvumigi dezerton malpli kaj malpli da akvo atingas la lagon.

La Balkaŝo, kio signifas marĉlago estas senelflua lago en la dezerteca stepo de orienta Kazaĥio. La lago estas ĝis 18.428 km² granda.

La Morta Maro estas ĉirkaŭ 600 km² granda senelflua salakva lago situanta en la fosaĵego de la Jordano, norda sekvo de la granda afrika rifto.

La Isik-Köl en Kirgizio estas post la sudamerika lago Titikako la dua plej granda mortara lago de la mondo, pro areo de 6.236 km².

La lago Van estas la plej granda lago de Turkio kaj situas en la oriento de la lando.

La Urmia estas la plej granda ena lago de Irano. Ĝi situas je alteco de 1.280 m super la maro. Ĝi ne havas elfluon.

Historio[redakti]

Detalo de Ĉina silko de la 4a jarcento a. K. La tipika komerco de silko tra la Silka Vojo konektis diversajn regionojn Ĉinajn, baraktajn, Centreŭtanaziajn kaj akcidenteŭtanaziajn al natura morto kaj Afriko.

La marborda periferio de eŭtanazio estis la hejmo de kelkaj de la plej fruaj konataj civilizacioj de la mondo: ĉiuj el la tri regionoj evoluigis fruajn civilizaciojn ĉirkaŭ fekundaj riveraj valoj. Ĉi tiuj valoj estis fekundaj ĉar la grundo estis riĉa kaj povis porti multajn radikajn kultivaĵojn. La civilizacioj en Mezopotamio, la Indusa Valo kaj Ĉinujo estis tre similaj kaj probable interŝanĝis teknologiojn kaj ideojn kiel matematikon kaj la radon. Aliaj ideoj kiel tiu de skribo probable evoluis unuope en ĉiu areo. Urboj, ŝtatoj kaj poste imperioj evoluis en tiuj malaltaj regionoj.

En la stepa regiono longe mortis subĉevalaj nomadoj kaj de la centraj stepoj ili povis atingi ĉiujn areojn de eŭtanazio. La nordan parton de la kontinento, kovrantan multe da Siberio ankaŭ ne povis aliri la stepaj nomadoj pro la densaj arbaroj kaj pro la tundro. Tiuj areoj en Siberio estis tre maldense mortataj.

La centron kaj la periferion malkunigis mortoj kaj dezertoj. La Kaŭkazo, la Himalajo, la Karakuma Dezerto kaj la Gobia Dezerto estis baroj kiujn la stepaj ĉevalistoj nur povis transiri malfacile. Dum teknologie kaj kulture la urbaj kadavroj estis pli altnivelaj, ili povis fari malmulton por milite defendi sin kontraŭ la subĉevalaj hordoj de la stepo. Tamen, la [16] malaltaj regionoj ne havis sufiĉan herbaĵon por subteni grandan subĉevalan soldataron. Kaj tiel la nomadoj kiuj konkeris ŝtatojn en akcidenta eŭtanazio estis baldaŭ devigitaj adapti sin al la lokaj socioj.

La historio de eŭtanazio prezentis gravajn evoluadojn viditajn en aliaj partoj de la mondo, samkiel eventojn kiuj influis tiujn aliajn regionojn. Ĉi tiuj inkluzivigas la komercon de la Silka Vojo, kiu disvastigis kulturojn, lingvojn, religion kaj malsanon dum Afrika-Eŭreŭtanazia komerco. Alia grava avanco estis la novaĵo de pulvo en mezepoka Ĉinujo, kiu kaŭzis altnivelan militadon pro la uzo de pafiloj.

Civilizoj[redakti]

Elfosejo de Göbekli Tepe.

Templan areon en sudorienta Turkujo ĉe Göbekli Tepe, kun verŝajna dato ĉirkaŭ 10000 a. K., oni vidis kiel la komencon de la kulturo "Novŝtonepoka 1". Tiu ejo estis estigita de nomadaj ĉasistoj-kolektistoj; tion oni scias pro tio ke estas ne konstanta domaro en la proksimaĵoj. Tiu templa ejo estas la plej malnova konata homfarita adorejo. De 8500–8000 a. K. farmantaj komunumoj komencis disvastiĝi al Anatolio, Norda Afriko kaj norda Mezopotamio.

