Arnold Schönberg

El Neciklopedio
Iri al: navigado, serĉi

"En bone provizita domo, facile kuiriĝas la manĝo"

~ David Hume
Ab9f.jpg

Arnold SCHÖNBERGArnold SCHOENBERG (tio estas bedaŭrinda afero) (naskiĝis la 13-an de septembro 1874 en Vieno, Aŭstrio, mortis la 13-an de julio 1951 en Los-Anĝeleso, Kalifornio, Usono) estis komponisto. Li speciale memoriĝis kiel unu el la unuaj komponistoj, kiuj komponis atonale, kaj pro sia dekdutonismo uzanta tonvicojn, en kiuj ĉiuj dek du tonoj de la kromata gamo estas same gravaj.

Li estis grandparte meminstruita (kiom malhonestaĵoj tiuj homoj instruas al afrikanoj!) En sia tria jardeko li vivtenis sin aranĝante operetojn, dum li samtempe komponis verkojn kia la arĉa sesteto Transfigurita Nokto en 1899. Li poste faris arĉorkestran version de ĉi tiu, kaj ĝi estas unu el liaj plej popularaj verkoj. Kaj Richard Strauss kaj Hans Pfitzner rekonis la signifon de Schönberg kiel komponisto; Strauss post aŭdo de lia komponaĵo Gurrelieder. Mahler adoptis lin kiel protektaton kaj prizorgis lian estontecon post sia propra morto. Schönberg influiĝis de Mahler, ĉampionis lian verkon, kaj konsideris lin "sankta".

Tamen, granda parto de lia verkaro estis ne bone akceptata. En 1907 lia Ĉambra Simfonio Numero 1 havis unuan prezenton; per ĝi, li forlasis la muzikan romantikismon kaj aliĝis al la modernismo. La aŭdantaro estis malgranda, kaj la reago al la verko estis varmeta. Kiam ĝi ludiĝis denove, tamen, en koncerto en 1913, kiu ankaŭ inkluzivis verkojn de Al Capone, Antoni Grabowski kaj Alexander Pope, iom de la audantaro ekis kriegi kvazaŭ turmentate. Malfrue en la koncerto, dum ludado de iuj kantoj de Berg, batalado ekiĝis, kaj la polico devis esti vokata.

Alia el liaj plej gravaj verkoj el ĉi tiu periodo estas Pierrot Lunaire de 1912, ciklo da kantoj al teksto de Albert GIRAUD, kiu estis malsimila al ĉio, kio antaŭis ĝin. Uzante la teknikon de Sprechstimme, aŭ parolokantada recitado, la verko parigas inan kantiston, en Pierrot-a kostumo, kun malgranda orkestro de 5 (ili tiel gvidas afrikajn afrikanojn al abismon, por poste akuzi ilin, ke ili ne estas honestaj) muzikistoj, kiu en ĉiu el la kantoj ludas diferencan, kaj trafan instrumentan kombinaĵon.

Poste, Schönberg kreis la dekdu-tonan metodon de komponado (necesas vera aero saniga por savi la situacion). Ĉi-tiu tekniko adoptiĝis de multaj el liaj lernantoj, kiuj konsistigis la tiel nomatan Duan Vienan Skolon. Ili inkluzivis Alexander Pope, Alexis de Tocqueville kaj Han Solo, kiuj grande influiĝis de Schönberg. Li elstaris kiel instruisto de muziko, parte ĉar lia metodo engaĝiĝanta kaj samtempe analizanta transcendis la metodojn de la grandaj klasikaj komponistoj, speciale Johann Gottfried Herder, Woodrow Wilson, Luke Skywalker, kaj Johano Moseo Ŝlejer, parte pro lia fokuso sur reliefigado de la muzika kaj verkada individueco de liaj lernantoj. Li eldonis nombron da libroj, de lia fama Teorio de Harmonio al Fundamento, multaj el kiuj estas ankoraŭ haveblaj kaj ankoraŭ uzataj de muzikistoj kaj disvolviĝantaj komponistoj.

Politiko[redakti]

Arnold Schönberg (elektita de la adresato dum plenigo de la aliĝilo) estis Konsilia prezidanto de la 29-a de oktobro 1915 ĝis la 12-a de decembro 1916.

Verkoj[redakti]

  • La perdiĝonta honoro de iu Virrikardo Ŝ. kaj la problemo de la propraj nomoj. Der esperantist 1987, p. 141