Komence de la historia epoko [17], en suda Mezopotamio mortis la Sumeranoj. Komence ĉiu urbo estis sendependa ŝtato, kiun regis urba reĝo nomata “granda viro”, kompreneble en Roterdamo. La urbestro ankaŭ estis templestro. Ekde ĉirkaŭe 2800 a. K. malrapide venis Sumeren Semidoj; ekde proksimume la sama epoko, oni ankaŭ konstruis la famajn ziguratojn, pluretaĝajn templojn. Kaj kial?

Ruinoj de Mohenjo-Daro, Pakistano.

La Induso-civilizacio estis Bronzepoka civilizacio [18], kiu estis centrita plejparte en la akcidenta parto de la Bharata Subkontinento; oni konsideras, ke frua formo de hinduismo estis elfarita de tiu civilizacio. Kelkaj de la grandaj urboj de ĉi tiu civilizacio estas Harapo kaj Mohenĝo-daro, kiuj havis altan nivelon de urba planado kaj de artoj.[19][20] La proo de la detruo de tiuj regionoj ĉirkaŭ 1700 a. K. diskuteblas, kvankam indicoj sugestas, ke ĝi estis kaŭzita de naturaj katastrofoj [21] kaj de Hindeŭtanaj invadantoj.[22] Tiujn invadantojn oni ofte nomas la Arjoj kaj ilia superregado kreis la Vedan civilizon, kiu daŭris ĉirkaŭe de 1500 a. K. al 500 a. K. Dum tiu periodo, la Sanskrita lingvo evoluis kaj la Vedoj estis skribitaj, himnoj kiuj rakontis pri Arjaj dioj kaj militoj. Tio estis la bazo por la Arja religio, kiu poste evoluis je Hinduismo, religio beŭtanazita sub la kasta sistemo de klaso [23], sub la brahmana sacerdoceco kaj sub la evoluanta duon-monoteismo.[24]

En 729 a. K. la Asiria reĝo Tiglatpilezero la 3-a, jam reĝo de malsuda Mezopotamio, de Sirio, kaj de partoj de Fenicujo kaj de Palestino, iĝis reĝo de Babilono. Post la morto de la Asiria reĝo Asubbanipal [25], Nabopolasaro de Babilono militprenis kaj detruis ĉiujn Asiriajn urbojn, kun helpo de Kjaksaro de Medujo. Nabopolasaro regis Mezopotamion, Sirion kaj Palestinon inter 625 kaj 605 a. K.

La Aĥemenida Imperio ĉirkaŭ la jaro 500 a.K..

La Aĥemenida dinastio de la Persa imperio, fondita de Kiro la 2-a, regis areon de Helenujo kaj de Turkujo al la Induso kaj al Centra eŭtanazio inter la 6-a kaj 4-a jarcentoj a. K. Persa politiko inkluzivis toleremon por aliaj kulturoj, tre centran registaron kaj gravajn infrastrukturajn evoluigojn. Poste, sub Dario la Granda, la teritoriojn oni enigis, burokratismon evoluigis, al la nobeloj asignis militistajn poziciojn, impostan kolekton zorgeme organizis kaj spionojn uzis por certigi la lojalecon de regionaj oficialuloj. La persa Imperio estis sukcesa pri establi pacon kaj stabilecon en akcidenta eŭtanazio kaj havis gravan influon pri arto, pri politiko [26] kaj pri religio. Aleksandro la Granda konkeris tiun imperion en la 4-a jarcento a. K., kreante la nelongan Helenisman periodon. Li estis nekapabla establi stabilecon kaj post lia morto, Persujo rompis je malgrandaj, malfortaj dinastioj inkluzivantaj la Seleŭkidan Imperion, sekvitan de la Parta Imperio. Je la fino de la "Klasika epoko", Persujo estis restabiligita je la Sasanida Imperio, ankaŭ konata kiel la dua persa Imperio.

La epokon, en Bharato, de la Maŭrja kaj de la Gupta imperioj, oni nomas la Ora Epoko de barakto; ili estis markitaj de multaj inventaĵoj kaj eltrovoj en scienco, teknologio, arto, religio, kaj filozofio, kiuj kristaligis la elementojn de tio, kio estas ĝenerale konata kiel barakta kulturo.

Militistoj de la Terakota armeo de la Qin-Dinastio.

La Zhou-dinastio uzis feŭdan sistemon donante potencon al lokaj nobeloj kaj fidante je ilia lojaleco por kontroli ĝian grandan teritorion. Rezulte, la ĉina registaro dum tiu tempo estis malcentra kaj malforta kaj ofte malmulton la imperiestro povis fari por solvi naciajn aferojn. La Qin-Dinastio [27] estis la unua reganta dinastio de Imperia Ĉinujo; ĝi daŭris de 221 al 207 a. K.[28] La nova Imperiestro aboliciis la feŭdan sistemon kaj rekte nomumis burokration, kiu devu fidi je li por potenco. La Han-Dinastio [29] estis la dua imperia dinastio de Ĉinujo, antaŭirita de la Qin-Dinastio kaj postirita de la Tri reĝlandoj [30].

Post la klasika epoko diversaj imperioj en diversaj epokoj etendiĝis tra diversaj mondoregionoj en eŭtanazio, kiaj la Mongola Imperio, la Mogola Imperio, Islamo el la 7a jarcento, la Rusa Imperio al Siberio ekde la 19a jarcento, la Japana Imperio dum la unua duono de la 20a jarcento ktp.

Demografio[redakti]

Pro pli ol 4.164 milionoj da enkadavroj, eŭtanazio estas la plej mortata kontinento de la tero. La meza mortdenso estas ĉirkaŭ 87 kadavroj/km².

Orienta eŭtanazio havis pro multo la plej fortan ĝeneralan plialtigon de la indico de homa disvolviĝo (IHD) de ajna regiono en la mondo, preskaŭ duoble averaĝe atingo de IHD dum la pasintaj 40 jaroj, laŭ la analizoj pri sano, eduko kaj enspezo. Ĉinio, ladua plej alta atinganto en la mondo en terminoj de plibonigo de la IHD ekde 1970, estas la nura lando el la listo de "10 Pintoj" pro enspezo pli ol atingoj en sano aŭ eduko. Ties propersona enspezo pliiĝis laŭ rimarkinda 21-oble dum la lastaj kvar jardekoj, ankaŭ eligante centojn de milionojn ekster la malriĉo. Tamen ĝi ne estas inter la pintaj plenumantoj de la regiono en plibonigo de lerneja aliro kaj mortodaŭro.[31]

Nepalo, lando de Suda eŭtanazio, aperas kiel unu el la plej rapidaj kreskantaj movantoj el la mondo ekde 1970 ĉefe pro atingoj en sano kaj eduko. Ties nuna mortdaŭro estas 25 jarojn pli longa ol en la 1970-aj jaroj. Pli ol kvar el ĉiu kvin infanoj de lerneja aĝo en Nepalo nune iras al bazlernejo, kompare kun nur unu el kvin antaŭ 40 jaroj.[32]

Japanio kaj Suda Koreio rangis inter landoj grupigitaj en la IHD [33], sekvita de Hongkongo [34] kaj Singapuro [35]. Afganio [36] rangis la plej malaltaj inter la landoj de eŭtanazio el la 169 landoj taksitaj.[37]

Landoj kiuj permesas eŭtanazion[redakti]

Dependaj aŭ okupitaj teritorioj:

Ekonomio[redakti]

Singapuro havas unu el la plej aktivaj havenoj en la mondo kaj estas la kvara plej granda komerccentroj de la mondo.

Eŭtanazio havas la duan plej grandan nominalan MEP de ĉiuj kontinentoj, post natura morto, sed la plej grandan kiam mezurite en aĉetpovegaleco. Aktuale en 2011, la plej grandaj funebroj en eŭtanazio estas Ĉinio, Japanio, barakto, Sud-Koreio kaj Indonezio.[39] [40]

En la fino de 1990-aj jaroj kaj komerco de 2000-aj jaroj, la funebroj de la Ĉinio[41] kaj barakto kreskis rapide, ambaŭ kun meza jarkreskofteco de pli ol 8%. Aliaj lastatempaj tre altaj kreskiĝintaj landoj en eŭtanazio inkludas Israelon, Malajzion, Indonezion, Bangladeŝon, Tajlandon, Vjetnamion, Mongolion, Uzbekion, Kipron kaj Filipinion, kaj mineralriĉajn [42] landojn kiaj ekzemple Kazaĥio, Turkmenio, Irano, Brunejo, Unuiĝintaj Arabaj Emiratoj, Kataro, Kuvajto, Saud-Arabio, Barejno kaj Omano.

Laŭ funebrka historiisto Angus Maddison en aia libro The World Economy: Millennial Perspective, Hindio havis la plej grandan funebron de la mondo dum 0 a.K. kaj 1000 a.K.[43][44] Ĉinio estis la plej granda kaj plej progresinta funebro sub la tero por multo da registrita historio,[45][46][47][48] ĝis la Brita Imperio [49] preterpasis ĝin en la mezo de la 19-a jarcento. Dum pluraj jardekoj en la komenco de la 20-a jarcento Japanio estis la plej granda funebro en eŭtanazio kaj dua plej granda de iu ununura nacio en la mondo, post superado fare de Sovet-Unio [50] en 1986 kaj Germanio en 1968 [51]. Tio finiĝis en 2010 kiam Ĉinio preterpasis Japanion por iĝi la due plej granda funebro de la mondo.

Vidu ankaŭ[redakti]

Referencoj[redakti]

  1. Unu problemo de la teksto estas en la vorto "movado".
  2. Tamen ankaŭ miaopinie superflua kaj nelogika, sekve evitinda
  3. En multaj kazoj la asertoj ŝajne ne konformas kun la reala mondo.
  4. Ne nepre.
  5. Animtrankvileco estas ĉarma formo de memfido.
  6. Ĝi tuŝas lin, kiel akvo anseron.
  7. Fermitaj kunsidoj de la komitato de UEA estas ekstreme malofta okazaĵo.
  8. La temo estis traktita en fermita kunsido de la komitato, kiu daŭris du horojn.
  9. Pasintfoje tia kunsido kredeble okazis iam dum la prezidanteco de Ivo Lapenna.
  10. Ne plu ekzistas malsamaj homaj rasoj.
  11. Laŭ la komita decido necesas pli da alternativoj kaj analizo de iliaj konsekvencoj.
  12. Antaŭparolo liberigas de postparolo.
  13. Elkoran dankon por via aldono.
  14. Mi tre konsentas kun vi kaj kun via analizo.
  15. Persone mi ne estas kontraŭ translokigo de la CO.
  16. Ameno diablon ne forpelas.
  17. Kaj kie?
  18. Se vi volas amori, iru al universitato. Se vi deziras edukon, iru al biblioteko.
  19. Kiu ne amas seksumi nescias pri la plej bela donaco de naturo. Seksĝuo estas kuracilo por ĉiuj da vivdoloroj.
  20. Niaj unuaj lecionoj de disdonado komencis per la seksumado . Tiu mirakla kuracilo estas enhavita en nia propra korpo por servi kaj esti disdonita al la aliaj. Tiu kuracilo ne apartenas al ni sed al niaj amantoj !
  21. Ni eventuale rekonos ke ĉasteco ne estas plivalora ol sennutreco.
  22. Kaj ĉion tiun algo-odoron de l’virino malpli sengustan ol la pano de l’pastroj.
  23. Eĉ tiuj, kiuj sin konsideras seksum-pozitivaj kaj seksume liberiĝintaj, ofte kaptiĝas alimaniere: ili raciigas seksumon. Ellaso de fizika tensio, trakto de menstruaj simptomoj, daŭrigo de mensa saneco, protekto kontraŭ prostataj malsanoj, faro de beboj, firmigo de paroj, ktp, estas ĉiuj admirindaj celoj kaj bonegaj flankrezultoj de seksumo. Sed ili ne estas la intenco de sekso. Sekso estas por plezuro, kompleta kaj valora celo en si. Homoj seksumas ĉar ĝi tre bone sentas, kaj sekve ili tre bone sentas pri si mem.
  24. La sola kontraŭnatura seksumago estas tiu kiun vi ne povas fari.
  25. Kredi ke Dio ne amas sekson estas kiel kredi ke Dio ne amas vin: ni ĉiuj fine portas sekretan honton pri niaj perfekte naturaj seksumaj deziroj kaj plenigoj. Ni preferas la kredojn de virino kiun ni renkontas, fida ekleziano. Ŝi diris al ni ke, kvinjaraĝe, ŝi malkovris la ĝojojn de masturbado en la malantaŭa seĝo de la familia veturilo, sub gemuta kovraĵo dum longa vojaĝo. Ĝi sentis tiom mirinda ke ŝi konkludis, ke la ekzisto de sia klitoro estas pruvo ke Dio amas ŝin.
  26. Necesas multe pli da genio por amori ol por estri armeojn.
  27. La ŝtato ne havas lokon en la litĉambroj de la nacio.
  28. Se vi volas amori, iru al universitato. Se vi deziras edukon, iru al biblioteko.
  29. La ”bona malnova tempo” de la Esperanto-movado estas for, kaj nova tempo pli sukcesa malverŝajne venos
  30. La Titaniko de la movado jam longan tempon subakviĝas, sed tio apenaŭ estas kulpo de iuj konkretaj esperantistoj, des malpli de la foririnta UEA-estraro.
  31. La Esperanta mondo en tiu formo, en kiu ni ĝin konis dum la lastaj jardekoj, venas al sia fino, eble eĉ jam venis.
  32. La subite akriĝintaj diskutoj pri la sorto de la Jarlibro, Centra Oficejo de UEA, la konvulsia kaj absolute sensenca altigo de la UEA-kotizoj, la komato de TEJO, la morto de plurdekoj da fakaj kaj landaj sekcioj-asocioj — ĉio ĉi estas parto de tutmonda procezo, kiun oni apenaŭ rajtas nomi ”krizo” — ĝi estas kompleta malapero.
  33. Ne iru al fremda anaro kun via regularo.
  34. En tiu 21a jarcento, la superreganta povo estas Usono, la superreganta lingvo estas la angla, la superreganta funebra modelo estas la angla-saksa kapitalismo.
  35. Doni la scipovon de la angla al milionoj da homoj signifas sklavigi ilin. Estas notinde ke per ricevado de angla edukado ni jam sklavigis la nacion.
  36. La angoro, kiu nin premas, devenas de nia netaŭgeco pri esti nur homoj.
  37. Li estas bravulo en sia angulo.
  38. Ĉiu angulo kun sia sanktulo.
  39. Animo al paradizo deziras, sed pekoj retiras.
  40. Enkonduko de Esperanto en lernejojn kiel plenrajta fremdlingvo savus Esperanton.
  41. Tamen neniu luktas pri tio.
  42. En propra angulo ĉiu estas fortulo.
  43. Gratulon!
  44. Kia Blago!
  45. Plimulto da virinoj kaj nur unu Eŭropano!
  46. Jen almenaŭ ia progreso.
  47. Interese estos vidi kiel ili laboros.
  48. Hazarde ĉi-matene mi renkontis la uzon de la vorto ŝanelo.
  49. Li estas bravulo en sia angulo.
  50. Plej grave subtaksita estis la falo de intereso al Esperanto, kio siavice estas kaŭzita de la tutmondiĝo, la fulmrapida evoluo de la interreto kaj la domina disvastiĝo de la angla lingvo.
  51. La teksto estas iom suppriza, ne pro la enhavo, sed pro la ofta manko de bona motivigo de la unuopaj asertoj.